Skip to content

Het dominees zoontje Clowney, gehuwd met een miljonairsdochter van hoge Engelse adel kende soortgelijke problemen nooit…

februari 10, 2018

In Amsterdam is tussen 1945 en 1985 het gehele kultuurbeleid bestuurlijk in salonsocia-listische tot extreem linkse handen. De rode terreur handelde naar willekeur. Hetgeen werd toegejuicht door niet alleen de gesubsidieerde, linkse kollegaatjes, maar ook door stijle gereformeerden als de Amerikaanse student kunsthistorie Paul Clowney, die er “De Straffende Hand Des Heeren In Zag”. Het dominees zoontje Clowney, gehuwd met een miljonairsdochter van hoge Engelse adel kende soortgelijke problemen nooit. Ook de vrijgemaakt gereformeerde eeuwige boemel student Hans van Seventer , zijn Ameri-kaanse gereformeerdeechtgenote Jo-Ann van Seventer, de vrijgemaakt gereformeerde tekenleraar Jan van Loon (on danks zijn griffermeerd geloof kneep hij stiekem het akademiemodel van de Minerva akademie in d’r voor artistiekelingen openbaar toe-gankelijke kudt), waren felle tegenstanders van werk en persoon van Fred. Later schaarde de zich socialist noemende kunsthistorikus Dr. G. Birtwistle ook aan de kant van de opponenten tegen Fred van der Wal. Wel waren de van der Wals goed genoeg de prach tige beneden etage aan het Galileïplant-soen over te doen aan huilebalk/slapjanus Birtwistle voor slechts de helft van de verbouwingskosten die zij gemaakt hadden Zij verklaren:”de ene keer vraagt iemand aan jou steekpenningen, de vol-gende keer doe jij hetzelfde terug en iedereen verdient er aan”. Fred wijst de gang van zaken af en zegt zijn lidmaatschap van BBK’69 (de naam van de vereniging refereert aan standje ’69, waarmede wederzijdse orale sex mee wordt aan geduid) n.a.v. een en ander op. Een geplande week met Ina en Fred in een bungalowpark met het kunste-naarsechtpaar Chris en Elsje van Geest, zeggen de laatsten af als zij horen dat de van der Wals niet meer in de BKR zitten. In de sociëteit Arti et Amicitiae forceert Elsje van G. een ruzie met Fred van der Wal. Tevens verspreidt zij het gerucht dat de vader van Fred van der Wal, erkend ex-verzetsstrijder, lid is geweest van de S.S. Deze beschuldiging wordt later over genomen door Friese gesubsidi eerde kunstenaars. Kunstverzamelaars Sjouk en R. Stigter maar ook de orthodontist J. van Baal en zijn echtgenote keren zich tegen Fred. Aanvankelijk zijn in de Mokum kollektie in 1974 vijf werken van Fred vertegenwoordigd, Dieuwke Bakker vernietigde er eigenhandig twee in 1975, tijdens een periode van haar jaarlijkse periodiek terug kerende gekte. Van de drie overgebleven werken verdwenen er op raadselachtige wijze twee; een tekening en een zeefdruk onder het galerie bewind van Janna van Zon & de aan aids overleden homosexuele, vriendelijke ex-stewardess Joop Venekamp. Het enig overgebleven schilderij “Spaghettivreter” bevindt zich in de Mokumkollektie in Museum Mohlman, Venhuizen. Tegen de regels van de wachtgeldregeling in wordt per maand f 600,- extra (een vergoeding voor redaktioneel werk voor een handenarbeidblad) van Ina haar wacht geld dat 80 % van haar laatst verdiende salaris bedraagt, volledig af getrokken. De van der Wals verzuimen tegen deze handelwijze in beroep te gaan. De huur van het gerieflijke benedenhuis aan het Galileïplantsoen bedraagt in 1977 f 750,-. Voor die tijd een aanzienlijk bedrag. De atelierhuur van het atelier aan de Tweede Nas saustraat 8 te Amsterdam is f 180,-

De ambtenaar Frits D. bezweert de van der Wals dat hij er persoonlijk voor zal zorgen dat ze geen gebruik meer kunnen maken van de BKR. Als Fred naar de reden vraagt zegt Frits D.:” Jullie wonen wel erg op stand, zeg! Ik woon zelf op een zolderkamer in de Pijp waar ik ook nog moet studeren en over dag moet ik werken en kan ik niet zoals jij de hele ag uti het raam zitten kijken, wachtend op inspiratie!” De financiële situatie van de van der Wals wordt nog niet echt nijpend,dankzij een aanzienlijk spaar tegoed.

Ina en Fred betalen een huur van f 500,- per maand voor de woning aan de Elzen 28, Veenwouden, die de vader van Ina voor zijn dochter koopt. Fred betaalt Ina een huur voor gebruik van de garage als atelier. Hij laat voor f 900,- een gasgevel kachel in de garage aansluiten. De vorige eigenaren van de woning, J. en U. D. kletsen rond in de buurt dat de woning door de ouders van Ina is gekocht. Het wekt de jaloezie en de agressie van de laag betaalde buurtbewoners op, die zich ”bezorgd”, maar vooral bemoeiziek af vragen of de van der Wals nou wel of geen huur betalen.

De verhuizing naar Friesland betekent voor Fred het ein de van een voorspoedige carrière als beeldend kunstenaar in Amsterdam tussen mei 1967 en dec. 1977.

In de 24 jaar dat hij in Friesland woont zal zijn werk vanaf de eerste dag worden geboycot worden door de Friesche Kultuurraad die hij de Friese Kultuur kamer noemt,maar ook door beheerders van Friese tentoonstel-lingsruimtes en geen schilde rij verkopen. Met ingang van 1996 dankzij een verder voortschrijdende bloed en bodemkultuur van de pro vincie en het ontwakende ”Friesch Bewustzijn” weigert de Leeuwarder Courant over Fred van der Wal te schrijven omdat hij uit Amsterdam afkomstig is. Vanaf 2001 beginnen niet Friese kunstenaars (o.a. auteur Martin Hartkamp naar Z. en kunst schilder Fred naar Limburg weg te trekken uit Friesland door de tegenwerking van de overheidsinstellingen- en in het geval van Fred – zowel als kerkelijke instanties, alsmede medechristenen).

(wordt vervolgd)

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: