Skip to content

Een gemoedelijke sfeer met bitterballen en gevulde glazen waarin bekentenissen van eventuele intieme aard kunnen worden gedaan als het de partijen belieft

juni 19, 2017

Een gemoedelijke sfeer met bitterballen en gevulde glazen waarin bekentenissen van eventuele intieme aard kunnen worden gedaan als het de partijen belieft en de algehele sfeer er naar is, anders maar niet, prefereer ik een kalme sfeer ondanks alles als burgerschilder boven woeste, artistieke drankgelagen waarin zo maar van alles kan gebeuren en enk ele deelnemers zich naakt onder de douche onder invloed van alcoholica tijdens een tuinfeest meenden te moeten begeven, waar ik nog steeds schande van spreek, zoals verleden zomer en weettikveel wat ze allemaal met malkander zijn gaan uit halen. Ik durf er niet eens over na te denken als fatsoenlijk jongmensch. Ook de gastheer en gastvrouw waren niet bepaald amused en zelfs gepikeerd.

Waar zijn we nu mee bezig ? Met verscheidene zaken. Een tekening waarop een dubbel portret te zien is van de schilder Michel Chapellier die de penselen met elkaar kruisen als ware hij in een hoffelijk duel met zichzelf verzeild geraakt (symbolisch !symbolisch !De artist in gevecht !) , met de titel ?La Lutte de Pinceaux’ of ?La Lutte De Geants’ (moet een accent-aigu op maar die zit niet in mijn engelstalig programma. Engelsen haten Fransen), verder bezig met twee verhalen bundels vol immorele stories in eigen beheer bij een Internet uitgever, ik heb contact met drie uitgevers, als het tenminste door de censuur komt, want het is soms allemaal te goor om los te lopen, plus een pseudo otobiografies boekje onder de veel zeggende titel Ik ben vervolgd, ik word vervolgd’ hetgeen erg artistiek klinkt en dat ik aan twee artistieke personen liet lezen, waarvan de een mij met Celine vergeleek, hetgeen een te grote eer is en de ander boos werd omdat hij er volgens hem ongunstig in uit kwam, zodat ik ‘m voor de duidelijk heid en het gemak maar de verdere toegang tot ons huis heb ontzegd, plus een aanbod om er een stuk over te schrij ven in de Volkskrant voor straf heb afgewezen. Wie hier niet als vriend aan komt, wordt er zo weer uitgestompt, wil ik op een email bordje laten maken. Je kunt zo’n boekje over jezelf niet noem en De blije kunstenaar’of De gelukkige schepper want dan gelooft helemaal niemand je meer, net zo min als Jan zijn otobiografie De guitige guitarist zal kunnen noemen. Het moet eerder een beetje zielig en somber klinken, doorspekt met onbereikbare liefdes, veel drank, ongelukken, echtelijke onmin, liefst ook nog een levensbedreigende ziekte en een handvol seksjuwelen plus psiegiese afwijkingen die toch in laatste instantie overwonnen worden dankzij bovenmenselijke pogingen van de artist, bij voorkeur geteisterd door kinderverlamming, zwakke blaas en longen of een persistente ge slachtsziekte net als Breitner, die maar door blijft etteren tot de dood ons scheidt en dankzij een klein stukje geloof in een Hogere Macht wonderbaar genezen wordt, dat past allemaal bij de moderne kunstenaar. Het kost mij trouwens wel moeite om die indruk van somberheid en zwaar tillendheid te maken, net zoals iedereen altijd denkt dat ik de hele dag geen sodommieter uit voer, maar dat vind ik wel weer erg leuk dat laatste, dus dat houden we er maar in. Verder zo nu en dan contact met een kunsthistorica Jacqueline en heur wederhelft, die mijn laatste werk zeer bewondert -maar voor hoe lang, want haar echtgenoot ergert zich aan mij- en ook kunsttheoretisch kan duiden, maar het vroegere werk weer helemaal niks vind en beweert dat ik veel harder moet werken (n.b. als ouwe, uitgebluste man die nog geen anderhalf jaar van zijn AOW af is. Wat zullen we nou beleven ? ) en mogelijk ten diepste een luie zak ben. Langzamerhand ben ik totaal onge voelig geworden voor dit soort op- en aanmerkingen. Waar je het vandaan haalt die composities is mij als leek trouwens een raadsel. Motieven, spelen die door je hoofd en hoef je die dan zo maar op te schrijven? Is het aanleg of een gevolg van studie of allebei ? Als je een noot verkeerd speelt hoort iedereen het, als een schilder een penseelstreek verkeerd zet is het zijn diepe bedoeling’, daarom heb ikeen hekel aan kunst schilders, vooral abstracte, dat zijn de ergste. Je mag het niet zeggen maar ik zou ze het liefst zien opgesloten in heel strenge werkkampen, waar ze de hele dag diepe kuilen moeten graven in de brandende zon en weinig eten, maar wel veel slaag krijgen, dan zouden ze het wel afleren en geresocialiseerd in de maatschappij terug keren om ook figuratief te gaan schilderen. Heerlijk die dromen van almacht en onmacht. Dat koor dat je schreef ; waar is het uitgevoerd en hoe lang duurde het stuk. Die partituur van die tango, schrijf je die met de hand ? Dan is er hier een reus achtige verbouwing van de zolderverdieping waar drie vertrekken van tien bij vijf bij vier meter hoog komen en die ik zelf doe, ook de elektriek, dat alleen al weken duurde, een systeem met vier groepen, negen stopcontacten, twee hotelschakelingen, een aantal lichtpunt en, drie toegangsdeuren, twee extra trappen, drie balkenlagen van vijf en een halve meter per stuk de balk voor de plafonds, een grote, diepe kastenwand, enz. enz. Tamelijk complex dus. Ik kan het wel aan, maar ?t is net op het randje. Het is de grootste en meest intensieve ver bouwing die ik ooit heb gedaan en nu ook de laatste, want het gaat moeizamer allemaal dan tien jaar terug. De last der jaren. Ik kan misschien maar beter gauw dood zijn dan ben ik van alles af. Aan de andere kant wil ik toch AOW vangen waar ik nu als buitenlander nota bene apart me voor moet verzekeren. Ik ben namelijk sinds nov. 2004 officieel inwoner van Couloutre. Een paar maanden geleden hebben we hier voor ons beiden een grafplaats gekocht, omdat die hier spotgoedkoop zijn, in tegenstelling tot Holland. Het kostte maar een krats ; 123 euro met vrij utizicht, plaats 111 en je mag er eeuwig blijven liggen hetgeen makkelijk is met de Opstanding Der Doden, dan kun je je niet vergissen en weet je gelijk de weg terug naar huis, wonen er dan anderen in Maison l’ Ermitage, schop ik die er gelijk uit. Je moet van je naaste houden, maar niet van iedereen. Hetgeen ook niet kan als ik aan J. denk of aan die slijmbal Piet , hetzij die lummel Niek die wel al dood zal zijn ondertussen. Kleedt Pietie zich nog steeds zo goed en zit haar kapsel nog even netjesals vroeger ? Ik hoop maar van wel. Kun je haar de groeten doen ? Ik ben paar weken geleden over een stoofpeer gestruikeld die mij een kool stoofde en kwam onprettig terecht op mijn linkerknie op de weg. Twee maanden geleden werd ik benoemd tot ?

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: