Skip to content

Politiek linkse schilders in de jaren zestig en zeventig waren altijd plat pratende ordinaire proleten, zoals Karel Appel, en Jan Sierhuis, die nooit een boek lazen, maar iemand als Henk Helmantel is niet veel beter, die leest alleen de Bijbel en zijn girobijschrijvingen

mei 25, 2017

. Maar iets anders … Het is toch krankzinnig dat kinderen in Nederland geen opstellen meer hoeven te maken? Er zijn mensen die die kinderen op school helemaal geen literatuur onderwijs meer willen geven of behoorlijk Nederlands willen leren spreken en schrijven. Een hoogleraar noemde de eis om foutloos Nederlands te kunnen schrijven zelfs fascistisch. Politiek linkse schilders in de jaren zestig en zeventig waren altijd plat pratende ordinaire proleten, zoals Karel Appel, en Jan Sierhuis, die nooit een boek lazen, maar iemand als Henk Helmantel is niet veel beter, die leest alleen de Bijbel en zijn girobijschrijvingen. Terwijl ik ten minste nog weet wie Langedijk was, Poot, Vondel, Huygens, Roland Holst, Van Lennep. Bor dewijk, De Vijftigers en de powezie van de Zestigers goed ken, maar ook een jonge dichteres als Hagar Peters en de dichter Pierre Rawie met aandacht volg en bundels van koop. Al die mensen worden ook nog eens zeer onderschat. Er groeit een generatie op van zich schor schreeuwende voetballiefhebbers die niets meer weet, niets meer gelezen heeft en nergens over mee kan praten. Dus over hon derd jaar staat Nederland niet alleen voor driekwart onder water door de stijgende zeespiegel, maar is het Nederlands helemaal wég, dan praat iedereen een verbasterd soort steenkolen Engels, dan wonen ze op houtvlotten of in paalwoningen en dragen ongelooide dierenhui den en heeft iedereen een vergeelde offset reproductie vol watervlekken van zo’n lullig stilleventje van Helmantel boven de sofa. Die E.O. leden zijn zo stom als het achterend van een varken. Er is al bijna een eeuw een linkse stroming in Nederland van Weg met Ons en dat is over gewaaid naar die vrome E.O. aanhangers die vijftig jaar achter lopen.

Het conserveren van de Nederlandse historie en cultuur wordt zelfs door die puriteinse, fijn gereformeerde E.O. aanhang als verdacht beschouwd. Je moet de literatuur en de kunst in het alge meen beschouwen… alle mensen hebben een stemmetje van hun geweten binnen in zich of het moeten psychopaten zijn zonder geweten, zo als bijvoor beeld sommige E.O. aanhangers, die meestal uit de lagere sociale milieus komen. De literatuur en de beeldende kunst zingen tweestemmig, zijn de gebroken stemmetjes van binnen van een natie en als die natie geen literatuur en beeldende kunst meer heeft, dan is die natie er niet meer. Cultuur is het geweten van de natie. Het Nederlands verdwijnt. Nederland wordt door links uitverkocht aan asylanten. Wat je op televisie hoort is gewoon een brabbeltaal van eigen makelij. Koeterwaals van quizzmasters met drie jaar Mavo. Niet de tale Kanaaans, maar de wollige taal der overheden. Het socio jargon. “We gaan nu iets ondernemen naar de klant toe” of ” we gooien een stuk probleemstelling op tafel van de kiezer uit op het bordje naar de minister toe” of “naar de Twee de Kamer toe” of naar weet ik veel wat toe. Als het maar in de groep gegooid wordt of op tafel hetzij op andermans bordje. De Laurel en Hardy cultuur als om gangs vorm. Medewerking in Friesland ? Begin jaren tachtig informeerde ik bij de gemeente Tietjerksteradeel (sic !) in Friesland of ik een leeg staande ruimte in een voormalig politieburo kon gebruiken als atelier, want als ik mij ergens op mijn plaats voel…. Dat kon alleen vol gens de cultuurambtenaar als ik, wat Rudi Dutschke noemde, eerst maar eens de lange reis door de instituties wilde maken om het voor el kaar te krijgen. Ik zei ; Ach, meneer daar heb ik toch helemaal geen tijd voor. We hebben een druk gezinsleven en mijn vrouw en ik werk en allebei. Ik wil een antwoord ; Ja of Nee. Je begrijpt: het werd natuurlijk Nee. Ik was geen Fries en ook bepaald geen bewonderaar van de grondlegger van de moordenaarsbende Rote Armee Fraktion Rudi Dutschke ( waar de karakterloze drs. H. v. S. zo’n kritiekloze be wonderaar van is), die ze indertijd terecht een kogel voor zijn kop hebben geschoten in Duitsland. Ik denk dat ze die drs. H.v. S. uit Adu ard ook maar eens een stopkogel door zijn kalvinistiese kop moeten schieten, dan is het gedaan met de zoveelste griffermeerde ver kondig er van nonsens. Er is voor het eerst iets van passie in Fred van der Wal gevaren. Een kwaadheid die niet hoort tot de categorie ‘kunstschil der wil wel even gek doen voor de media’. Het is dus ernst geweest: dat vertrek naar Frankrijk om te verkeren in een land waar de beelden de kunst nog serieus wordt genomen als de duur betaalde erfenis van een (inter)nationaal bewustzijn. Was dat ook waarom hij de vraag naar de reden van zijn vertrek ‘een zeer goede vraag’ noemde? Dat bedoelde hij dus serieuzer dan hij meestal lijkt voor de slechte verstaan der? Fred van der Wal: Ik bedoel het echt allemaal heel serieus. Ik ontmoette twee weken geleden de oud recensent van de kunstredactie van El seviers Magazine, die niet alleen een interessant ogende echtgenote heeft, goed van belijning en zo, kleding smaakvol, verbaal begaafd, maar waar ik het binnen twee minuten al nergens met hem over mee eens was en dat is meteen al veel belovend, want dan heb je tenmin ste nog iets aan gespreksstof. Natuurlijk heb ik gelijk. Ach, beeldende kunstenaars met hun aan- en inhang; ik heb er geen hoge pet van op. Ik moet altijd wat weg slikken als ik bij zo iemand op bezoek ben. Over het algemeen zijn ze zeer links en pacifisties georienteerd, zo lang het ze zelf goed uit komt. Ze zijn zo humaan en menslievend, zo tolerant, maar het is allemaal even vrijblijvend. Wie geen rancune kent of geen vijanden heeft, die heeft geen karakter. U kent uiteraard de min of meer in het kulturele havengebied van Rotterdam beken de R. B., met iedereen bevriend, altijd in de weer met lekkere dingen kokkerellen, vrouwtje verwennen, de katten eten geven als zijn dasje goed zit of druk doende glaasjes vol te schenken, voortdurend even vrolijk en opgewekt, de hele dag van tralalala…ziet overal de de zon schijnen, zelfs nog met een zonnebril op onder de dekens in de donkerste poolnacht. Hij riep bij de eerste ontmoeting in ons huis verrast uit dat hij nu een kunstenaar had ontmoet die nog serieuzer was dan hijzelf, hetgeen mij weer zeer verraste. Ik ben zelden serieus ge noemd. En dan moet U weten dat menig op art. 31 gereformeerde grondslag heel fijngelovige meneer en me vrouw mij een bui tenge woon ontuchtige sadomasochistische bisexuele lingeriefetisjistische promiscueuze gederailleerde, dwangmatig door sex geobsedeerde los bol vinden, die volgens hen bij maanlicht in dameslingerie door de tuin walst op die vreselijke muziek van Strauss en zich bij vol daglicht laat afzwepen door zijn Meester(es) op de maat van de stampende accoorden en het dwingende ritme van The Velvet Underground. Ik zou willen dat het waar was. Soms amuseert mij dat wel, al die christelijke vooroordelen, maar ik vind het ook vaak heel ergerlijk, want ontkennen helpt toch niet, dan maak je jezelf nog meer verdacht bij die fijne gristenen. Maar ja, er wordt toch niet naar mij geluisterd. Het verschil tussen R. B. en mij is dat hij een optimistische romanticus en een hedonist is en ik een pessimistische realist en in mindere mate een hedonist. And the twain shall never meet ( ?) en dat is maar goed ook, zegt U ? Daar geloof ik dus niets van, want hij heeft toevallig wel een heel fijne fiets met open kettingkast plus eenentwintig versnellingen en ik een ouderwetse velo van Ina haar vader met maar drie versnellingen, dus voor de tweede colline vanaf Couloutre naar Donzy moet ik al uitgeput van mijn rij wiel af stappen en een heel stuk lopen met een kop als een tomaat en dan gaat hij er als een speer vandoor, kijkt even achterom en wuift even uitbundig. Ik doe dan met een gezicht als een oorwurm uiteraard alsof ik niets zie, want je moet toch wat. Ik ben niet iemand van compromissen uit gemakzucht en amuseer mijzelve uitstekend. Iemand heeft in de zeventiger jaren van de vorige eeuw een boek over mij willen schrijven (een ex-leraar met zes M.O. aktes die nu al lang is overleden) en dat was net in de tijd dat ik al herhaaldelijk zei dat ik het modewoord ‘evaluatie’ zo verschrikkelijk vond – het wordt nu een beetje minder gebruikt. Die man wilde een boek over mijn werk waarin op iedere bladzijde iets uit mijn werk of leven krities werd geëvalueerd en Freudiaans geinterpreteerd, naar de mode van die tijd, waar ik toen al fel op tegen was. Dan is het toch wel duidelijk dat ik tegen de keien sta te preken. Ik heb die uitgave ook afgewimpeld, net zoals ik de kunsthistoricus Dr. G. Birtwistle van harte bedankte in 1983 om een artikel over mijn werk voor het Ste delijk Museumjournaal te schrijven want daarvoor vond ik het veel te vroeg. Hij ontkent nu overigens dat aanbod te hebben gedaan en dat is weer heel tieperend voor een gereformeerde glimpieper als die hangjurk Birtwistle. In 2003 vroeg ik hem een voorwoord te schrijven bij een catalogus van mijn surrealistische werk 1964-1984, dat nauwelijks is geexposeerd, maar daar voelde hij helemaal niets voor, want kunsthistorici varen graag op veilig, die schrijven nog het liefst over dode kunstenaars, die kunnen tenminste niet tegen spreken. Ik weet ook heel zeker dat hij door gefrustreerde vrijgemaakt gereformeerden als de de latent homosexuele Groninger Hans van Seventer en de van zijn gereformeerde geloof afgevallen gefrustreerde tekenleraar M. d. K., de poepkliederaar uit Kampen, die zo graag in het geheim poep- en piessex porno boekies verzamelde en de tekenleraar J. v. L. uit Groningen tegen mij opgehitst is. Het was daarom niet alleen maar prettig om in Frankrijk te zitten, soms voelde ik mij de laatste jaren zeer ontmoedigd en heel erg gedeprimeerd in het calvinistische Nederland. Ik had ook jaren lang last van zware astmatiese klachten en chronische bronchitis, die zo ernstig waren dat een ziekenhuis op name noodzakelijk bleek, anders had ik hier nu niet meer gezeten, ik ben bijna gestikt, kreeg zelfs last van ernstige evenwichtsstoornissen en dat is hier voorgoed voor bij. De lucht in de Bourgogne is de zuiverste van Europa en anders is daar wel de afwezigheid van Neder landse collegaatjes en mijn Pulmicort inhalator waar ik reuze baat bij heb. Amsterdam vond ik altijd al erg provinciaal, vergeleken bij Parijs of Londen. Dat programma van Bernard Pivot, dat proberen sommige mensen in Nederland te imiteren, maar die hebben helemaal niet die woordenstroom op niveau, de parate kennis, een grapje hier en daar, one liners bij de vleet, gelardeerd met wise cracks, rond te strooien als pepernoten door de goede Sint. Die man (B.P.) heeft die boeken echt bestudeerd, die las toch vier, vijf boeken in één week en bij saillante passages legde hij papiertjes. Dat hebben we in Nederland niet. Ze zitten hier maar wat uit hun vette nek te kleppen en te leuteren. Of ze laten de mensen even voelen: ach, we hebben het hier even over Nederlandse literatuur c.q. beeldende kunst, maar ik heb natuurlijk veel meer verstand van de Amerikaanse of de Engelse, zoals dat be kakt sprekende bisexuele NRC fatje Adriaan van Dis. Dat is in kranten ook zo. Als een Nederlander iets citeert, dan citeert hij iedereen be halve een andere Nederlander, want hij is bang voor provinciaal aangezien te worden. Neem nou het uit Amerika overgewaaide afgrijse lijke verschijnsel van de stand up comedian. Ik vind het walgelijk. Iedere platte mislukte komiek denkt in Nederland een Lenny Bruce te zijn. Als ik een caberetier hoor raaskallen over koningin Beatrix die anaal geneukt wordt door meneer de potsenmaker zelf op het toneel en door zijn naar binnen gestompte keiharde dikke cabaretlul een bebloed poepertje er aan over houdt, dan bekruipt mij een gevoel van er gernis. Ik vind het geen majesteitsschennis, hoor, daar ben ik teveel republikein voor. Ik vind het helemaal niks. Zouteloos. Ik zou ‘m graag eens op zijn bek slaan.

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: