Skip to content

Het is een feit dat een kleine bok minder schijt dan een grote bok die aan verstopping lijdt, maar als hij wordt bevrijd, wees dan op het ergste voorbereid!

april 21, 2017

Meer memoires hoopt Fred van der Wal vanaf mei 2017 regelmatig aan de openbaarheid prijs te geven, als hij vele anekdoten gaat opdiepen uit zijn nu al vijftigjarige onrustbarende kunstenaarsloopbaan.

‘Met naam en toenaam, jawel, want eindelijk moet de beuk er maar eens in bij je kleine zusje, want wie niet horen wil mag ook niet voelen,’ kondigt hij dreigend aan.

‘Ik heb voor mijn autobiografie zowel woord als beeld uitgekozen, want dat zijn geen vluchtige media. En dat zal nodig zijn, omdat er nogal veel over  wat de mens betreft  in het algemeen te vertellen valt en in het bijzonder over onze auteur dezes als omtreden kunstenaar wat zijn ervaringen in het kunstenaars plantsoen betreft, maar helaas niet immer in gunstige zin, zoals wij vernemen van insiders.’

De ervaringen met de minder begaafde collegaatjes stemmen onze kunstenaar doorgaans niet tot enige tevredenheid. Fred van der Wal wijt het aan het feit dat een kleine bok minder schijt dan een grote bok die aan verstopping lijdt, maar als hij wordt bevrijd, wees dan op het ergste voorbereid leg u ter neder onder een hooimeid! Zorg allereerst dat u er niet onder zit als de grote schijt storm los barst.

Fred van der Wal: Men boycot in artistieke kringen nogal eens mijn werk en persoon. Toen ik bemerkte dat men mijn werk niet waardeerde, dacht ik: godbewareme in den hoge nog  an toe, wat een rotzooi in de wereld van de artistieke en scheppende medemens. Waar moet het allemaal naar toe? Ik probeer, wat de collegaatjes betreft, altoos den ander te helpen. Ik ben daarin heel ver gegaan. Ik lees soms teksten over kunst, nou, die krijgt een normaal, hoog opgeleid mens zoals auteur dezes met geen mogelijkheid uit de bek gewrongen. Tenslotte waren er weer drie boeken van mijn hand gereed en gedrukt, die ik via LuLu Com Publishing kreeg toegestuurd. Ik was toevallig in Nederland omze op te vangen. Als het talent te klein is en de persoonlijkheid te smal tot op het boosaardige af, kun je het verder wel vergeten. Ik maak het toch zelf mee; men kiest voor de vlucht naar voren in de agressie en begint bij voorkeur tijdens artiesten bijeenkomsten te schreeuwen en in mijn richting te wijzen. ‘

De auteur wil nog wel een kopje groene thee met citroensmaak met lieft een Mariakaakje er bij alhoewel hij niets met het Vaticaan te maken wil hebben.

Hij zegt: ‘Er zijn heel veel slaven en er zijn weinig Meesters met een hoofdletter M. Dat is altijd zo geweest door de eeuwen heen. De Meesters en -essen zullen de aarde beërven en de slaven volgen geketend. Zij krijgen het loon dat zij verdienen in klappen uitbetaald. Ik kom tegenwoordig maar heel weinig mensen tegen met wie ik van gedachten kan of wil wisselen, ook in hoofdstedelijke kunstkringen als ik onder beschaafd ABN sprekende collegae verkeer in de stemmige ruimte van kunstenars sociëteit Arti et Amicitiae aan het Rokin, centrum Amsterdam, of tijdens kunstenaarsbijeenkomsten, waar ik het slappe gelul moet aan horen en de ego trips van weinig aantrekkelijke juffrouwen die al lang de houdbaarheidsdatum hebben overschreden zodat alle seinen op rood staan, ook de noodseinen, die seinen als de hoofdseinen kapot seinen, jawel, dat tafereel aanschouw ik dan met stijgende verbazing.  Zwijgend, want ik vind het zo beschamend. Iedereen weet wat een tekening is, maar in bepaalde kringen wordt artistiek gelul om zichzelve te promoten als een enorme verdienste gezien, doch niet door Fred “mean and moody” van der Wal. Een ras artiest uit talloos veel miljoenen.

Laat ik u het even uitleggen waar ik op doel. Het gulden schot. Men applaudisseert verrukt als een tekenlerares met een kunst hobby op staat en een referaat houdt van een half uur over wat een tekening is. Profileren heet dat. Aandacht trekken met geleende stuff uit de boekjes. Over het algemeen is het dunne stront wat er verkondigd wordt. In persoonlijk opzicht is nepotisme verre van mij. Als de collegaatjes er nu ook eens zo over gingen denken maken wij vroeg of laat met zijn allen progressie. Verder blijft het roeien met de riemen die we hebben en als die maar al te vaak zo kort zijn als pollepels schiet het aan de andere kant ook weer niet op.

Vrienden heb ik gotsijdanck niet in artistieke kringen,  wel een aantal geestverwanten en soortgenoten waarmee het gelijk ouwe jongens krentenbrood is. Die bloedgabbers kwam ik bijvoorbeeld tegen bij Les Deux Magots of bij de Coupole in Parijs hetzij op een terras in Tietjerksteradeel. Vaak wisselen we in een vloek en een zucht maar een half woord en dan is het goed. Heeft u trouwens de laatste zin van mijn nieuwe boek gelezen? De Heer is mijn herder, maar daarom vertel ik het liever niet verder. Hij zal mij geleiden, naar grazige weiden. Daar zak ik niet gelijk door mijn hoeven zoals de ongelovige collega. Ik zit dus gebeiteld en geramd in het licht van de eeuwigheid. En verder? We zien elkaar! Wat dacht u anders?

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: