Spring naar inhoud

‘Hij hijst zich in mijn lingerie, de geilbak’ zei zij en keek helemaal niet blij!

juni 11, 2016

‘Hij hijst zich in mijn lingerie, de geilbak’ zei zij en keek helemaal niet blij. Haar ogen waren betraand en haar blik mistig. Helemaal niet meer de Funny Valentine met die blijde lach onder de mistletoe. Haar verhaal is schrijnend.

Mijn man en ik zijn al 7 jaar bij elkaar en we hebben twee kinderen en hij is nog steeds een geile hond met een voortdurend natte snuit door die hooikoorts die hem teistert, dus dat schiet ook niet op en hij snurkt het behang van de muur af en de sterren van de hemel. Ik zeg maar altijd: natte snuit van boven, natte snuit vanonderen, dus ik blijf de bewassing doen in up tempo. Gelukkig heb ik een goeie Miele wasmachine, die de hele dag staat te draaien door een en ander. We hebben allebei een goeie baan, wonen in een doorsnee rijtjeshuis als scheefwoners; drie autos voor de deur, vier keer per jaar naar de Maladiven, kortom, een doorsnee eiegntijds (on)gelukkig gezin tot de dood er op volgt. Zoals het overal gaat. Van mij mag me man alles tot op zekere hoogte zo lang we het bij wijze van spreken maar droog houden in de relatie. Alleen draagt me man een groot goorgeil gruwelijk geheim met zich mee; het geeft hem een enorme kick om vrouwen-kleding te dragen en zo de baan op te gaan zoals hij het noemt. De cruise control in zijn gedrag is al lang afgezet. Meneer doet maar waar hij zin in heeft. Als hij zijn gang gaat kan ik dat ook.

Dat vindt hij al sinds hij een tiener is superspannend; toen al trok hij stiekem de jurken en hoge hakken aan van zijn moeder, tantes, zusjes en vriendinnen. Hij vertelde dat toen we net een relatie hadden, want hij wilde geen geheimen voor me hebben, smiespelde hij in mijn rozevingerige snoeperige oortje, zoals hij dat noemde, maar onderdehand deed hij waar hij zin in had. Lekker dier, zeg! Dat moet mij weer gebeuren als moderne, geëmancipeerde vrouw van deze tijd.

Ik vond het maar lastig dat ie steeds maar weer zat te grasduinen in mijn Franse lingerie die toch ook niet niks kostte. Ik was zó verliefd en hij ook, zo geil als boter, alsof ie een aap was met zeven lullen, wat kon hij tekeer gaan, maar waarom moest hij zo’n rare afwijking hebben? Ik vroeg hem argwanend of hij zich toevallig ook nog eens ooit wilde laten ombouwen tot vrouw en of hij ook op mannen viel, maar dat bleek in het begin niet het geval. Het wond hem gewoon seksueel op om vrouwenkleding te dragen, om sexy beha’s en slipjes aan te trekken en om zich op te maken met rimmel en eyeshadow. Goudkleurige oogleden. Fel paars gestifte lippen. Wankelend op hoge hakken pakte hij dan tegen het twaduuster de auto en vertrok met onbekende bestemming naar De Groene Ster om daar te gaan grasduinen en dauw trappen zoals hij het noemde. Nou, ik noemde dat bos al gauw de Bruine Ster want wat daar gebeurde wil je niet weten. En het liefst wilde hij dat ook met me delen: hij wilde dat ik hem vantevoren ging opmaken en met hem zou vrijen als hij zich als vrouw had verkleed om in the mood te komen. Ik zelf vond dat als normaaltje helemaal niet fijn; ik wilde met een echte man naar bed en niet met een vrouw, want dan was ik van de weeromstuit wel lesbies geworden toch!

Maar omdat ik zo verliefd was, deed ik het toch allemaal wat hij vroeg met dat suiker zoete stemmetje. We zijn zelfs een keer samen naar een avond voor vrije tijds travestieten en hun partners geweest; het was fijn om lotgenoten te treffen, beweerde hij steeds maar weer. De geilneef! Ik vond het maar een stel opgehitste gil- en relnichten! Perverten met rare habits, die tegen elkaar op stonde te rijen bij het dansen op River deep, mountain high! Tina Turner was zijn rolmodel.

In zijn eigen omgeving kreeg hij namelijk weinig steun voor zijn hobby, op zijn werk als ICT specialist ook niet en al helemaal niet van meneer de dominee, die  zich een breuk lachte toen hij het hoorde. Mijn beste vriendin begon ook zich een bult te lachen toen ik het haar vertelde bij een glas Prosecco en ook bij andere vrienden stuitten we op onbegrip. We zijn nu al onze vrienden kwijt en nou wil hij alleen nog maar verkleednichten zoals ik ze noem over de vloer. Het zijn allemaal gewoon verkapte en verdorven los geslagen tiepes die maar an rotsooien. Het lijkt hier in huis Sodom en Gonorroe langzamerhand wel. Ik voel me net een hoer, een madam die gelegenheid geeft aan vreemdgangers. Nu praat ik er eigenlijk nooit meer over met anderen. Iedereen pist wel eens naast de pot dat is natuurlijk ook weer zo! De genitale heuren van geile gannefen en druipende scheuren stonden in de huiskamer. Zelfs het bloemetjesbehang begon er naar te ruiken en van de wand te rotten.

Pas toen we kinderen kregen, begonnen de echte problemen. Ik wilde absoluut niet dat mijn kinderen geconfronteerd zouden worden met een afwijkende vader die voor wijf speelt. Stel je voor dat zij hem zouden aantreffen met een beha met vullingen, lippenstift en pruik? Ze zouden zich nog de pestpokkenpleurus doodschrikken van die rare falset stem die hij dan op zet! Een octaaf hoger! Alsof het allemaal maar normaal is! Ik zei dat hij het maar voor zichzelf moest oplossen, of liever nog, die onzin uit zijn hoofd moest zetten en zijn behas, slipjes, nylons en jarretelgordels moest weg kwakken. Nou, hij lachte me gewoon vierkant uit en ging dezelfde avond naar een travestie vriend en wat ze daar met elkaar uitvraten; Joost mag het weten!.

Dat heeft uiteindelijk bijna tot een scheiding geleid. Hij kon zijn gevoelens niet onder-drukken beweerde hij en zocht steeds gevoelsgenoten op waar hij seks mee had want daar ging het natuurlijk om. Hij verweet mij dat hij niet zichzelf kon zijn en ik hem dat hij niet normaal was. Vaak zei hij: “Kun je niet gewoon dood gaan of zo?”

Dat vond ik zo’n nichten opmerking. En ik merkte dat hij zelfs mijn lingerie en hakken droeg als ik niet thuis was, want het lag allemaal op de verkeerde plaats in de linnenkast. Maar we realiseerden ons ook dat we min of meer van elkaar hielden en dat ons huwelijk – buiten de seks om  die steeds meer op een laag pitje ging staan want meneer haalde zijn gram wel bij zijn gevoelsgenoten – nagenoeg perfect was. Beffen was er plotseling ook niet meer bij omdat hij gruwde van het vrouwelijk geslachtsdeel. Hij noemde mij nota bene een beftekkel, maar dat was hij zelf lange tijd. Nu wil ik geen sexuee relatie met iemand die niet van orale sex houdt, want dat is toch prettiger dan geneukt worden. Dus hebben we er uiteindelijk goede afspraken over gemaakt over hoe of wat en waar en wanneer.

We zijn samen een dag de stad in geweest om lingerie, kousen en make-up voor hem te kopen die hij in een afgesloten hutkoffer op de muffe zolder bewaart. Als ik hem de Vliezo uitschuiftrap zie op klauteren weet ik wel weer hoe laat het is. Want ik wil echt niet dat de kinderen er iets van merken dat ie een abnormaaltje is. Hij wilde een eigen plank in onze linnekast, maar dat ging toch mooi niet door. Twee weekenden per jaar gaan de kinderen uit logeren en dan hebben mijn man en ik seks terwijl hij zich als vrouw heeft verkleed. Het heeft uiteraard allemaal wel lesbische gevoelens bij mij opgewekt en ik heb nu ook een mooie vriendin opgescharreld in de Alles Kits Okee Bar, waarmee ik het doe. Ja, de lezer raadt het al; een wat manlijk tiepe met een kort geknipte kop, maar een lijf om een punt aan te zuigen. De rest van het jaar hebben mijn man en ik een enkele keer nog wel eens ‘normale’ seks en verkleedt hij zich alleen als ik er niet bij ben. En tja, zo gaat het best goed, maar soms vergeet ie zijn oorbellen uit te doen of de make up van zijn ontuchtige smoel af te werken en dan moet hij toch zo vreselijk lachen als ik er ook maar iets van zeg vlak voor het naar bed gaan. Al zou ik eerlijk gezegd het liefst willen dat hij die ‘afwijking’ niet had. Maar ja, in elke relatie is wel eens wat en we leven niet in ons nakie in het paradijs, toch?”

De therapeut: Deze twee medemensen die van mensen met hun mensenwensen houden hebben zoveel liefde in de broek voor elkaar dat ze in staat zijn om samen over dit ‘pijnpuntje’ te kunnen praten en er bindende afspraken over te maken waarover beide partners het eens zijn en het aller belangrijkste; elkaar respecteren in hun zucht naar meer. De Yin en de Yang met elkaar verbinden. De anima en de animus op animaal vlak herschikken. Het resetten van de maatschappelijke codes en de psychosexuele programmatuur in de hersenpan. Ook de onvermijdelijke openheid en uit zijn voegen barstende eerlijkheid van de man, die ik voor het gemak maar ‘meneer de juffrouw’ zal noemen, valt min of meer te prijzen evenals de ruimte die de vrouw hem geeft en haar hulp en steun. Persoonlijk vind ik dit getuigen van Grootse Hoofse Liefde met een hoofdletter L die hoofdelijk omgeslagen maar weinig mensen in huis lijken te hebben, gezien de hoeveelheid echtscheidingen en de redenen voor menig scheiding. Het klassieke huwelijksbeeld staat op zijn kop. Het is het taboe dat erop rust, dat mooi vorm gegeven lingerie zo aantrekkelijk maakt voor mannen die soms ook van mannen houden. Andere mensen hebben een bepaald beeld van mannen, en als die daaraan niet voldoen, dan voelt iedereen zich heel ongemakkelijk. Maar spannend is het ook wel. Ik draag als therapeut ook graag lange rokken, minijupes, jurkjes van Chane en damesjassen, in het winkelcentrum bij mij in de buurt, of loop gewoon door de wijken zonder ergens ook maar over te sijken. Ik let wel op de stijl, en of het me staat. Een keer trof ik zo de achterbuurvrouw…nou die keek wel effe op en nou wil ze me elke ochtend op de koffie hebben omdat ze diep in de SM sfeer zit, dus wordt het kiloknaller kutkoffie met klappes.

Ongeveer 66% van de mannen in Nederland draagt wel eens vrouwenkleding weet ik uit de vak literatuur. Dus je kent waarschijnlijk iemand die het ook doet als hobby. Misschien is het meer een probleem als hij ermee naar buiten wil komen of zich in de ombouw wil gooien. Ik zelf doe het al zo lang dat ik niet beter meer weet, en ga sinds enkele jaren ook de straat op met een ruisende rok aan. Maar in feite doe je niks verkeerd. Het is alleen het beeld, dat mensen van iemand hebben, dat niet meer klopt. Het dragen van jarretelles en nylons etc door mannen gebeurt ook veel meer dan je denkt. Op internet staan heel wat fotos van de kunstschilder/auetur Fred van der Wal in lingerie. Hij kreeg voor zijn verjaardag behas van de vriendin van zijn oudste dochter, maar ook lingerie van de mooie Sharon en een beha van zijn geliefde waar hij elf jaar mee om ging. Het voordeel van laatst genoemde waas dat de maat van haar pumps ook de zijne was en daan heb ik het niet over kanos van pumps maar gewoon een maatje 42, gewoon verkrijgbaar bij De Schoenenreus.

Tja, of het een “afwijking” is of niet dat sommige mannen vrouwenkleding/lingerie dragen, is het dan ook een afwijking als sommige vrouwen soms (tuin)broeken met van die rare schouderbanden dragen? Is het “mannelijk dat sommige vrouwen behaloos door het leven lopen door te klosten? Laten we het er maar op houden dat elk mens zowel mannen als vrouwen bepaalde “afwijkingen” hebben, en zoals deze man zijn er nog zo ongelooflijk veel mannen die zich soms vrouwelijk kleden en gedragen, uiteraard omdat zij dit prettig/fijn/opwindend vinden.

From → Zonder categorie

One Comment
  1. fredvanderwal permalink

    Dit is op Fredvanderwal's Weblog herblogd.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: