Spring naar inhoud

Ik was geen inbleke droeve poweet of een bijgoochempie zoals die Dooie Pier, maar een echte Lebemann…

juni 8, 2015

Zijn als het geknookte riet dat wederom opgericht zal worden, maar dan uiteraard getransponeerd op een hoger vlak en wel dat van de volwassenheid op weg naar de Eeuwigheid om ons in Zijne Heerlijkheid te verblijden en Eeuwig durend te blijven zingen voor we de kerk uit gaan? Of omgekeerd?
Ach, weettikveel!
Ik lijk gotdome wel een EO dominee met mijn gemoraliseer, dat is toch ook niet normaal meer. Zeg nou zelf! Gaan we een beetje ingewikkeld zitten doen met je mispogem en je negotie? Krijg nou gauw wat! Wat staat de kunstenaar te doen?
Je moet er voor zorgen dat je werk toegankelijk is voor een brede groep en geen wartaal spreken zoals Lucebert, Kouwenaar, Armando of Schierbeek.
Het gaat uiteindelijk toch om de van eenvouds verlichte wateren, zoals de dichter eens zo treffend zei. Waterverf dus, doch niet van de goedkope soort uit de speelgoedwinkel.
Voor vele collegaatjes is het gedrukt worden of geëxposeerd in dure galeries belangrijker dan het vreten. Voor mij dus ook.
Voor wie vreten moet ligt het anders, die vaart op kommersjeel, dan word je een Rien Poortvliet of een Hank Duvelsjas.
Mij gaat het uitsluitend om de kwaliteit. Je moet wel je werk tonen aan het volk.
Het moet niet op zolder blijven liggen, want daar hebben alleen de muizen baat bij. Ik was geen bleke droeve poweet of een bijgoochempie zoals die Dooie Pier, dat overbodige wormvormige aanhangsel dat de hele dag in een dik boek vol psychiatrische ziektebeelden zit te neuzen. Ik ben een man van het Gesundens Volksempfinden en daarmee een unverfroren Lebemann recht uit de Bierkeller getrokken met de zoveelste laars bier van een liter, en hoe ikd an het Horst Wessellied met overslaande stem zing dat wil je niet weten! En ik weet zeker dat elke links draaiende melkzure hennakleurige, langharige hippiemeid van over de houdbaarheidsdatum voor mij valt. En ik houd zo van gekrulde haren want die verraden óók gekrulde zinnen, van buiten en van binnen. Ik vaar op een beetje pervers, weet u.
Gefixeerd op gestoorden en linksgekkies? Nee die zie ik over het hoofd alheowel er uitzonderingen zijn. Ja, zo lust ik er ook nog wel eentje, zo’n vrouwtje die met één arm en één been buiten de bedrand naakt slaapt.
Niet dat ik het zelf gezien heb want dat is een pure privé zaak en als ik niet uitgenodigd wordt dan hoort u mij niet en ziet u mij niet want als mevroj me gaat missen dan ben ik toevallig net an het pissen en as ze me begint roepen dan ben ik roffelend an het poepen.
Het leven heeft mij uit dien hoofde aanvankelijk dan ook weinig weelde gegund.
Ik was dertig toen het een beetje begon te lopen, maar toen kwam het ook bij bakken binnen en ging het er bij bakken weer uit.
Ik heb van uit de collegaatjes en het kunstbestel, de overheid, de galeriewereld enorme tegenwerking gehad, dat kunnen pretentieuze, inhoudsloze modekunstenaars of failliete kunsthandelaren als de modieuze Hansje Brulmans met zijn artistieke wanbeleid, die nog steeds zijn vinger in de dijk moet houden om rond te komen, helemaal niet begrijpen, hij exposeerde bij voorkeur rotsooi en tinnef, maar zo’n Persoon is veroordeeld om als timmerman of rondvaartboot kapitein bij te beunen om de maatschappij een stuk droog brood af te dwingen in zijn houten tuinhuisje met een of andere relteef uit de kunst.
Ik zeg het nog eenmaal; arreme mensen zijn slechte mensen anders waren ze niet arm en echte mannen houden ook van andere mannen om zich in te vermeien anders waren het toch geen echte mannen.
Als je zo moet leven als arreme mensch, gotsalmetruttenbollen…Ik heb altijd moeten knokken voor de plaats waar ik nu sta, die is mij door geen mens gegund, laat staan door de collegaatjes, behalve door mijn geliefde die achter mij en mijn werk staat, nee ik ga me daar toch echt geen namen noemen, zeg, maar dat spreekt vanzelf, dat zou me helemaal wat moois wezen.
Dat is allemaal een geweldige training geweest die tegenwerking.
Zoiets als Boot Camp met de laars in je nek. Ik kan mijn veertigjarig jubileum als kunstenaar dit jaar vieren. Als U zin heeft…Het Kunstenaarschap met een grote K is een enorme luukse, die geen bestaanrecht heeft zonder een overdosis aan talent in het licht van de Eeuwige, dat beweren die stijle calvinisten altijd, maar zelf kunnen ze niks.
En met die luuks an sich houd ik mij voort durend maar bezig.
En een protesten uit de fundamentalistisch gristelijke hoek van uit Christian Artists en de ex directeur van Art Revisited!
Niet te kort.
Ik krijg veel brieven van oprecht verontruste griffermeerde gristenmensen over mijn leven en werken en de enige weg die zij mij willen wijzen.
Soms ook bedreigingen met brandstichting en fysiek geweld op puur gristelijke basis.
Het calvinisme is de oorzaak van wereldoorlogen, omdat ze de liefde prediken met de Bijbel in de ene en de M16 in de andere hand, dat is bekend.
Kijk maar naar de Amerikanen. Die ethische principes komen allemaal uit de loop van een geweer. In wezen verkeren we in deze Westerse samen leving in een enorme crisis en een veel ernstiger toestand dan we ons realiseren; we moeten van uit de subsidie verlenende cultuur ambtenarij namelijk kunst over kunst maken.
Begrijpt U het? Ik niet!

2 reacties
  1. fredvanderwal permalink

    …en dan krijg ik wel eens dreigementen van we zullen zus en we zullen zo, maar dan heeft Fred van der Wal daar een sluitend antwoord op; wie mij met rust laat, die laat ik met rust. Een werkgever is immers zó ingelicht….

    Like

  2. fredvanderwal permalink

    Dit is op Fredvanderwal's Weblog herblogd.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: