Skip to content

Woensdag 6 nov.1985: In de Leidsestraat Bruna winkel koop ik “Shakespeare never did this” van Charles Bukowski.

mei 7, 2017

 

 Woensdag  6 nov.1985:

De 27 Din film haal ik uit mijn minolta motor drive en vervang de film door een XP-1 om fotos van de tentoonstelling te maken.

Bij V&D koop ik een tiental met linnen beplakte schilderspanelen. In de Leidsestraat Bruna winkel koop ik “Shakespeare never did this”  van Charles Bukowski. Daarna ga ik maar weer naar de galerie waar ik zit te wachten op klanten .

Twee modieuze flikkertjes komen met veel lawaai de galerie binnen. Ze lijken onder invloed van speed en maken aan de lopende band afkrakende op- en aan-merkingen over mijn schilderijen. Ik verzoek ze hun opmerkingen voor zich te houden.

Ze gaan door met hun geklets.

”En nu eruit!” schreeuw ik en pak een volle wijnfles als wapen.

Ze deinzen achteruit en zeggen: ”We gaan al! We gaan al! Rieleks, man, rieleks, man! Het is  hier een openbare ruimte, man en we mogen zeggen wat we willen, man! Dan moet je maar niet zulke shit tentoonstellen, man!”

Ik pak een bierglas en sla het stuk op de rand van de tafel.

“Wil je dit in je smoel hebben, klootzak! Je bent de eeerste niet die ik zijn hang-wangen af rip in een eerlijk man tegen man gevecht! Close combat, wel eens van gehoord? Een ex-commando gaat altijd door!” schreeuw ik tegen de grootste van de twee.

Ik zwaai wild met het gebroken glas vlak bij hun neus en slaak indianenkreten. Ze rennen naar buiten.

Buiten blijven ze even staan voor de  etalage, wijzen naar mijn schilderijen en maken het internationaal bekende obscene gebaar van de opgestoken middel-vinger. Het zullen wel weer leerlingetjes met een minderwaardigheiscomplex zijn van de Rijksakademie.

Ik loop naar buiten en zeg: ”Wat moeten jullie nou eigenlijk?”

Het antwoord is: ”Waarom ben je toch zo boos, man?”

Ik zeg verachtelijk: ”Sodemieter toch op stelletje klootzakken voor ik jullie in de goot leg en dan kun je je ledematen bij elkaar zoeken!”

Marjan belt op dat ze het schilderij van de knikkers koopt. Ik feliciteer haar met de aankoop. Sociëteitsbeheerder Martin Welman komt binnen. Hij stond erbij en keek er naar toen ik de twee lastige klantjes weg werkte.

“Ze waren zwaar gedrogeerd”, zegt hij.

“Hoe zie je dat?” vraag ik.

“Ze keken heel vreemd uit hun ogen”.

“Dat was mij ook al opgevallen”.

Een heer van middelbare leeftijd komt de galerie binnen en vraagt wie de kunste-naar is die al dit schoons heeft gewrocht.

”Fred van der Wal”, antwoord ik.

Op vragende toon herhaalt hij: ”Fred van der Wal? Who the hell is Fred van der Wal, man? Fred van der Wal?”

“Fred van der Wal dus”, herhaal ik.

“Aha, Fred van der Wal, dus. Got it! Now we are on speakin’ terms!” zegt hij vergenoegd.

”Issut wel een Nederlander, want van niet Nederlanders koop ik geen kunst!”

“Hij is sinds zijn geboorte een Nederlander!”

“Maar is hij wel een geboren Amsterdammer, want van niet geboren Amsterdam-mers koop ik geen kunst!”

“Hij is niet geboren in Amsterdam, maar kwam vanaf zijn eerste levensjaar naar Amsterdam!”

“Daar heb je het al! Dat dacht ik al aan het werk te zien!”

“Hoezo?”

“Nou, het gaat helemaal niet over Amsterdam! Het gaat over andere dingen! Ik koop alleen schilderijen over Amsterdam! Topografisch, begrijpt U? Om nader te specificeren topografisch topologisch biotopisch!”

Ik knikte.

“Het is zeker nog een heel jonge vent?” vraagt hij.

“Euhh…even natellen. Precies 43, net geworden, 30 okt. 1985.”

“Dus niet bepaald een jonge vent, maar meer een ouwe lul. Talent kent geen leeftijd!” konkludeert hij tevreden.

Hij blijft staan voor het schilderij Bouwes Boulevard.

”Ik koop eigenlijk alleen van veel belovende jonge kunstenaars, die heb je nog een beetje in de hand, die hangen niet zo aan hun prijzen als die ouwetjes!” voegt hij er aan toe

“En ze moeten in Amsterdam geboren zijn”, voeg ik er aan toe.

“En ze moeten in Amsterdam geboren zijn. Juist! De beste kunstenaars zijn nu eenmaal Amsterdamse kunstenaars! Geen Maastrichtse! Die zijn kampioen in het bakken van vlaaien op de WC!”

“Dat hoor ik nou altijd van Amsterdamse kunstenaars!” bevestig ik hem.

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: