Skip to content

Schei nou toch uit, zeg!.. Doe me een lol; zeg, ben je nou helemaal van de pot gerukt!.. Vertel mij wat!..Sodemieter toch gauw op!..Ben je nou helemaal gek geworden?… Nou moet je niet zeiken, hoor, want anders gaat de beuk er nog vandaag in…! (deel 2)

mei 27, 2017

U bent als persoon niet belangrijk, alleen uw beeldend werk.

 ‘O, ik ben als persoon buitengewoon belangrijk. Wat had U nou gedacht? Want als ik even mijn ogen sluit, dan ben ik er niet meer, dus ik houd ze allebei zeer wijd open. Natuurlijk ben ik belangrijk, ik zou mezelf niet willen minachten, hooguit de ander en vooral mijn mislukte familie van losers. Breek me de  bek niet open! Maar het gaat hierom:

Als ik me wil amuseren in dit land, dan neem ik het openbaar vervoer, bijvoorbeeld de streek bus naar Voorthuizen. Dan ga ik tegenover iemand zitten, en dan kijk ik de desbetreffende, onverschillig wie het is, eens peinzend aan en dan zeg ik: “Tut, tut, tut, het leven is ook niet ongemerkt aan u gepasseerd”. En binnen de kortste keren krijg ik het hele levensverhaal regel recht in mijn schoot gekotst. Hondje dood, ouders dood, echtgenoot balzakkanker, uitkakte ge zwellen, plassen bloed in de ontlasting, aids amme reets en noem maar op. Dat heet: zich kwetsbaar opstellen! Nou, je kan me de pot op! Afvegen en doortrekken zul je bedoelen! Ik denk er niet aan om mijn persoonlijke leven bloot te geven. Daar heb ik héééélemaal geen be hoefte aan.’

 

Veel mensen dus wel.

 

‘Iedereen tegenwoordig, heb ik zo het idee. Ja, men hééft natuurlijk niet veel, alleen zijn eigen onbenullige avonturen. Ja, wat moet je dan? Dan is het fijn om daarover te lullen. Ik heb daar het temperament niet voor. Nee, ik heb vijf computers staan in een prachtig huis in Frankrijk, ik heb mijn echtgenote pas nog een nieuwe oto gegeven…’

 

Zo!

 

‘Ja, en daar ben ik trots op want ik heb dat allemaal verworven zonder subsidie of de steun van een liefhebbende pa en ma! Ik heb dat met mijn beide jatten, vanaf dat ik op m’n veertien de fabrieksjongetje werd, alles aan de wereld losgescheurd! Er is me niets gratis gegeven.’ En zit het tegen dan zet ik in Frankrijk de wasemkap in de keuken even op 12 beaufort, dan weten we weer waarvoor we leven. En dat geloei uit de ventilator doet me meteen aan Fries land denken

 

                                                       Sterk geslacht

 

Ik las in veel oude interviews dat u vroeger met uw werken langs de deur bent gegaan. Zo begint  iedereen toch in het kunstenaarsplantsoen.

 

Dat is helemaal niet waar. Ik heb nog nooit meegemaakt, dat… Ik heb nog maar van één ie mand anders gehoord. . . Ja, later is dat populair geworden, maar als je weet wat voor tijd het was, welk een arremoe wij leden! Ik was in 1972 de eerste Amsterdamse kraker! Het atelier in de tweede Nassaustraat. Je moest ze horen die maatschappij hervormende linkse kollegaatjes in het ateliergebouw; ze wilden onder aanvoering van de Jood Hartog Eysman een petitie te gen mij organiseren omdat ik niet onderaan de lijst van gegadigden had afgewacht op mijn beurt. Nou, als het van dat zootje Amsterdamse kommunisties BBK tuig had afgehangen had ik na 25 jaar nog geen atelier ruimte!’

 

Was dat in de zeventiger jaren?

 

‘Ja, dat was in de tijd dat we het moesten maken, en om in kroegen je magistrale meesterwerk en te verkopen, daar was moed voor nodig! Daar hebben jullie allemaal geen idee meer van. Daarom is dat geslacht zo sterk, niet kapot te krijgen! Je hebt de bitterheid van het bestaan leren kennen. Er was maar één mogelijkheid, erop of eronder hetzij er dwars door heen. Voor die laatste mogelijkheid heb ik altijd gekozen. Ik ben gotzijdank geen lid van een sekte als de Pinkstergemeente waar sukkels, misfits en losers d edienst uit maken.

De vorige generatie;mijn ou ders dus, waren slapjanussen, huilebalken, sukkels zonder sokkels en potentiële suicidalen. De mensen uit het vak die er aan onderdoor zijn gegaan zoals de illustrator Teun Nijkamp die hoor je vanzelfsprekend niet meer, die heeft zijn autistiese wijf de deur uit getrapt en woont in Kats met een jong neukie en werd voorzitter van de Zeeuwse provinciale kunstenaars verenig ing en al die andere…, die zal je weten! Gotsammekrake! Als je zo moet leven! ‘

 

Wat dan?

 

Stopte ik mijn kop gelijk in de gas oven zoals mijn vader in 1950 probeerde, maar zelfs dat mislukte hem.

 

Jammer dat ik nog niet zo oud ben als adspirant schoolmeester, anders kon ik er ook over meepraten. Maar ik denk dat je nu net zo goed de bitterheid van het bestaan mee kunt maken.

 

‘Hoezo dan?’

 

Je hoeft maar zestien jaar te zijn en je wilt van huis weg of  zo.

 

‘Ja sodemieter nou gauw op, zo kunnen we alles willen! We kunnen wel ivoren torens willen en gouden mensen met een zilveren anus,een lul van roestvrij chroomstaal en een paar ballen van koper zoals Johannes de Doper! Maar zo zit het niet. U bent hier niet bij de tofelemonen! Als je 16 jaar bent en je wilt het huis uit dan moet je dat maar vooral proberen te doen, en als het je niet lukt dan moet je maar thuis blijven zitten, je bek houden en doen wat pappie en mammie zeggen.’

 

Maar een uitkering krijg je niet.

 

‘Terecht, ik zou de uitkeringen pas laten beginnen na je vijfenzestigste.’

 

Er zijn nu ook mensen die lang niet alles in hun schoot geworpen krijgen.

 

‘Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Ik bedoel, zestienjarigen die de deur uit willen, wat is dat voor lullig onbenullig gedoe! Wie zijn zij dan wel dat zij de samenleving zouden belasten! Wat presteren zij dan? Wie zijn zij voor eminenties?’

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: