Skip to content

EEN REACTIEDRAAD DIE MIJ ONTGAAN WAS JAREN GELEDEN

november 20, 2016

EEN REACTIEDRAAD DIE MIJ ONTGAAN WAS JAREN GELEDEN

 
fred van der wal griezel en grazzel zegt:

 
Klaverblad/Theo

 
@ Fred,
Tsja….

 
fred van der wal

 
Ik kan er over mee praten. Tenminste 20 (!) webloggers hebben vanaf het begin gepoogd mij weg te werken, de reden is mij steeds ontgaan, soms zelfs met een oproep IN 2007 om die kwalijke activiteit te ondernemen met meerdere (!) webloggers. Je leert zo de collegaatjes op het VKblog kennen. So what zul je zeggen? Welnu! Ik houd van een open discussie en niet van achterbakse streken. Laten wij elkander met open vizier tegemoet treden. Op sommige uitnodigingen om langs te komen had ik wel positief willen antwoor-den, als tenminste een invitatie geen dubbele bodem heeft maar zijn basis vindt in wederzijdse acceptatie. Daarbij komt dat ik zeer terug houdend ben in het aangaan van nieuwe contacten met onbekenden, want dat kan lelijk uitpakken en zich tegen je keren. Ik ben uit dien hoofde een voorzichtig mens. Er zijn maar twee mogelijkheden: Het is leuk of het is niet leuk  met de medemens en is het niet leuk ben ik de eerst om met mijn voeten te stemmen.

 
Klaverblad

 
@ Fred,
Ik bewonder je niet, maar heb je onvoorstoorbaarheid in onderhavige materie wel gewaardeerd. In grondhouding sta ik als tekortschietend mens wel open voor kritiek. Ik moet evenwel een goedgemeende intentie ervaren, dus kritiek van een Thera, René, Johan en nog wat personen heb ik ter harte genomen. De anderen heb ik (te vaak) schorpioenachtig benaderd, geantwoord. Van de andere kant leer je mensen het beste kennen als je hun grenzen opzoekt en ze (wat) uitdaagt. De mens is zo gewend om met een masker op door het leven te gaan dat ik graag echte emoties opwek. Nou daar ben ik redelijk in geslaagd.

 
fred van der wal griezel èn grazzel

 
Ik zit niet verlegen om bewondering. Een vraag: Wat is er nou overgebleven van de welwillendheid tegenover elkaar in een wolk van tolerantie vanaf het begin van al die webloggers? Weinig toch? En verder; lazemaarlullen. Vooral de intellektjuwelen vanuit hunne ivoren torens met hullie zullie d’r zalvende praatjes. En van bewondering kunnen we niet vreten, dat is waar. IJzeren Heinig doorgaan is de messsage. Een commando gaat altijd door. Tot aaan het gaatje. Tegelijkertijd je verkneukelen als je de bajonet op de FAL zet. Bloedsport dus! En zie ze gillen om hun mamma als je de bajonet er in jenst en langzaam omdraait. Moet kunnen. Zo leerde je het bij de infanterie, de zandkonijnen en de stormtroepers. Gelukkig heb ik geen mamma gehad dus zal er ook niet om schreeuwen in momenten van opperste kolere. Tevens mag ik de jonge en oudere weblogger aanraden meerdere pijlen op zijn kruisboog te hanteren. Ik geloof dat het goed is dat het VKblog op houdt.
Heeft zijn functie gehad en zelfs de Grote Zoenvis haakt af van het weblog maar natuurlijk niet van mij dankzij mijn oogverblindende charme, geniale talenten als unverfroren jeugdgenie en opvallende scherpzinnigheid des geestes waar menig Friese medemens uit het artiestenplantsoen sowieso gelijk van achter-over slaat als hij/zij zich in mijn aanschijns des persoons mag verheugen. En dit gata diep en dat gaat ver. Horizonten van tolerantie openen zich nog als ik niet uitkijk. Dat kunnen we toch niet hebben?
Vrienden daar onder? Jongens onder mekaar? Welnee! Ik zou ook niet willen, want hun koud is mijn warm en vice versa. Een uitzondering moet ik maken voor Uw diskjockey Keu, de dichter Elmar Kuiper en de dichter Conelis van der Wal en daarnaast van de vrouwtjes de zeer begaafde schilderes Rhodis maar ook de buitengewoon bescheiden designer W. van H.K., gelukkig is die Rhodis me wel een brutaaltje zonder make up. Dat moet veranderen. Er moet meer verf op, anders komt het nooit meer goed. De afwezigheid van make up? Hetgeen weer gecompenseerd wordt door haar grote voorliefde voor een stevige keil want vrouwen die zich matigen in de drank, brrrrr…de griezel loopt mij al over de grazzel, daar kun je anders echt niks mee.

 

Ik heb twee relaties over gehouden waarmee het prettig communiceren is: de grote Zoenvis en Joost L. De rest? Verdwenen in Nacht und Nebel. Ships that pass in the night. I dat ernstig? Welnee! That’s life baby and life only.

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: