Skip to content

Fred van der Wal: In roomse kringen is de reikwijdte van het geheugen en de democratische gezindte omgekeerd evenredig aan het aantal zetels dat de KVP in de 50-er jaren in de tweede kamer haalde.

januari 14, 2018

Fred van der Wal: In roomse kringen is de reikwijdte van het geheugen en de democratische gezindte omgekeerd evenredig aan het aantal zetels dat de KVP in de 50-er jaren in de tweede kamer haalde.

Het is mooi dat de mevrouw die zich mijn moeder durft te noemen een on-dergeschikte positie als typgeit verwierf, daar zult U mij niet over horen. Een ieder naar aanleg en capaciteiten op de juiste plaats in het arbeids-bestel. In een Heemsteedse villa in mijn nest liggen rotten tot twee uur?

Hoe geheel anders was de werkelijkheid. Ik stond elke dag om half zeven op om naar de halte van bus 3 aan de Binnenweg te lopen om kwart over zeven om vijf jaar lang naar de Da Costa kweekschool, Koepellaan 8 te Bloemendaal te gaan. In de Heemsteedse villa heb ik gewoond van 1957 -1967. Na de kweekschool werkte ik zwaar onderbetaald anderhalf jaar in een antiquariaat in Amsterdam centrum. Geld interessseerde mij niet in die tijd.

 De ‘moeder’: Heb jij ooit ook maar iets nuttigs uitgevoerd in je verspilde leven? Of alleen slechts 9 jaar (!) steun getrokken van de zogenaamde BKR regeling waar je niet in thuis hoorde als mislukte leraar. Jij hebt je daar in gemanouvreerd door duistere machinaties heb ik van jouw vader gehoord, want je bent geen kunstenaar maar een mislukte schoolmeester. Vanaf het begin moest je echtgenote voor het enige inkomen zorgen zoals de gewoonte in jouw uitvreters familie was? Nooit heb jij ook maar één schilderij verkocht. Nooit, dat heb ik van jouw vader zelf gehoord.

Fred van der Wal: In 1964 haalde ik mijn diploma van de kweekschool als onderwijzer met de aantekeningen gymnastiek en handenarbeid. Sept. 1965 werd ik lid van een Haarlemse kunstenaars groep. April 1966 ver-trok ik van de hoofdakte 3 maaanden voor het examen om full time te gaan schilderen en werkte tegelijkertijd in een antiquariaat te Amsterdam. De acht jaar BKR waren geen fulltime BKR jaren, maar gedeeltelijk door mijn vele verkopen. Ik had veel zogenaamde ‘wachtweken’ vanwege mijn vele verkopen waarin ik geen geld van de overheid kreeg. Mijn echtgenote gaf een middag in de week les aan een bijscholingscursus voor docenten. Van 1974 -1977 was zij adjunct directrice akademie De Schans te Amster-dam. Jaarlijks exposeerde ik mijn werk 12 tot 14 keer per jaar. Het bete-kende per dag een 10 uur werken aan mijn tekeningen en gouaches. Ik woonde in de Nieuwe Spiegelstraat 48 en mijn atelier was op drie minuten loop afstand aan de Prinsengracht.

Na 1972 kwam de belangstelling voor mijn werk in een stroomversnelling. Ik werd lid van Arti et Amicitiae en Pulchri Studio en gevraagd voor ex-posities in Nederland, Frankrijk, België, Duitsland, Engeland en de VS.

De ‘moeder’: De aanslag op het pand Utrechtsestraaat 40 in 1947 is weer gefantaseerd door jou met jou zelf als held van het verhaal, terwijl je nog geen 5 jaar oud was. De waarheid is zo: Ik had net Bobby op bed gelegd om hem een schone luier te geven. Net verlieten wij de slaap kamer toen de kogel in sloeg, dwars door de ramen. Jij was niet eens thuis op dat mo-ment; je was weer eens in de Palestrinastraat in de chique Concert-ge-bouwbuurt bij je grootouders om als papperig rotjong weer eens grenze-loos verwend te worden.

Fred van der Wal: Ik stond voor het raam van de kamer die uitzag op de tuinen achter de Utrechtsestraat Ik hoorde een schot. De kogel sloeg 10 cm. Boven mijn hoofd door het raam achter in de muur. Ontsnapt aan de dood voor de tweede keer nog voor mijn vijfde levensjaar.

De ‘moeder’: Onze winkel in de hoofdstraat van Renkum was een kapi-taal pand door je opa voor ons gekocht. Het hele interieur had hij ook be-taald, we kwamen in een gespreid bedje terecht. Je vader had nog geen jaar ulo en moest aan het werk omdat hij in Amsterdam de hele dag rond hing in slecht gezelschap, in de kroeg of op het voetbalveld.

Onze boekhandel was erkend door de Vereniging ter Bevordering van de belangen van de boekhandel als enige boekhandel in Renkum. Wij had-den een uitleen leesbibliotheek van 6500 tot 7000 boeken in maar liefst vier talen, voor die tijd een kapitaal, daarbij een bescheiden kunsthandel, als die nog had bestaan hadden we jouw werk natuurlijk nooit aangeno-men, omdat we alleen met echte kunstenaars om gingen, met bekende Ve-luwse schilders van de Veluwezoom, bekende schrijvers en in Renkum beroemde Gelderse dichters, waar jij wel op neer zal kijken. We hadden een klein filiaal in Heteren, dat stond op mijn naam. Wij werkten voor ons geld, dat heb jij nog nooit gedaan als staats uitvreter.

Fred van der Wal: Uit het relaas blijkt niet dat zoals het werkelijk ging mijn ouders een winkel met inrichting kado kregen als huwelijks ge-schenk. Niets op tegen, maar geen eigen verdienste waar mevrouw zo hoog over op geeft als haar ideaal.

De ‘moeder’: Ik ben geen orthodox roomse katholieke vrouw want ik ben het met de paus en de kerkelijke wetten niet eens als gescheiden vrouw. Waarom ben je zo stinkend jaloers op een integere, wel begaafde, echte beroepskunstschilder Henk Helmantel? Ik heb Henk opgebeld en die liet zijn minachting voor jou en je werk duidelijk blijken, dat zegt mij genoeg. Hij zei letterlijk: ‘Ik heb nog nooit geen goed schilderij van die van der Wal gezien. Als kunstschilder kan ik hem niet erkennen. Ik heb nu een-maal een naam en hij niet. Ik heb zelfs nog nooit van hem gehoord. Hij komt nergens aan bod. Ook mijn manager kent hem niet en dat zegt wel genoeg!’

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: