Skip to content

Vakantie voor ambtenaren en andere loonslaven betekent in kuddes vertrekken en in kuddes weer terug komen

juni 25, 2017

Vakantie voor ambtenaren en andere loonslaven betekent in kuddes vertrekken en in kuddes weer terug komen
Ik begrijp dat niet,Kees:die overmatig grote belangstelling voor mensen die meer geld verdienen dan jij doet.Het heeft me nooit een moer uitgemaakt,ik ben er niet op uit geweest, maar bezit nu  1991 toch vijf huizen en drie ateliers. Vier huizen in Leeuwarden, en een buitenhuis in Firdgum, vlak bij de Waddenzee. En jij maar denken dat ik dat allemaal kado heb gekregen, maar zo zit het niet. Ik werk meer dan tien uur per dag en zit niet zoals jij in een uitkering.

Ik ben begon­nen met een rijksdaalder op zak,had net genoeg geld om de trein van Heemstede naar Amsterdam te pakken in 1967 en heb daar verschillende kan­sen gehad op topbanen in de reclame of automatisering.

Ik heb ze allemaal geweigerd om te doen wat ik werkelijk wilde. In 1967 ging ik met jouw Spaans ogende  gepassioneerde nicht C. naar de film Blow Up,waarin een fotograaf de hoofdrol speelde die een atelier met een entresol had.

Ik beloofde haar die avond mijzelf om binnen vijf jaar hetzelfde te hebben en dat lukte ook. Een paar jaar la­ter woonden we in een zeer duur huis in de vrije sector van de Watergraafsmeer. Nu zul je zeggen:je hebt geluk gehad. Misschien is dat gedeeltelijk wel zo, maar je moet wel je kansen grijpen en uitbouwen en er kei­hard voor willen werken. Ik zie jou dat niet zo gauw doen, noch mijn andere ex-klasgenoten van de Da Costakweekschool, geboren ambtenaren met een vakantiegelldje en een kerstpakket. Vakantie voor ambtenaren en andere loonslaven betekent in kuddes vertrekken en in kuddes weer terug komen.

Welke kansen heb je gehad? Heb je ze wel aangepakt?

Ik maak uit je brief op dat je een heel onrus­tig en grotendeels ongelukkig bestaan hebt gehad na je verbroken verloving en dat je het jezelf niet gemakkelijk hebt gemaakt.Waarom? Jammer genoeg leven we in een maatschap­pij waar het survival of the fittest geldt. Het is geen para­dijs. De meeste mensen krijgen niets kado. Ik ben nooit jaloers geweest op een medisch specialist die drie ton verdient.

Ook niet op Pierre Vinken, directeur van Elsevier, een zakelijk ge­nie die meer dan een miljoen per jaar binnenhaalt en enkele van mijn werken kocht. Het doet me niets of iemand op een halve etage in de Staatsliedenbuurt in Amsterdam woont of in Wassenaar. Ik ken het allebei. De vrouw van bovengenoemde direc­teur, Els Bouma, zei eens tegen mij: Ik zal er voor zorgen dat niemand van Elsevier nog ooit iets van jou koopt. Ik lachte haar vierkant uit. Ik ben niet van iemand afhankelijk. Financieel niet en ook niet emotioneel. Heet dat wellicht volwassenheid?

Ik weet dat je genoeg intellectuele capaciteiten had om er iets van te maken.Waar is het fout gegaan? Welke rol heeft je opvoe­ding gespeeld en vooral:wat kun je nog veranderen? Er is niet zo veel tijd meer over,ook jij bent over de helft van je leven heen. Hoe vul je jouw tijd in? Werk je planmatig? Geloof je in jezelf?

Nee,met kunstenaars ga ik niet om: die moeten zichzelf elke a­vond bedrinken,naar de hoeren en minstens drie keer per week vers kutspek aan de haak slaan voor ze tevreden zijn.Ik blijf liever gezond en eis tegenwoordig eerst een aids-vrij-verklaring . Alles mag, zo lang het vlees maar vers is en kiemvrij. Natuurlijk is de christelijke levenswijze de meest gezonde en de wijze van omgaan van Sodom wandelen langs de afgrond, jekrijgt de syf, een druiper, een chlamydia of een aids an je reet bij het minste of geringste, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ach,wat wil je:al sinds mijn veer­tiende had ik relaties met jan en allemaan gehad ,dat leer je nooit meer af, daar is het te verleidelijk,te lekker en te opwindend voor. Vrouwen doen me niet zoveel meer,seksjuweel gezien. Ik ben totaal blasé geraakt. Ik kan toch niet elke kut die ik tegen kom bemannen? Het zijn toch meestal lammetjes in bed die al liggen te blaten nog voor ze geknipt en geschoren zijn. Een mode in de zeventiger jaren was het voor sexueel actieve dames en heren om het schaamhaar af te scheren zodat je van die ontboste, kale heuvels voorge­schoteld kreeg. Net geplukte kippen en daar houd ik ook niet van. Weg met de blote poezen. Miauw! Ontbossing door zure regen is na­tuurlijk een ander verhaal.

Je zult wel denken:die Fred van der Wal is helemaal losgeslagen,en  dat valt ook niet mee hoor.En wat zegt het nu dat ik met meer dan 500 dames en loopse teven…ik bedoel meisjes de liefde heb bedreven? In to­taal 36 jaar (ik begon op mijn veertiende) is dat gemiddeld bijna 14 bedpartners per jaar.Dus iets meer dan een per maand.

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: