Spring naar inhoud

LITERAIR FRIES BLAD ENSAFH VERMELDINGEN PUBLICATIES FRED VAN DER WAL

september 29, 2014

Ensafh

Ensafh is een Fries literair tijdschrift dat sinds 2009 tweewekelijks verschijnt. Ensafh is ontstaan uit een fusie van de tijdschriften Hjir en Farsk. De f van Farsk en de h van Hjir komen in de nieuwe naam nadrukkelijk terug, maar Ensafh is ook een afkorting voor En sa fuorthinne, Fries voor “enzovoort”.

Inhoud

In Ensafh worden zowel poëtische als prozaïsche Friese teksten gepubliceerd. Ook worden er geregeld teksten in het Bildts of het Stadsfries opgenomen. Behalve verhalen en gedichten verschijnen er in Ensafh ook recensies en achtergrondartikelen over de Friese literatuur. Er is ook ruimte voor debat.

Verschijnen

Van Ensafh verschijnt elke twee weken een nieuwe aflevering online. Die is voor iedereen gratis te bekijken. Zeven keer per jaar verschijnt er een papieren versie, waarvoor wel betaald moet worden. In de papieren versie staan hoogtepunten uit de internetversie, maar ook nieuwe teksten die niet op het internet terug te vinden zijn.
ENSAF 599
BOVENSTAANDE LINK ‘PATHETIESE LAKEN EEN PAK’ VERWIJST NAAR HET VOLGENDE WEBLOG VAN FRED VAN DER WAL

Fred van der Wal ontdekte waarempel al vroeg het zestiger jaren werk van Remco Campert dat hij nog steeds op eenzame hoogte vindt staan en vooral van een on-Nederlandse lichtvoetigheid.
Jan Cremer vond hij na dat tweede boek niet echt interessant en Jack Kerouac van ‘t zelfde pathetiese laken een pak. Bij Hermans had hij jaren later die schok van herkenning in nog sterkere mate dan bij Campert toen hij “Nooit meer slapen” las (aangeraden door de beroepswerkeloze hoofdonderwijzer Sjouke ‘kinnebak’ Stigter te Amsterdam, die van Fred de bijnaam De Habsburgse Kin kreeg) en meteen tot het Hermans kamp bekeerd was, dus automatisch in het anti-Vestdijk kamp belandde, want tussenwegen zijn er niet in luiletterlilaliteratuurland.
Hij erkent de stilistiese capaciteiten van het vroege werk van Gerard van het Reve, dat hij waardeert tot aan de reis brieven rond 1964.
Toch prefereert hij de romantische mentaliteit van Campert boven het uitzichtsloze nihilisme van Hermans of het ranzige sadomasochistiese exclusief homo erotiese universum van Reve.
Er valt meer te beleven tussen hemel en aarde dan uitsluitend herenbipsen te besnuffelen en als verbitterde, ranzige nicht de eigen leest tegen die van de ander gelijkslachtelijk op te schuren en te schurken.
Het verhindert hem niet een archief van inmiddels duizenden knipsels vanaf 1950 over het werk van Hermans en Re ve in bezit te hebben die nu veel geld waard zijn.
In de jaren zeventig leest hij met smaak de boeken van nihilist Charles Bukowski en romantiese realist John Fante.
Hij vertelt met smaak hoe een Amerikaanse vrijgemaakt gereformeerde mevrouw (JoAnn van S., afkomstig uit Mai ne) woonachtig in een gehucht in Groningen, die slecht Nederlands sprak en de Nederlandse taal met enige moeite las, een lezing hield voor de plattelandsvrouwenvereniging, een categorie vrouwen die behalve de Story, de Tele graaf en de Prive nooit iets lezen, over een boek van W.F. Hermans, maar niets wist van de complexe en vooral tie pies vooroorlogse, gedeeltelijk zelfs negentiende eeuwse Amsterdamse achtergrond (die parallel loopt met het mi lieu van Fred van der Wal in zijn Amsterdamse jaren van 1944-1957 in Amsterdam Zuid Concertgebouw/Vondel parkbuurt) van de auteur, zijn existentialistiese en Freudiaanse wortels, de invloed van Bordewijk op zijn auteur schap en hoe hij haar aan bood zijn archief uit te lenen en raad te geven, hetgeen zij, zoals te verwachten was, gede cideerd hooghartig afwimpelde, want een vrijgemaakt gereformeerde Amerikaan(se) deed alles beter, ook als hij /zij nergens iets van af wist.
En dat ervoer Fred van der Wal als de voornaamste eigenschappen van vrijgemaakt gereformeerden en ander griste lijk E.O. tuig: geborneerdheid en vooral minachting van andere geloofs richtingen en morele opvattingen. Niet voor niets zei hij altijd : Als ik een gereformeerde knakker een hand geef tel ik na afloop al tijd even mijn kloten na. Een ijzersterke stelling die een dagblad zelfs op internet publiceerde.
De Nederlandse film wordt door Fred van der Wal in één moeite weg gevaagd: stelt niks voor. Allemaal aanstelle ritis, amateurisme, wich tigmacherei, imitatie en vriendjesaaierij. Pim en Wim van het formaat ‘Zeven jongens en een ouwe camera’.
‘Blue Movie’ in de jaren zeventig niet om aan te zien. Burgerlijkheid troef die binnenhuiskamersmeerlapperij van partner wisselen in Bijlmerflats en neuken in een lift die naar urine stonk.

Fred van der Wal : Ik heb op de kweekschool een jaar bij ex-schoolmeester Burny Bos (kinderfilm producer) en Hans Klap (ex-directeur van de film akademie) in de klas gezeten. Toen al was Burny een over het paard getilde Haarlemmer, waar ik weinig fiducie in had.
Een jaar hoger op die kweekschool zat Boudewijn Klap, de latere directeur van de AVRO. Iedereen van die school met enig talent is iets anders dan schoolmeester geworden. Uit de parallelklas werd Ben Spieker hoogleraar aan de VU, de rest van mijn klas werd academicus, een enkeling promoveerde en mijn beste vriend K.B. kwam in het gekkenhuis.
Ik ken een Groningse, gereformeerde E.O. film- en televisieproducer (de vlegel Hans van Seventer) die in zijn curriculum vitae vermeldt dat hij reeds als twaalfjarige al op zondag slootje sprong in Katwijk ondanks dat hij een stijve gereformeerde hark was en om die reden een speelfilm over twee stijl gereformeerde reddingsboot manschappen met klauwen als braadpannen zou gaan maken in 2004! Klaas en Mees Toxopëus, door de televisie producer liefkozende de Toxjes genoemd.
Vervolgens vernemen we niets meer ten aanzien van de concretisering van zijn voornemens waarover hij meende te moeten brainstormen in een gite rurale te Auxerres met een vrijgemaakt gereformeerde werkeloze kunsthistoricus (drs. Paul Clowney)! Een kutbikker die van zijn steenrijke wijf vrat en als enig boek de Bijbel las.
En Fred van der Wal moet nog steeds honend lachen om de slogan op een inmiddels verdwenen website van deze gereformeerde producer : ’’Movieworld, Here We Come !’
Nou, ja, dat soort mensen die nooit iets mee maken en nergens verstand van hebben maakt films in Nederland! En hoe meneer van Seventer in 1996 een brandbrief rond stuurde toen hij voor de tweede keer ontslagen werd bij de E.O. als producer van kunstprogrammas of iedereen die zijn brief las vooral voor het behoud van zijn inkomen en baantje wilde bidden, want de Heere Heere wilde beslist dat hij zijn baantje zou houden. Bij gereformeerden komt eerst de Heire Heire der Heirscharen en op dezelfd eplaats Ezeltje Schijtgeld. Of het walgelijke varken, de filmproducer Theo van Gogh, die in Het Parool reclame maakte voor zijn homosexuele verleden. Allemaal even banaal. Ik zou daar als discreet man maar liever over zwijgen.
Het spannendste dat filmmakers in het vaderland hebben beleefd is die keer dat ze een ongewassen klasgenote van veertien neukten op de bagagedrager van een roestige opoefiets in de schaars verlichte fietsenkelder onder de mid delbare school en hoe gedurende dat klunzige intermezzo een los zittend spatbord in het meisje haar intiem ver dwaald raakte, voor een vaginale bloeding zorgt, die de onervaren jonge man en het meisje voor menstruatie aan zien en op het moment suprème na een voortijdig orgasme de jongeman drie maal met de fietsbel belt terwijl hij het meis je nog voluit op de schroef had en onder het bloed zat.
Als ik met mijn fietsbel bel, nou, dan weet je het wel! Even denkt de jongeman dat zijn lul een dolk of een elektries mes is, maar vermant zich dan en gaat naar huis.
Vervolgens overlijdt die meid aan bloedvergiftiging en wordt de jongen die haar dood op zijn geweten had een buitengewoon ranzige homosexuele goorling, die dwangmatig de plaatselijke pisbakken af schuimt en zijn lul te pas en te onpas door met piepschuim afgewerkte voorgeboorde gaten in de muren van urinoirs, zogenaamde glory holes, steekt om zich te laten afzuigen door volkomen onbekenden en uit eindelijk aan aids er aan onder door gaat.
Het loon van de zonde.
Ja, daar kun je een boeiende film van maken in de trant van Hoge hakken, echte liefde, maar dan met een zootje bonte relnichten en dolle travestieten.
En dan is er altijd wel een fervent kenner op papier van de sadomasochistiese biseksjuwelen ex-vrije tijdstravestieten sien die adviseur wil worden voor de hete passages of zelf een handje toe steken naar andermans intiem en of ‘t dan een man of een vrouw is, maakt niets uit, dat mag de pret niet drukken, daar moeten we gewoonweg niet al te kinder achtig in wezen als modern kunstenaar.

Hij verhaalt met smaak hoe hij solliciteerde na zijn jaren in de BKR als tepeldraaier bij de Nederlandse film, dat leek hem wel een eerbaar beroep als tepelfanaat. Hij vertelt met smaak hoe hij als vierjarige in het afbraakpand aan de Utrechtsestraat 40 te Amsterdam zijn roodharige moeder zich zag afkolven in de achterkamer met een glazen appa raat dat nog het meeste leek op een ouderwetse claxon met een knijpbal er aan en dat cup A nog te veel leek voor wat hij toen aan schouwde.
Een bleke strijkplank met twee doperwten.
Twee grote bleek roze tepels was alles wat er te zien was. Ze leken wel beschimmeld.
En toen al wist al intuïtief dat die roodharige krengen met hun vuurtorenhaar volkomen onhandelbaar waren. Jaren later in 1978, toen de roodharige C. hem vroeg om een potje te komen neuken op haar flat, toen zijn echtgenote even de kamer uit was, want ze geilde wel op kunstenaars als academica, werd zijn beeld bevestigd ten aanzien van rood kopjes en verslikte hij zich in zijn kummeltje.
En hoe Fred van der Wal eens vroeg aan drs. H. v. S. waarom hij voor de E.O. werkte als hij zo veel bezwaren had tegen E.O. aanhangers. Omdat je bij de E.O. nergens verstand van hoeft te hebben, was zijn botte antwoord.
Ik heb daar verder maar over gezwegen.
Geen wonder dat de omroepen in 2008 worden opgeheven. Bijna niet een Nederlandse film doet het in het buiten land, behalve ‘Soldaat van Oranje’ en ‘Turks Fruit’, voornamelijk omdat in beide films stevig geneukt en op onverantwoordelijke wijze wordt los geleefd, daar lijkt het grootste talent van de Nederlandse acteurs en actrices in te zitten, maar dan kun je net zo goed naar Timboektoe toe gaan, daar neuken ze zich ook een breuk.
In Nederland doet de Nederlandse film het wél in de bioscopen, want het is ónze film. Zoals je van je familie denkt: nou ja, oom Hans is een ongewassen oude lul met vieze praatjes die je steeds in je korte broek aan je ballen voelt of je al wat wilt groeien van onderen, ze met liefde op de hand weegt (oompje condoompje zag eens pruimen hangen, oooh als eieren zo groot, in de broek van ‘t jonge neefje, hetgeen hem niet verdroot) , hoe hij ze heen en weer rolt in de rulle balzak (da’s goed voor het op gang komen van de sperma produktie, beweert hij), naar goedkope sjek, jene ver en verschaalde urine ruikt, als opgedroogde pisvlek zowel gore bakken als fijn gereformeerde praatjes op hangt en wekelijks naar de hoeren gaat en tante Mien, ja, die is gierig en voor al te stom om voor de duvel te dansen, ruikt ook nog eens niet erg lekker van uit haar onderlijf en laat zich naaien door de buurman, dat heb je zelf gezien door het w.c. raampje, maar het is jouw tante en jouw oom en je hebt niks anders dan die paar ouwe wijven, dus je doet het er maar mee zo lang als het duurt en geeft ze daarna figuurlijk een rotschop als je zelf je leven op de rails hebt.

ENSAFH 3 599ENSAFH 3 599 BENSAFH YOU CANT 599

VANOCHTEND KWAM IK ER PAS ACHTER DAT ENSAFH ENKELE KEREN EEN LINK DOOR HEEFT GEGEVEN NAAR EEN PUBLICATIE VAN MIJN HAND.
HET BIJZONDERE IS DAT EEN FRIESE LITERAIRE PERIODIEK DEZE LINKS DOOR GAF DAAR MIJN WERK DOORGAANS GEBOYCOT WORDT IN HET NOORDEN DES LANDS SINDS 1976.

ER ZIJN FRIEZEN MET HUN AAN- EN INHANG DIE DAAR ONGETWIJFELD ZEER CONTENT MEE ZIJN. AUTEUR DEZES ECHTER HEEL WAT MINDER!
NEDERLANDSE ROMAN 599BESTRIJD HET LEED 595
ping back 599SHRIJVERSBLOKKADE

11 reacties
  1. fredvanderwal permalink

    Ongetwijfeld zullen een Friese meneer en zijn uiterst linkse, mij merkwaardig genoeg sinds kort fel vijandige gestemde vrouwelijke connectie het weer eens een HUILIE HUILIE stukje noemen, HA!
    De term ‘Huilie Huilie’ is geleend van politicus Wilders, waartegen zij ongetwijfeld tegen op kijken met bewondering als politiek correcte Zwarte Piet Bashers en Kerstboom haters.
    Voor sommigen is het erg moeilijk niet in clichés te vervallen.
    Laat ik even een en ander expliceren.
    Deze fijne term Huilie Huilie is door Wilders gebruikt voor de maatschappij kritiese verongelijkte kreten en jammerklachten van het extreem linkse volkje.
    Elk extremisme is mij vreemd en daarmee mag ik mij gelukkig prijzen.
    Ik ben de man van de gulden Middenweg en val als Lieve Jongen verder niemand lastig, maar daar is niet iedereen het mee eens.
    Mijn opponenten beweren dat ik ze ‘tegen de muur wil zetten’. Menigeen uit het linkse kamp speelt graag de martelares van het Noodlot.
    Tegen de muur? Poeh!
    Ja hoor, tegen de muur van woorden, de woordwal, want wat staat een auteur als pacifistische woordkunstenaar anders dan dàt te doen.
    En een enkele dame wil ik op aanvraag tegen de muur zetten om een leuke foto van te maken met mijn Canon Digi als zij dan even haar tanktopje aan trekt met de tekst er op ‘IK VOEL MIJ KUT’ en daarna uit, ja, dan ben ik weer helemaal vierkant voor haar en is alles vergeten en vergeven.

    Like

  2. fredvanderwal permalink

    Weer een andere juffrouw die mijn teksten kut vindt, mijn schilderijen kudt, mijn tekeningen nog kutter, mijn fotos kudt, mijn Persoon kudt, dat ik geen oto rijd kudt en mij laat rijden kut, mijn huis kut, mijn weblogs kut, mijn dochters Kudt, maar dat heb ik ook jaren gevonden, dus dat is ook geen nieuws enzovoorts. NU ZEGT MIJN ZUSTER DAT HET LEVEN KUT IS MAAR DAT VIND IK NU NET EEN BRUG TE VER, WANT HET LEVEN GAAT VERDER DAN DE KUT.
    Iets KUT vinden is tieperend links jargon. Simplificerende, inhoudsloze dooddoeners en dreigementen daar is links heel sterk in. Toegelicht wordt er niets. Ze kunnen alleen maar krijsen, schelden en vloeken. Vreselijke mensen. Er komt geen extreem linkse aanhanger mijn huis binnen. Ze moeten eerst een verklaring van afstand doen en voor mij knielen op dat ik ze kan afzwepen op de blote popo toch

    Like

  3. fredvanderwal permalink

    Gisteren
    Samenvattingen
    Bezichtigingen

    Netherlands 191
    Verenigde Staten van Amerika 19
    Belgium 14
    France 3
    Sweden 2
    United Kingdom 1

    Like

  4. Joost Lips permalink

    Ik stond laatst op de gedempte oude gracht in haarlem op de bus te wachten en toen hadden ze een boek van iemand uit scandinavie open gelegd op de bladzijde waarin het gedicht alleen maar zei: kut, kut, kut, ik geloof in hoofdletters, en daarna kwam de overweging hoe het zou zijn dit gedicht voor te lezen, volgens mij was het Knut Hamstring, vlak bij de Vleeshal.

    Like

  5. fredvanderwal permalink

    Ja die ken ik dat is een Duitse tijdgenoot en drankmaat van Hotze Hozenwasser geweest die zo dramatisch om kwam bij een trein ongeluk op Bahnhof UNter den Linden naast Slaughterhouse Five waar de vanger in het graan in een greppel zich zat af te rukken en die Hozenwasser daardoor dacht dat ie de lococmotief moest aanvallen om op sociaal relevante wijze de wachtenden op het perron te beschermen tegen Zwarte Piet, dus als links draaiend emelkzure yoghurt zuipschuit voor de trein sprong met een kreet Jetzt Komm Ich in zijn Oranje juichpak, alleen sprong ie weer eens verkeerd zoals al die linksdraaiende minkukels en werd als het waren gelanceerd door de aanstormend trein en vloog met een pisboog door de lucht dretig meter verdre en belandde op de knieën van Boekhouder Dorknoper die zijn beide benen door het onthoofde lijk brak en helemaal onder de derrie kwam te zitten.
    Een goeie les, die is nooit meer met Connexion gegaan en ook niet met de FYra maar kreeg van het fons een leuke handbediende rolstoel mdat een elektrise veels te duur was en zelf aanduwen veel voordeliger voor de stroomvoorziening want er hoeft geen accu te worden opgelaajen op groene stroom via ons puur blanke stroom net zodat een gekoeleurde analfabete grijnzende medelander zijn Ghettoblaster op standje tien kan zetten, want als een allochtoon herrie wil maken, zal jij geen rust hebben.

    Like

  6. fredvanderwal permalink

    Knut Hamstring is ook nog ver familie van Sören Nökebröd die onder de schuilnaam Heinz Hundertwasser bij Galerie Gammelstrand zijn magistrale meesterwerken exposeerde

    Like

  7. fredvanderwal permalink

    Laten wij ook Galerie Asbaek niet vergeten!

    Like

  8. fredvanderwal permalink

    Fred van der Wal – Aan wie ik mij verwant voel als elitaire …
    http://www.fredvanderwal.nl/…/15969326_Aan+wie+ik+mij+verwant+voel+als...
    Schilderijen vol tempera eiwit stremsels van artist Rammelzee in Galerie Gammelstrand waar een melkzuur mokkul de scepter zwaait en aardig met haar reet in de weer is tot in de kleine uurtjes …

    Like

  9. fredvanderwal permalink

    DIE EMANZIPAATSIE WAIVEN ZIJN TOCH ALLEMAAL VAN DE POT GERUKT TEGENWOORDIG. MAAK JE EENS IN JE ARGELOOSHEID EEN MOOI PORTRET VAN EEN OF ANDER MEVROJ MET EXTREEM LINKSE IDEETJES ( ALLES MOET KAPOT, NAAR DE SODOMMIETER, IEDEREEN DIE ANDERS DENKT IS NAZI, FAKSIST, RASIST, BOEF EN STOUTE JONGEN) DENKT MEN STIEKUM EN OP DE WAZIGE ACHTERGROND DAT ARTIST DEZES, IK DUS, IEMAND PORTRETTEER VAN DE VROUWELIJKE KUNNE OM ‘ER IN TE MOGEN MET MIJN PIENTERE POOKJE’ MAAR DAT WIL IK HELEMAAL NIET.

    Like

  10. fredvanderwal permalink

    Dit is op Fredvanderwal's Weblog herblogd.

    Like

Trackbacks & Pingbacks

  1. Blog Fred van der Wal: LITERAIR FRIES BLAD ENSAFH VERMELDINGEN PUBLICATIES FRED VAN DER WAL | ensafh

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: