Skip to content

FRAGMENT DAGBOEKNOTITIES 1987 FRED VAN DER WAL

juli 9, 2017

Zaterdag 26 sept. 1987.

Fitness. Neem fotos TMX 400 zwart wit Kodak van Lex en Ina. Koop de weekend kranten. In de bijkeuken het zachtboardplafond weg gebroken, latten en balken konstruktie verwijderd. Erg veel stof vrij gekomen. Ge-meentevoorlichter Wybren Oppedijk op bezoek. Twee uur gaan ze weer weg.

Woensdag 30 sept. 1987.

Met Natasja de bus van elf uur naar Leeuwarden genomen. Boek kado gegeven. Uienstokbrood gegeten, cola geronken en vers geperste jus d’orange, boekje van Heeresma gekocht en Natasja naar het Triotel zie-kenhuis gebracht. In de bibliotheek platen gehaald van Rein de Graaf, Boogie Woogie van Meade Lux lewis en Fats Domino, rock ‘n roll plaat van Eddie Cochran. Nummer van “Art in America” gekocht.

Donderdag 31 sept. 1987.

Natasja geopereerd. Goed verlopen. Om half negen ziekenhuis gebeld. Om twee uur ben ik in het ziekenhuis. Misja is er al. Ik heb de vier bat-terijen waar Natasja om heeft gevraagd bij me. Ze is nog nauwelijks aan-spreekbaar en nog half onder narcose. Na een half uur gaan we weg. Naar “Utopia” een kopje kruidenthee drinken. Plaat in de bibliotheek van Janis Joplin gehaald.

Vrijdag 1 okt. 1987.

Naar fitness. Ina komt om kwart over vijf. We doen boodschappen, eten een pizza.’s Avonds naar trouwreceptie van Fokko en Corrie in Harling-en. Ontmoet schilder Marcel die werkt gedeeltelijk als glazenwasser/ schoorsteenveger om zich in leven te houden. Drink drie glazen bier. Thuis nog twee glazen Bordeaux.

Zaterdag 2 okt. 1987.

Fitness. Boodschappen. Naar Natasja. Nog in het ziekenhuis.

Zondag 3 okt. 1987.

In de tuin gewerkt. Ina zet bijkeuken in de grondverf. Om zes uur naar Natasja. Om zeven uur naar Mexicaans restaurant. Het is vol dus we rij-den naar Eernewoude, restaurant Vischlust.

Maandag 5 okt. 1987.

Ina brengt auto weg naar Drachten voor tien duizend kilometerbeurt. Om negen uur weer terug. We rijden naar Leeuwarden om Natasja op te halen uit het ziekenhuis. We zien net taxichauffeur Geert voor rijden bij het ziekenhuis. In zijn witte Mercedes. Hij opent het portier voor een oude, slecht ter been zijnde dame, maar spuugt eerst door het geopende raam van het portier. We schieten in de lach. Steek mijn gebalde vuist door het raam van onze auto ter begroeting. Internationaal teken van krachtsport beoefenaren onderling. In mijn atelier ben ik bezig aan naakt zelfportret Geknield Naakt. Volgens Hanneke F. jaren later een “pervers” portret.

Zaterdag 10 okt. 1987.

Aan de bar van Arti beweren twee kijvende wijven dat ze allebei in suc-cessie, niet tegelijk, met de waterlooplein marktkoopman-kunstschilder Bob Tenge, bijgenaamd het monster van Frankenstein van Arti, hebben geslapen en verdomd, hij leek me altijd al een tiepe om bij in slaap te val-len zo saai! Mevrouw Welman, die Italiaans ogende schone achter de bar, die ik wel eens als gekleed model zou willen portretteren, oogt nog altijd even goed en is nog steeds even opgewekt. Om acht uur des avonds rijden we dan ook maar weer terug naar Friesland.

Maandag 12 okt. 1987.

Om acht uur die ochtend weg gereden uit Garijp naar Amsterdam met Ina op zoek naar het Shell laboratorium. Om kwart over tien gan we naar binnen, voorzien van pasjes met foto er op. Cees van Es komt meehelpen om Inas tentoonstelling in te richten.Tussen de middag het diner nouvelle cuisine, dus na afloop nog honger. Een uitstekende Médoc overspoelt het geheel. Om twee uur naar het atelier in de tweede Nassaustraat 8. Godelief Smulders onthaalt ons op kwarkgebak en thee. Ik nodig Godelief uit om nog eens met ons naar Arti te gaan als ze in heeft. Ina belt een paar men-sen voor een interview voor haar boek. We ontruimen het kleine kamertje naast het atelier, parkeren daarna aan de Prinsengracht, lopen naar de Runstraat, paar kaarten gekocht, naar de Atheneum boekhandel waar Petra achter de toonbank staat. Loop boekhandel Intermale binnen. Om tien over zes in Arti.

Dinsdag 13 okt. 1987.

Om acht uur bij tandarts Moonen in Leeuwarden samen met Ina. Onze tuinman Haanstra komt koffie drinken. Ik snijd een aantal passepartouts voor antieke prenten en Ina zuigt stof.

Maandag 19 okt. 1987.

Black Monday zal deze maandag nog twaalf jaar later worden genoemd omdat op deze dag de beurzen overal ter wereld instortte en er geen bo-dem leek te zijn voor de koersval. Sommige analisten spraken al over een mogelijke komplete ekonomische instorting. Het scenario is somber en overal is paniek. Robeco en Rolinco zakken naar 94 en als ik nu zou verkopen, hetgeen uiterst a-professioneel zou zijn,verlies ik ongeveer een dikke vierduizend gulden. De obligaties blijken prijshoudend. Ina gaat naar een kennisje in Noord-Bergum, (Ton K. die haar smeltende, broeie-rige Valentijnskaarten stuurt, dan weet ik wel hoe laat het is. Laat? Of juist vroeg?) koffie drinken in Bergum. Ze vertelt dat een arts waar we enige tijd geleden bij op bezoek waren een gehuwde homosexueel is, die samenwoont met een jong, Spaans, inderdaad zeer goed uitziend jongetje in driehoeksverband met zijn echtgenote. Zij is een charmante dame die hockeyt en zeer eigentijds tolerant is. Modern samenleven. Zo kan het dus ook.

Dinsdag 20 okt. 1987.

Koersen zakken nu als een baksteen. Ik word hier lichtelijk nerveus van want mijn verlies zou nu negentienduizend gulden zijn. Een aanzienlijk gedeelte van mijn effektenbezit is gefinancierd met een effektenkrediet en gedwongen verkoop zou een aanzienlijke schade opleveren. In de middag naar fitness. Stella Ruhe van Cantecleer komt Inas teksten redigeren voor het boek.

Woensdag 21 okt. 1987.

Beurs in herstel. Verlies op papier nu nog maar negenduizend gulden als ik zou verkopen. Dow Jones index gaat omhoog. In Bergum potloden ge kocht. Schroef enkele tl bakken aan het plafond in mijn atelier. Ben bek af door gebrek aan slaap door die beurstoestand. Ik zou nu alleen maar 24 uur willen slapen. Op de radio en in krantenartikelen lees ik dat alleen al in Friesland een tweehonderd beleggers failliet zijn door paniekverkopen. De direkteur van Intereffekt noemt nu verkopen financiële zelfmoord.

Zaterdag 24 okt. 1987.

Ina gaat naar Wageningen om modefreak Ulrike Sterman te interviewen die zich wel weer zeer gestreeld zal voelen door de belangstelling voor haar onnozele, in opzichtige, fel gekleurde modieuze lappen opgedirkte, oppervlakkige persoontje. Vader van Annet P. zit op de fitness-club grote verhalen over zijn avonturen in putoptieland op te hangen. Beleggersvisserslatijn. Ik vind opties gewoon gokken met meer nieten dan prijzen. Ik noteer lusteloos en plichtmatig zijn adres en beloof een keer op bezoek te komen. Die belofte zal ik echter nooit inlossen als hij op dwing-ende toon ons uitnodigt voor een vrijmetselaarsclub. Die avond in mijn eentje frieten gebakken, chinese kippensoep en bonen in tomatensaus gemaakt. En twee kipfilets. Volgens Ina zou ik zonder haar nog van de honger omkomen (hier moet ik vaak schamper om lachen, omdat ik een survivor ben), maar die leeft alleen als ze denigrerende opmerkingen kan maken over mij, liefst als er kollegaatjes van haar bij zijn en plein publi-que of met het klaterende applaus van haar paapse familie op de achter-grond.

Zaterdag 7 nov. 1987.

Om half tien naar Bergum negatieven ophalen die ik voor Inas boek van handschoenen etc. nam. Om 10 uur naar fitness. Om twaalf uur naar Leeuwarden. Stap uit op het Zuidvliet en loop naar fotohandel Objektief, koop twee Agfa orthofilms om 19-e eeuwse gravures op film te zetten. Loop even in drie minuten langs een tentoonstelling van de “Belangrijk-ste Leeuwardense Kunstenaars” en zie dat het rotsooi is. De overgesubsi-dieerde BKR kunstenaar Frits Drent zit met een tiepies Friese zure, zwij-gende, stoeghalzerige kop achter een tafeltje als eerste suppoost. Ik glim-lach minzaam naar hem als ik het presentie register teken. Ik koop de NRC, De Telegraaf en de Leeuwarder Courant. Het leesvoer voor het weekend is weer binnen. In de tweede handsboekenzaak “De Boeken-boot” koop ik het relaas van ex legionair Klinkhamer. We rijden vanaf Misjas huisje in de Vegelinbuurt naar Garijp, drinken koffie met Inas ouders die de konversatie op afstandelijke, Haagse kouwe kak beleefde toon voeren, alsof we vreemden zijn die ze voor de eerste keer ontmoeten. ’s Avonds draai ik “Back To The Future” van Spielberg en we drinken enige glazen Rioja.

Zondag 8 nov. 1987.

Werken in de tuin een paar uur. Ik teken verder aan naakt zelfportret. We brengen Misja om acht uur naar Leeuwarden. Om negen uur weer terug en kijken naar Sonja, daarna naar fashion tv.

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: