Skip to content

Het enige geluk ligt in de slavernij .The chain gang!

juli 6, 2017

oktober 31, 2015

“Het enige geluk ligt in de slavernij .The chain gang! Dominant wil hij zijn, de leren  zweep door  de lucht horen fluiten als het leer het vlees kust en kleurt…de keuring kent seks en pijn, volgzaamheid en onderdanigheid tot op het schuimende schaambot, jonge vrouwen en mannen op- en afbinden, vast binden, laten lijden in bondage, en daarmee te keer gaan op een duivels lekkere manier, wie wil dat niet, behalve als je uitsluitend dominant bent dan ken je maar één uiteinde van de zweep, dat is wat al te beperkt, want pijn is fijn en met leer meer sfeer!”

Nog niet zo lang geleden kwam ik bij het zappen aan het eind van de avond op de televisie bij een van de Duitse zenders zomaar terecht in een bepaald openhartig programma over SM, waarbij zo ongeveer alles terecht openlijk met voorbeelden van slaven, slavinnen, Meesters en Meesteressen behandeld werd in een bepaald openhartig programma over SM, en alles in beelden in kleur getoond werd wat men zich hierbij kan voorstellen, dus dat was de rooie oortjes smul smul editie van hebbikjoudaar van zessen klaar en kijk: al weer een bloedbaar klip en klaar.

Het leer, de maskers, de zwepen, kettingen, touwen, boeien, tepelklemmen, naal-den, klysma apparatuur, brandijzers, chroomstalen glimmende eendenbekken, elektrofolter benodigdheden, dildos, buttpluggen, vibrators, kaarsvet, tangetjes, gewichten om aan tepels of ballen te bevestigen, rubber pakken, takelmateriaal, pijnbanken, marteltafels en zelfs een klein chirurgenmes kwamen allemaal in actie.

Mannen en vrouwen spraken openhartig over de manier waarop ze met hun heel specifieke seksuele geaardheid omgingen.

Als liefhebber van het genre afdeling harde aanpak zat ik met een kaars van heb-bikjoudaar en met een paar hoogrode konen kwijlend van anticipatie en hete lus-ten er naar te kijken  samen met mijn lust vriendin. Zij is niet meer dan een lust objeect voor mij, doch dit terzijde.

Ik beefde bijkans van opwinding. Opgehitst tot in mijn ballen. Vlinders in mijn buik, vlammen in mijn mannenkut! Pikkevel overtrok mijn huid.

Mijn sterke brillenglazen ter dikte van colaflesbodems besloegen van de door mij uitgestraalde hitte en het opwalmende okselzweet! Het was een en al vlugzout op de huid van deze guit met alles uit behalve zijn opengewerkte doorkijk beha, tangaslipje, jarretelgordel, nylons, pumps maat 42 en een lange zwarte onderjurk met kant afgewerkt. Ik ging naakt in de sneeuw in mijn tuin zitten en zag door de opgewekte psychische energie de sneeuw smelten in een cirkel met een diameter van wel tien meter. SM kracht is een geestelijke kracht.

Nee, ik voelde mij als SM plurk zelf helemaal geen jurk met mijn gloeiende au-gurk, die niet alleen licht gaf in het donker, maar overdag een driehoekige lek bestendige enkeldakstent projecteerde in mijn onderjurk.

Dat heb ik nou altijd als ik naar pornootjes zit te loeren en loensend van geilig-heid nogal eens mis grijp als ik mijn enige en waarachtige lust vriendin bij d’r gevoelige pijnpunten wil pakken onder het genot van een goeie Bordeaux en een knaap van een stick ter grootte van een conifeer in mijn gulzige ongeschoren ar-tiestenbakkes met de zwaar bemoste afgebrokkelde tanden en die eeuwige geile grijns op zijn gezicht als hij voor kutspek gaat. En een lucht die er allemaal van af slaat. Niet te kort !

Hoe vaak deed ik niet de zogenaamde “elephant walk,” een bekend ritueel onder moderne mannen die geen schaamte kennen en voor alles in zijn als het seks betreft. Het komt er in het kort op neer dat mannen uren lang op het naaktstrand tot diep in de nacht in een kringetje rondlopen, en de stijve lul van de man achter zich vasthouden, en hun goed ingevette duim  tot aan de handwortel in de kont van de man voor zich steken.  Uiteraard is het de gewoonste zaak na uren dat de mannen anale ex met elkaar hebben. Ik deed het als totaal normale, op het eerse gezicht heteroseksuele man, en ik was toen nog een echte macho, en ik dacht jaren later alleen maar:  Hoe heb je dat voor jezelf goed gepraat toen je daaraan meedeed als je geen homo was maar wel met een stijve lul in de hand van de man voor je in de kring rond liep? Dus ik raakte al zestig jaar geleden geleden geïnte-resseerd in sex tussen mannen en dan ook anale sex, en toen begon ik om me heen steeds meer bewijs te zien dat heteromannen regelmatig intiem fysiek con-tact met elkaar kunnen hebben, en dat niet per se zien als homoseksueel, maar meer als recreatieve lustvolle happy hooker sex.

Wat vooral opviel, was de liefdevolle manier waarop deze mensen in dat TV programma over SM met elkaar om gingen, hoewel pijn en sex in combinatie toch een essentiële rol in hun opwindende relatie speelde.

En toch, een van de masochistische vrouwen die in dit programma uit gebreid aan het woord kwam, besloot tenslotte haar Dominus te verlaten, omdat hij haar leven in alle opzichten, dus niet alleen seksueel, wilde domineren.

En dat was haar uiteindelijk toch teveel van het goede. Een mens kan ook te ver gaan als een geile loodgieter tiepe geilmieter haar al weer de knelkoppelingen wil aan gieten.

Smaken verschillen, want ik zocht als hyper gevoelige kunstenaar al vanaf mijn zestiende levensjaar juist de domina/dominus die wel mijn hele leven domineerde en alles tot in de kleinste details beheerst, dus pijnkoningen en pijnkoninginnen maak je borsten maar nat want hier is de perfekte lustslaaf vol levenslust.

Op zich was het al opmerkelijk dàt deze vrouw zo op de voorgrond kon treden want om de een of andere reden zijn masochistische mannen door de feminis-tische ongewassen gleuvenbrigade in hun zelf gebrejen truien op Donald Duck schoenen een veel meer geaccepteerd fenomeen dan vrouwen met dezelfde ge-voelens van onderwerping aan mannen en andere vrouwen die ook van vrouwen houwen.

In feite heeft het feminisme ervoor gezorgd dat deze groep vrouwen het nog moeilijker heeft dan vroeger om voor hun masochisme uit te komen, want on-derdanigheid bij vrouwen mag in feite niet meer van de feministisiche gekte sekte, maar bij mannen wordt het helemaal gezien als een mietjes cultuur. En gelijk hebben ze. De zweep er over! En daarna de graftakken.

Maar volgens de eigentijdse en toch moderne vrouwen die aan het woord komen, is masochisme juist een bewijs van grote geëmancipeerdheid.

Immers, er wordt vanuit een onafhankelijke positie juist gekózen voor onderda-nigheid, hoerigheid, totale overgave en slaafsheid. Sjappoo dus! Ros het kaas-bijltje er effe in! Slijp de messen!

Hierover en over talloze andere aspecten van vrouwen en masochisme heeft onze ras kunstenaar Fred van der Wal een heel lezenswaardig boek geschreven,

“Meestersgenot & knechtjespijn”, dat inmiddels op verschijnen staat bij LuLu moet haast wel een bestseller worden.

Heel sadomasochistisch Nederland bekeert zich via deze page turner tot het Hard Core SadoMasochisme.

Nu is masochisme een heel moeilijk te om schrijven begrip omdat het zo veel vormig is.

Niet iedere masochist wil gedwongen worden tot bijvoorbeeld seks met anderen dan de eigen partner of letterlijk zwaar verwond worden of murw geslagen

tot bewustzijnsverlies aan toe.

Verbale vernedering of een liefdevol gegeven stevig en langdurig pak slaag (af-deling billenkoek) is voor sommigen m/v genoeg om seksueel plezier aan te be-leven, alhoewel er dan wel aandacht aan de geslachtsdelen moet worden besteed anders is het een bord soep zonder zout.

In feite is bondage natuurlijk het begin van SM en als we de cijfers van de Ame-rikaanse trut Nancy Friday mogen geloven dan zou meer dan vijftig procent van de mensen dat wel eens willen uitproberen en heeft tientallen procenten dat ook daadwerkelijk gedaan.

Prima dus! Hang maar lekker in de lus met je negotie. Goed beschouwd weten velen dus uit eigen ervaring op zijn minst een beetje wat SM is, wat ook de luxe van het masochisme kan zijn. Want in feite laat men de ander werken om zelf genot te ervaren.

In  het boek “Meestersgenot & Knechtjespijn” vertelt Frred van der Wal een wel heel persoonlijk relaas, dat in bepaalde opzichten beschouwd kan worden als een soort “coming out” in het kunstenaarsplantsoen. Niet alleen bij zichzelf, maar ook bij een aantal geïnterviewde eveneens masochistische mannen gaat hij na in hoeverre dergelijke gevoelens al tijdens de (vroege) jeugd bestonden en hoe daar mee om werd gegaan door klsgenoten en opvoeders. Het is opmerkelijk te lezen dat de auteur, eigenlijk altijd al een bedeesd model kind, een paar maal werkelijk zwaar crimineel gedrag gaat vertonen omdat hij zo graag pijnlijk gestraft wilde worden. Zo’n gegeven lijkt me iets waarmee bij justitie rekening gehouden dient te worden. Hoe dan ook, uit de verschillende verhalen blijkt duidelijk dat zelfs als deze mannen en jongens zich eenmaal bewust zijn van hun SM gevoelens en van wat ze daarmee zouden willen met partners, het vervolgens geen groot probleem is een partner te vinden die hen daarin tot in de kleinste sadomasochistsiche nuances kan volgen. Wat sado-masochisme betreft kan geen standaard invulling gegeven worden voor gedrag dat bij deze aangename afwijking hoort en voor iedereen zal het weer anders liggen wat wel en juist niet als skejsuweel wenselijk ervaren wordt. In elk geval is voor velen het liefdes-aspect heel belangrijk, de voorwaarde bij uitstek waarbij onvoorwaardelijk onderwerping aan een partnerplaats vindt. Het mooiste verhaal uit “Meestersgenot & Knechtjespijn” vond ik zelf eigenlijk dat van “Toen Fréderique nog Frank heette” , die in het dagelijks leven een succesvolle kunstenaar was met bovendien zijn partner als dominant.Zo ontstaat een bizar soort evenwicht in het Seks Bizarre geheel. Hoewel auteur Fed van der Wal in het geheel niet probeert uit te leggen waarom iemand sado-masochistische gevoelens koestert, gaat hij wel op zoek naar bronnen en verklaringen in de literatuur, met name bij de psychologie. Natuurlijk blijft Freud niet onvermeld, maar voor hem blijft masochisme toch een vorm van perversie en dat wil auteur Fred van der Wal juist bestrijden.

Wat opvalt is de auteur zo zijn eigen interpretatie heeft van teksten die elke zichzelf respecterende fatsoensrakker  behoorlijk tegen de borst stuiten. In elk geval heeft de schrijver met dit boek een taboe doorbroken door de lezers, ongeacht of ze zelf wel of geen sado-masochistische mannen zijn, duidelijk te maken dat sado-masochisme een diep ingrijpende, mysterieuze, rituele opwindende, spannende vorm van liefde is, die geen grenzen kent, maar het hele veld van ervaringen op sekjsuweel gebied exploreert.

Wel een vorm overigens die de eigentijdes deelnemers en betrokkenen niet altijd met de nodige problemen opzadelt. Het incorporeren van sadomasochistische gevoelens en daden in het alledaagse bestaan in en buiten bed, het omgaan daar mee in brede kring,  al dan niet ook naar de religieuze groepen in de samenleving toe en tenslotte het vinden van de ideale partner zijn geen eenvoudige zaken. Het feit op zich dat dit nu te boek staat en voorzien van een aantal nuttige wenken en voorbeelden zoals die van de Vereniging Studiegroep Sado-Masochisme (VSSM) is uitgegeven moet een hart onder de riem betekenen voor die maso-chistische mannen, die niet langer worstelen met hun afwijkende gevoelens maar er mee aan de slag gaan.

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: