Skip to content

Issu nog wel eens in Nederland, meheer Fred van der Wal? (deel 2)

november 30, 2016

Issu nog wel eens in Nederland, meheer Fred van der Wal? (deel 2)

Ik leid daarom alleen al een reizend bestaan uit angst ooit ergens aan te komen. U kent wel dat soort dichterlijke ontboezemingen die als kut op Dirk slaan voor zover Dirk niet op kut slaat. Ik ben dan ook niet een man van louter overpeinzingen met alleen maar een mooie studeerkamer vol dure kunst- filosofie- en literatuur boeken hoor en gevoelige dichtbun-deltjes van juffrouwen die al in katzwijm vallen als een bloem blaadje van een Petunia af valt, zodat ze met vlugzout uit haar apel flauwte moet worden bijgebracht, zoals de door-sneekollegaatjes of die indolente, initiatiefloze, ingedutte, laffe kunst historicus als de slappe, gereformeerde, onbetrouwbare hangjurk, de jam merende doedelzak Dr. X. te Amsterdam, die futloze onbestemde gristendemokratische binnen huiskamerfilosoof van de VU, die Schotse huilebalk, die wij indertijd nog aan een woning hebben geholpen, dat soort griffe meerd schorum vind ik k.t (drieletterwoord, plat voor vrouwelijk geslachts deel) met peren en er is veel, veel meer, wat nog niet gezegd of aangeraakt is, dus we kunnen voorlopig nog wel even door gaan …Nee, ik ga geen namen noemen, want dat is zo ontzettend tegen de wet op de privacy, daar kun je ontzettend last mee krijgen, zeggen ze in kunstenaars land!

Dr. X? K.t (drieletterwoord, plat voor vrouwelijk geslachtsdeel) met peren? Is dat per-soonlijk bedoeld? Heeft U daar soms iets op tegen?

Ja. En dan is de k.t (drieletterwoord, plat voor vrouwelijk geslachtsdeel) ongeneeslijk geslachtsziek en blijken de peren achteraf ook nog rot! En ruiken dat het doet! Dat wil je niet weten! Als je X. ziet begrijp je niet dat die Engelsen de tweede wereldoorlog hebben gewonnen. Het is een griffermeer de onderkruiper. Een laffe luilebol en een lapzwans, die nog geen deuk in een pakje halvarine slaat. Indertijd was hij er trots op dat hij een gehuwd wijf van een collega jakte. Hij gaf de kat van de buren een pak slaag om niks. Gehuwde vrouwen neuken! Iets ergers bestaat gewoon niet!
Collegas onder mekaar! Zo houden we het warm in academische kringen, zei hij altijd. Lulbroei dus!
Enfin; smaken verschillen, maar ik ben dan ook niet griffermeerd!
Ik roer nu eenmaal liever niet met mijn roomblanke schuimspaan in ander mans kwakkie, net als hoofdredakteur J. mij eens mede deelde toen zijn eerste wijf (de zuster van de streng gereformeer de tekenleraar Y. te Kampen, die zelf een eerste jaars leerlinge van de gristelijke akademie plat neukte) zich een houten k.t (drie letterwoord, plat voor vrouwe-lijk geslachtsdeel)had laten timmeren door een ingehuurde bouwvakker met een houten l.l (drieletterwoord, plat voor manlijk geslachtsdeel)in een bronstige broek.
Gereformeerden zijn net als Roomsen uitermate onbetrouwbaar!

Vindt u alleen reizen om die reden erg prettig?

Dat is een veel moeilijker vraag om te beantwoorden dan je zo zou denken. Begrijp me goed, een mens zoals ik moet zo nu en dan er even uit en tussen de mensen verkeren, hoe verachterlijk ze ook zijn in aanleg; hij moet er voortdurend voor waken om niet te vervreemden van zijn met minder talenten gezegende merkwaardig genoeg meestal fijngristullukke, dus ingeslapen medemens, dei zo verrukt is vand at prachtlied uit de Nieuwe Bundel “Wacht maar, Stil maar, Alles komt goed!”. Voor wie in flauwe kul en flauwe sprookjes gelooft en op zoek is naar “magische plekken”!
IK moest er gewoon dus even tussen uit. Dat wordt dan wel een probleem wanneer mijn onafhanke lijkheid, mijn principes, diametraal staan op de samenleving waar ik van nature in thuis hoor, dus reizen wij voor alle zekerheid immer eerste klas en wel per Thalys. Ik wil geen gedoe aan mijn kop en zeker niet in één coupé met anderstaligen als Xenofoob, want dan wordt het meppen.

Issu nog wel eens in Nederland, meheer Fred van der Wal? (deel 3)

Fred van der Wal zegt : “Ik hoor misschien dan wel tussen de mensen met hun mensenwensen, de mensen die van mensen houden bij uitstek, lepel in je bek, maar vooral niet in de tweede klasse van de NS”, maar de samen leving en het kulturele ambtenarenbestel (Friezen als S., Godt hebbe zijn ziel, de importmof Z., Give me Hope Johanna en mijn echt goede vriend Huub Mous, die het in oct. 2007 voor de Friesche televisie en radio op puur academische wijze zo voor mij heeft opge nomen dat ik heel veel van hem ben gaan houden) in Friesland als zodanig pesten mij weg naar de periferie. Dat is een existentieel probleem van de eerste orde, daar heeft U verdulleme ook nog gelijk in. Maar ik laat me niet dwing en door de maatschappij, ik vecht meedogenloos terug en de poederbrieven met Vim of Bloem zijn al lang onderweg bij gebrek aan Miltvuur bacterieën. Ik wil ookw el eens wat!
Nee, niet naar G. en B., want die ontzie ik en behandel al mijn vienden bij voorkeur met zachtheid. Alleen zij die zich tegen mij keren daar ontbrandt ik voor in gramschap en bitterheid! Mag ik misschien? Wie zal mij euvel duiden?
Mijn Godt; waar hebben we het eigenlijk over? En daarbij heb ik de jaren des onderscheids al lang bereikt, van de volwassenheid. Het gaat mij niet meer om het doel zelf, het al of niet slagen in het leven, het gaat mij om de Weg van b.h. (behoud) die je te gaan hebt. En of dat resultaat heeft of niet is nauwelijks nog interessant. Je hebt het maar te doen. Het gaat toch om je eigen b.h. Net als met kick boksen. Je ken in het leven bij voorbaat gaan liggen en wordt voorganger van een pink stergemeente of gaat bij de E.O. en barst al in tranen uit als je een speld hoort vallen of je ken als Fred van der Wal door vechten en wil je niet opstaan, blijf je maar liggen moet je maar zien wat er van komt. Nou dan kies ik voor het laatste. Op staan dus. Steeds terug komen, steeds terug komen, steeds maar weer terug komen. Upper cut na uppercut, maar wel afgewisseld met dreunende, hersen-beschadigende linkse en rechtse hoeken, trappen naar het gezicht, de gebitsbeschermer vliegt ze de bek uit na een machtige uramawashigeri jodan gevolgd door adem benemende stoten naar de lever voor de zieke bever en direkte stoten naar de glazen kin, hetzij als de scheids niet kijkt anti reglementair ver onder de gordel tegen het genitale klokkespel , dat gaat dan vanzelf van bimbambeieren; de koster lust geen eieren. Counteren, jongedame; dat is een kunst die Winners, zoals ik verstaan.
Ik speel natuurlijk altijd vals, dat zit in mijn ongelukkige karakter en valse inborst ingebakken en dat is maar goed ook, anders zou het zo ontzettend saai worden!
Ik krijg heel wat brieven binnen van minvermogende bejaarden die stijf staan van de rheumatiek en het vocht… .nou, nou, nou; het kamerbreed uitgemeten zelf medelijden van die stukken frustraat druipt van het met een goed kope bolpunt geschreven op nog uit de tweede wereld oorlog afkom stige inferieure hout houdende lijntjespapier. Arremoe troef, gotsamme; hier verkoopt men tover ballen! Arme mensen op huursubsidieflatjes of in de WoZoCo zijn sowieso slechte mensen anders waren ze niet arm, zei Gerard Reve, maar daar ben ik het helemaal niet mee eens!

Reacties ISIS NEDLONI
23-05-2007 16:17 uur
Heerlijke krachtig bulderende schone gouden spetterende woorden watervallen bundeling!!!!!!!!XXXXXXXX

Mick Alexandre
21-05-2007 22:55 uur
Juist ja!
Mick


Reageer op dit verhaal!

Uw reactie:

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: