Skip to content

Daarna vertelt hij hoe hij in het museum voor Schone Kunsten in Brussel minutenlang op zijn hoofd ging staan in een yogahouding.

juli 17, 2017

Zondag 15 mei 1988

Ik neem de trein van half één terug naar Leeuwarden. Rijd met een taxi naar Garijp. Mijn huissleutel breekt af als ik die in het slot stop en wil om draaien.

Symbolies?

Ina zit in de tuin met de couperose paardenkop;  aardrijkskundeleraar C.Z. Eén van haar vele collegas die haar in bed willen trekken. C. zit te zwetsen over getallenmystiek “waar hij alles over weet en dat zijn naam getal zo’n sterk magies cijfer is in de getallenleer. Zelfs zijn auto een peugeootje 205 is volgens hem een sterk cijfer.

”Ik blijf hem smalend aankijken. Daarna vertelt hij dat hij eigenlijk in het geheim adviseur is van de minister van economiese zaken, maar dat niemand het weet.

”Ook de minister zelf zeker niet?” vraag ik hem spottend. Hij zegt dat ze liever naar hem luisteren dan naar de hele SER. Ik lach hem nu openlijk vierkant uit. Daarna vertelt hij hoe hij in het museum voor Schone Kunsten in Brussel minutenlang op zijn hoofd ging staan in een yogahouding.

”Die Belgen hebben zich zeker wel bescheurd om zo’n Ollandse halluvve zool?” vraag ik hem.

“Waren je hersens soms in je kloten gezakt en was dat de manier om ze weer terug op de oude plaats te krijgen?” informeer ik belangstellend.

”Of zit je verstand soms in je kloten dat je hier de hele dag rond hangt?” voeg ik er nog even fijntjes aan toe. Om zes uur is het slijmerdje opgerot en stapt op zijn racefiets.

Ina is nog steeds woest om mijn drie dagen bij Karin. Het is ook wel be grijpelijk. Ze belt Hans en JoAnn van Seventer of die ons niet pastorale adviezen in zake huwelijks crisis willen geven.

We gaan dezelfde avond naar Hans en JoAnn en praten met ze tot heel laat. De inhoud van het gesprek ga ik de lezer echter niet verklappen, zoals wel meer niet vermeld staat in deze kroniek. Dat neem ik allemaal lekker mee in mijn graf! En wat zal dat graf me toch vol worden.

Vrijdag 3 juni 1988

Schilderijen terug halen uit Alkmaar. De koffer is nauwelijks te tillen waar ik alles in stop. Na 100 meter slepen ben ik al bek af. Heb geen energie meer over om Kobie Belles of Karin te bellen. Terug in Leeuwarden neem ik een taxi naar Misja’s huis en laat de loodzware koffer zo lang daar staan.

Dinsdag 7 juni 1988

Het plaatselijke blad “De Actief” maakt interview met Ina over haar boek. De journaliste plaatst één van de fotos die ik heb genomen bij het artikel. Ze zullen echter “vergeten” me te betalen voor het copyright. Betalingen van De Telegraaf en Nieuwsblad van het Noorden voor het door mij geleverde fotomateriaal blijven ook achterwege.

Dinsdag 14 juni 1988

Ik bel K. Persburo Penn belt of ik fotomateriaal kan leveren voor het artikel over Ina. Ik stuur ze een aantal,die ik nooit zal terug krijgen. Betaling blijft uit. Makelaar Boomsma leidt een bezichtiging van ons huis aan een paar potentiële kopers.

Woensdag 15 juni 1988

Brief notaris van den Bos uit Haarlem over de nalatenschappen van A.M.E. en H.R. van der Wal. Brief van Fokko R. over het artikel dat ik over hem schreef. Hij stelt enige veranderingen voor. Ik schrijf hem terug dat het mijn artikel is met mijn opinie en dat er niets veranderd wordt. K. vraagt of ik met haar aan een groepstentoonstelling in Amsterdam wil deel nemen. Misja belt over van alles en niets. Natasja is geslaagd voor het eindexamen van de horeca en bakkervakschool. In het dorpsblad “De Actief” artikel over Ina gepubliceerd en in “Het Nieuwsblad van het Noorden” ook.

Donderdag 16 juni 1988

Diafilm weg gebracht. Om kwart over tien komt een fotograaf van De Tele graaf voor artikel over Ina in het zaterdagnummer. Zaterdag a.s. heeft Ina een interview voor radio Tytjerksteradiel. Ik schilder aan een strandgezicht La Baule,Frankrijk. Duizenden kleine stipjes olieverf bepalen het uiteinde lijke beeld. Om half twee vertrekken vanuit ons huis in Garijp naar onze huizen in Leeuwarden. Ik hak in de Leeuwerikstraat de loodzware flag stones uit de reusachtige wandpartij van de open haard. De specie is nog harder dan de stenen zelf en de hele kamer ligt bezaaid met wegspatten de stukken steen en specie. Na het werk eten we in het keldertje van Tony Macaroni in de Grote Hoogstraat.

Vrijdag 17 juni 1988

Om half twaalf naar Waalwijk waar de presentatie van Ina’s boek is in het schoenen museum. Verschillende ontwerpers zijn aanwezig. Jan Jansen die had toegezegd te komen is er echter niet. Ulrike, Joep en Elke B. zijn er echter wel. Ik drink veel en maak tientallen fotos van de aanwezigen o.a. van redaktrice Stella Ruhé. Ik praat lang met Mariët S. We gaan uit eten bij de beste Chinees van Waalwijk. Natuurlijk moeten Ina’s ouders thuis als tegenprestatie hun in het klad geschreven vertaling uit het Duits van een vaag rooms visioenen boekje van de één of andere hysteriese non aan het gezelschap tonen. De dochter een boek, dan ook de ouders een boek!

Zaterdag 18 juni 1988

De Telegraaf heeft nog niet het redaktionele stukje en de foto ter ere van Ina’s boek gepubliceerd. We rijden om acht uur weg naar Friesland opdat we om half elf in de studio zijn van radio Tytjerksteradiel voor het inter view met Ina. Thuis gekomen koop ik acht meter coax en aansluitstekkers om het interviewtje te kunnen opnemen. Het is nu rustig in huis. Ik breek de open haard partij die in het stenen tijdperk huis van Fred Flintstone thuis hoort maar hier niet, verder af met een steenbeitel en een sloop hamer.

Zondag 19 juni 1988

Beginnen de dag met espresso. Het is een graad of vijftien buiten, dus ik doe de allesbrander aan.

Donderdag 7 juli 1988

In Leeuwarden naar een tentoonstelling van middeleeuwse martel instru menten geweest. Zeer aan te bevelen voor de jonge, nog niet zo ervaren praktiserende Es Emmer. De mensen vinden wat uit! Eeuwenoud en toch heel bruikbaar leek de houten pyramide (Het Raadsel Van De Grote Pyra mide) met een metalen top waarin penisvormige voorwerpen konden worden geschroefd en waar het naakte slachtoffer met behulp van katrol len en kettingen wijdbeens werd op gehesen en weer neergelaten op de dildo. Soms werden de enkels verzwaard met gewichten van tientallen kilos. De gevolgen laten zich raden. In onze tijd worden elektrodes ge plaatst aan de top van de pyramide,aan de tepels en de geslachtsdelen waardoorheen elektriciteit werd gejaagd. Genitaal toegediende schokken lieten de slachtoffers boven op de pyramide kronkelen dat het een lieve lust was. Een kunstzinnige performance voor een body artist waardig!

 

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: