Skip to content

EEN ZWARTE BLADZIJDE UIT HET LEVEN VAN DE ROOMBLANKE DRS. HUUB MOUS (DEEL 3)

augustus 8, 2016

EEN ZWARTE BLADZIJDE UIT HET LEVEN VAN DE ROOMBLANKE DRS. HUUB MOUS (DEEL 3)

fred van der wal

Heer Mous,

Gotsijdanck ben ik niet de beklagenswaardige Ernst Jan Engels, U behoort beter te weten. Ik woonde niet in die afbraakbuurt maar had mijn atelier in de tweede nassaustraat 8 van 1972 – 1978, en zat daar tusen een zootje artistiekerig gedrogeerd schorum en rand crimineel schorriemorrie waar ik geen contact mee had met uitzonde ring van de oudere schilder Hans Engelman die naast Willink woonde aan de Ruysdael kade en waar hij bonje mee kreeg. Mijn werk verkocht toen als warme broodjes tot afgunst van de salon communistische contra presta tie zenuwelijers die daar als ratten in hun holen huisden en zaten te snuiven, roken, slikken en spuiten. Ik heb mij verre gehouden van drugs en de misdaad.

Ernst jan Engels kan men moeilijk een serieus kunstenaar noemen. Gezakt voor zijn psychologie tentamens opteerde hij voor de contraprestatie waar in de jaren zeventig iedere schlemiel toen in kon komen, net als in Friesland. Ik heb Ernst Jan Engels één keer gesproken en dat was voor mij voldoende om verder afstand te nemen. Een week heb ik voor zijn jonge katten gezorgd.

U vergist zich in mijn plagiaat plegen, de scheet opgevangen in een glas wijn heb ik van mijn dochter Misja die deze gewoonte nog steeds koestert dus ik drink liever geen wijn bij haar thuis en houd het bij een flesje bier dat ge sloten is met een kroonkurk. Ik ben nauwelijks bekend met het werk van Reve, geen groot bewonderaar van deze clown en heb op De Avonden na slechts secundaire literatuur over hem gelezen. Mijn voorkeur, zoals al eerder gezegd ligt bij Hermans, Bukowski, de vroege Wolkers, Johnny van Doorn, de vroege Heeresma, Campert en de eerste twee boeken van Cremer.

Ernst Jan Engels en zijn vriendje Teigetje heb ben in 1981 in een misdadige coup de gang en mijn atelier in brand gestoken met rie vaten olie die voor mijn deur stonden. Onbegrijpelijk, want ik had niets tegen hem maar ook niets voor hem. Als ik die bewuste dag van de brandstichting aanwezig was geweest dan had ikd at niet kunnen na vertellen.

In elk geval is meneer Ernst Jan opgeborgen in een psychiatrische kliniek. Enige interess ein zijn verder levensloop heb ik niet.

Mijn kunst kritische schrijven heeft zijn wortels in hetgeen Lucassen, Dibbets en van Elk debiteerden, denk ik

wel eens, die ik zie als een frisse wind door de mistige zestiger jaren cultuur.

Ernst jan Engels kocht kitschdoekjes op het Waterlooplein voor een paar gulden die hij tot mijn ergernis inleverde bij de BKR commissie Amsterdam die ze aankocht voor 7000 gulden per stuk.

Amsterdams cultuurbeleid !

Een artikel over het Gekkenhuis aan de Tweede Nassaustraat heb ik in voorbereiding en dat is geen vrolijk verslag. Er is een moord gebeurd op een kunstenaar, schietpartijen , diefstal en het was een dusdanig luguber gebouw dat mijn echtgenote er ’s avonds niet durfde te komen als ze mij tegen twaalf uur met onze 2CV ophaalde. Ik was gewend van ’s ochtends negen tot twaalf uur in de avond elke dag te werken met korte pauze voor het avond eten.

Mijn “belangstelling” voor religie? In tegenstelling tot de schertsfiguur Reve koketteer ik daaraniet mee. Mijn SM voorliefde? Ik zie deze boeiende richting als uitvloeisel van de Body Art en de Art Noir. Sex is voor mij geen issue van belang. Ik heb voor hetzelfde geld liever een goed boek.

 

fred van der wal

 

Je noemt de “heftige relatie” tussen Gerard Kornelis van het Reve en de contraprestatie “kunstenaar” Ernst Jan Engels. Deze tijdelijke verbintenis was weinig hevig en waarschijnlijk meer uitgevierd in de boeken van de auteur dan in de realiteit. Eénmalig verscheen van het Reve gearmd met Ernst Jan Engels in het ge bouw aan de Tweede Nassaustaat en rond 1977 is het “verlovingsfeest” tussen de schrijver en Ernst Jan gevierd mt een feest in het atelier complex aan de tweede nassau straat waar de Amsterdamse modieuze intellectuele fine fleur van die tijd voor was uitgenodigd, o.a. kunst verzamelaar Orlow en zijn aangenaam ogende gade. Onder haar dure bontmantel was zij zo als vaker gheel naakt. Ik heb de uitnodiging voor het feest als Lone Wolf indertijd als enige kunstenaar uit het atelier complex afgeslagen en ging ter controle wel ’s avonds om een uur of elf nog even naar mijn atelier kijken of er niet ingebroken was. We kennen onze artistieke pappenheimers langzamerhand.

Het bezoekersaantal was rond de 400 perso nen, een grote belasting voor de vloeren van de twee schoollokalen.

Rond 1981 na de door Ernst Jan Engels en zijn vriendje Teigetje gestichte brand is de “kunste naar” opgenomen in een inichting na gevulde flessen sherry uit het raam te hebben gegooid naar buurtbewoners die niets vermoedend in hun tuin zaten te zonnen.

Anonieme daders van balkons hebben daar op de ruiten van de ateliers beschoten. In mijn raam zaten 8 kogelgaten. Ik belde de poltie aan het Marnix plantsoen. Zij weigerden te komen en hadden pas interesse als de atelier gebruikers elkaar hadden uitgemoord deelden zij minzaam mee.

 

From → Zonder categorie

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: