Spring naar inhoud

Fred van der Wal een veel besproken kunstenaar (deel 4)

december 11, 2015

Fred van der Wal  een veel besproken kunstenaar (deel 4)

Je wilt als artiest toch wel sporen op de huid van de tijd achterlaten, hè, dus richtte ik eerst een kunstenaars vereniging op, Fria, waar ik zelf geen lid van kon worden, want het bestuur dat bestond uit provinciale klunstenaars waren vreselijk bang voor mij en vond het politiek niet correct dat ik in New York exposeerde, je moest nog steeds het communistje uit hangen in Friesche kunstkringen, daar loopt alles vijftig jaar achter nu eenmaal en dat geeft niks want als de wereld vergaat dan vergaat ie in Fresland vijftig jaar later, dat is ook weer mooi mee genomen …. Het lijkt nu ik er over na denk gvd wel vijftiger poëzie! Nu we het daar toch over hebben; die Sik van een Doele, kun(s)tbeschouwer èn rijmelaar vanaf de zijlijn, zegt bij voorkeur zijn rijmpjes als poweet op de natte slipjes van tenaladies te schrijven. Hij mag wel uitkijken; als hij geen watervaste viltstift gebruikt vloeien zijn zoetgevooisde vijfvoetige jamben recht de vagina in. Een soort omgekeerde geboorte! Ja, lieve mensen, dat gáát diep! Dat is symbolies! Zo wordt de kunst gediend! En dan hebben ze het er over dat die Fred van der Wal een pronograaf is van huis uit. Hou toch op! Zo zout heb ik het nog nooit op de trek viool horen blazen met het Duwdozen ensemble, een verzameling dames met trekzakken en harmonicas en een gekrijs dat er uit komt. Ik vind mannen over het algemeen toch al trekzakken en vrouwen duwdozen of erger nog: uitgewoonde dozen met ratatouille. Daar moest U maar eens over na denken! Waar over? De bronnen van de dichtkunst liggen vaak veel dichter bij huis dan menig een voor wenselijk houdt. Dichten? Een kutberoep voor halluvve mietjes, wijven en mannen met tietjes! Natuurlijk is beroepsneuzelaar Gerrit Komrij het daar niet mee eens, die beziet de wereld van de andere kant. Maar wat wil zo’n Sikke Doele nou eigenlijk? Zijn enige artistieke daad tijdens zijn Amsterdamse “mieterse” aka demiejaren was dat hij één keer in een dronken bui na het drinken van te veel sjaggerijnwijn uit een kartonnen pak van f 1,95 (Vin du Chagrin) met zijn lul in zijn hand in de vrieskou van de oudejaarsnicht, pardon…-nacht in de dakgoot van de buren heeft staan pissen. Ik vind dat zo tiepies Friesch! Als het maar over stront en pis gaat. In één woord: Bah! De populairste volkssport is hier “Schijt je rijk”. Rijk was ik toch al altijd en met schijten heb ik ook geen moeite mee door die teentjes knoflook en de biergist tabletten, dus ik hoef niet zo nodig.

Eventueel op vrijwillige basis op andermans kop een vette drol draaien? Mij niet gezien! U vraagt, wij draaien? Welnee! Afvegen en door trekken. Poep en pies seks gaan nu eenmaal aan mij voorbij. Op weg naar de grote stront hoop van ons bestaan, dus gaan met die banaan. En dat auteur Sikke D. als absoluut dieptepunt nu met zijn zelf ingenomen grijnzende karpatenkop zich laat af(d)rukken in de Gay Guide omdat hij een pseudo-otobiografies romannetje in het Friesche dialekt heeft geschreven over twee neven die eigenlijk twee nichten waren en het van kinds been aan af al met elkaar op een eiland in een duinpan deden tot de ene aan de aids er aan onderdoor ging en de andere niet is helemaal op weg naar het einde. De eerste Friesche aidsdode ligt op het kerhof van Firdgum. Een bard met een baard van hier tot Tokyo, dus een ras artiest! Daar zijn ze vreselijk trots op die kunstbaarden, die met malkander paarden. Ja, daar wordt een mensch ziek van! Als die derrie allemaal door je poeperdje naar binnen wordt gestoten wil het wel eens mis gaan door hart verscheurende, meurende haarscheuren in de endeldarm en wat er dan allemaal in je bloed komt! Hou een beetje op, zeg! Je wordt toch al door de pers dood gegooid met lul verhalen over ziektes, bakzillen en vierrussen. Niks voor een gezonde Hollandsche jongen met Gotsijdanck twee gezonden longen om te jongen.

Langzaam sijpelen de giftige sappen van de geslachtszieke guitaartokkelaar van het vergane graf door naar de verzakte fundamenten van de dorps bewoners. Nog even en het is een Roze Lourdes voor paars-bruin gevlekte Kaposi Sar koomlijders, daar kan die tofelemoon Jan Jurk de DiepFriesch  van de Camstrawei met zijn kutschilderijen dan voor zorgen als een soort Pleegzuster Bloedwijn met zijn doekjes voor het bloeden, samen met zijn alkoholiese beroeps werkeloze huisgenoot. Ze kunnen van nu af aan allemaal de tiefus, de kont- en kutkanker annex de colere aan hun lip in Friesland krijgen!

Fred van der Wal, van Sminiawei 7, Oldeboorn. 17 dec. 2001.

From → Zonder categorie

2 reacties
  1. fredvanderwal permalink

    Dit is op Fredvanderwal's Weblog herblogd.

    Like

  2. fredvanderwal permalink

    Dit is op Fredvanderwal's Weblog herblogd.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: