Skip to content

Wat zegt u me daar? De welwillende wonderbra?Ya must be jokin’! De wonderbra heb ik toevallig zelf uitgevonden…

mei 27, 2017

Aan elke blote borst hangen de blikken van hongerige mannen en vrouwen vast. Je herkent ze op straat: de eenzame tietenkijkers, veelal gescheiden mannen waarvan de blikhoogte bepaaald wordt tot op tepelnivo. Hoger op komen ze niet. Je recht in de ogen kijken durven ze niet! Meestal werkeloze, gescheiden mannen met alcoholproblemen en heel veel pratjes die geen gaaatje vullen want het vrouwtje is er al laang vaan door meet de melkboer. Het uitschot van de maatschappij met vertrokken rukkerskoppen en onbedwingbare seksjuwelen lusten op het voorhoofd geschreven, dáár heeb ik het over.

Behakenner Fred van der Wal, over de sociologie van de bustehouder :

,,Wat zegt u me daar? De welwillende wonderbra?Ya must be jokin’! De wonderbra heb ik toevallig zelf uitgevonden . Weet je wat ik een wonderbra noem? Een goede, stevige beugelbustehouder met open geknipte cups die niet alleen uw borsten goed op hun plaats houdt, ondersteunt en vormt, dresseert en disciplineert, maar tegelijkertijd voor de kunstenaar a room with a view evenals  voor de stille genieter/annex stiekem rukker in het pretpark van het rozenplantsoen naast de speeltuin.  Window dressing dus, maar geen piepel die gelijk hun raggende leuter in een kleuter zullen stoppen of de beuk er in gooien bij hun kleine zusje, zoals helaas nog te veel voor komt.

 

De open speelbeha met twaalf speelopeningen voor bij het knikkeren! Dát is voor mij  wonder-bh, die ik altijd mee neem en in het koffiehuis aan de overkant van het Centraal station zonder enige gene uit mijn poezentas haal bij een koffie verkeerd als ik aaan tafel zit met een goed verzorgde leuke dame, die lekker ruikt.”

Fred van der Wal, een van de laatste bustières uit het eens zo rotsvaste bastion der behabewusten in dit land waar beter bed en het dubbelzinnige programma “Fiets ‘m d’r in” belangrijker wordt gevonden dan een fantastische punttietenbeteugelaar, hangt een rode oortjes editie verhaal op over tepels en borsten. En alles d’r op en d’r an, meneer, mevroj, want anders zouden we niet bij het adres van die van der Wal als tietenbeteugelaar en alom beknde schikker in de minne aangeland wezen.

 

Op de eerste verdieping, daar waar nu de lange, chirurgische snijtafel en de gynaekologische stoel van een verdwaalde k*ttenkijker voor de artistieke inspiratie staat,  naast de ezel van Fred van der Wal, hingen zo’n veertig jaar geleden vier vlijtige meisjes met vliegende tering de hele dag voor een hongerloontje met hun kippenborstjes boven hun rokende, snorrende naaimachines om behas in elkaar te stikken.

Van het kant, satijn en brokaat dat door hun vingers gleed, maakten ze luxe korsetten en bustehouders voor de liefhebbers uit het fetisjistissche SM circuit, maar ook de beroemde valsies, behas met schuimrubber vullingen want waar niet is verliest de keizer zijn eerste nachtsrecht, zoaals de jonge historicus terdege weet .

Geen degelijke modellen van degelijk materiaal, veelal afrag behas, soms meer houdbare modellen van chroomstaal en leer voor de gevorderde Es Emmer. Ontwerpen die je nu, in het confectietijdperk bij Hunkerbunker Lexis, niet meer vindt.

Hier bij onze kunstenaar in de Zakstraat is niet veel veranderd. Niet alleen zijn de oerstevige basispatronen van de SM bustehouders en korsetten dezelfde gebleven, ook het luide gerinkel van handgedraaide goudeerlijke stenen mokken cichorei of eikeltjeskoffie dat in de jaren vijftig de schafttijd aankondigde, weerklinkt vandaag nog steeds door het hele pand.

Al werken er nu nog maar twee meisjes en hebben die een prikklok regiem dat meer door het aantal binnen gelopen opdrachten bepaald wordt dan door de klassieke indeling van de achturige werkdag. Soms loopt de werkdag uit tot zestien uur en zillen de dames niet luissteren naar chef Fred dan is daar het gat van de deur en aan de overkant het loket van de WW, want voor niets gaat de zon op en treedt een uitkering in werking.

 

Dit walhalla van bustehouders, korsetten, guêpières — een dwangkorset dat met vetersluiting de taille verslankt, inperkt en een wespentaille beoogt — en gaines — elastische bandage op medisch voorschrift voor uitgelubberdde afgezogen  hangtieten en mannen met ballast  of andere balbezwaren voor de ondernavelse hangende tuinen van Babylon– lijkt aan modernisering geen boodschap te hebben.

En nogmaal breekt Fred los met een verbale mitraillade tegen het glad scheren van schaamtes en geslachts delen een overgewaaaide multi culti gewoonte zoals in primitieve Berber tenten met wapperende tentzeilen plaats vindt met roestige scheermessen uit het jaar nul.

,Als de klanten maar tevreden en gesteund in hun lusten  huiswaarts keren, maar wel eerst even betaald hebben want Piet Krediet woont hier niet,”  zegt behaha kenner Fred met een gulle lach en klopt met d elinker hand op de tiet met poen die zijn bloesje doet opbollen.

Die klanten zitten met al hun beha maten en buste gewichten opgeslagen in antieke houten letterbakken, die populair waren bij het progresieve volkje van de jaren zeventig en in elke doorzonrijtjeswoning trots aan de muur prijkten in de voorkamer waar nu de tv en de computer staat.

,,Ik vind alles en iedereen vanzelf terug, dus waarom zou ik een computer nodig hebben? En als ik het niet direct kan vinden dan graai ik met mijn ervaring wel even naar het frontbalkon, dan kan ik met mijn ogen dicht de maat bepalen”

 

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: