Spring naar inhoud

HOE WORD IK EEN GEVERFDE VOGEL?

september 28, 2014

HOE WORD IK EEN GEVERFDE VOGEL? (DEEL 1)

GEVERFDE PARTIJEN LINGERIE UIT DE JAREN VIJFTIG EN ZESTIG (DEEL 1)

Hoe word ik een geverfde vogel?

Agent Provocateur-Verkoopster, gekleed in Vivienne Westwood. Het doet allemaal erg denken aan SEX, de winkel van Malcolm McLaren en Vivienne Westwood midden jaren eventig op King’s Road.
Ook SEX had de intentie ideeën over seksualiteit in rap tempo te veranderen,want “Pornografie is het gelach van de wc van de geest”, was een van de voornaamste boodschappen die Westwood haar klanten placht mee te geven. Even afvegen en doortrekken, folks!
Agent Provocateur verkocht naast Westwoods eerste ontwerpen op strategiese platsen (de zogenaamde “speelopeningen” om beter te kunnen knikkeren met het knikkerpotje) open geknipte “French Lingerie” en sadadomasochistiese parafernalia als zwart leren zwepen, mondballen, tepelklemmen, cockringen, boeien en rubberen maskers, Agent Provocateur, waar de winkelmeisjes overigens gekleed gaan in de ontwerpen van Westwood, heeft eveneens een scala aan zweepjes, maar vrolijk gekleurd en hun met diamanten bezette sadomasochisties ogende cuffs zijn zo te verwarren met en paar gewone armbanden.
De zwart leren halsbanden met een gouden S (Slaaf) of M (Masochist) gaan als warem broodjes over de toonbank in hetzelfde tempo als de roze rubberen fopkutten de schappen uit vliegen bij de SEX shop Kristiene Kaduuk.
Agent Provocateur verkocht aanvankelijk afgeragde geverfde partijen lingerie uit de jaren vijftig en zestig , maar gingen zelf produceren en inspireerde zich op de oude modellen punttiet vecht behas model Prikkebeen.
Het mooie van lingerie uit die periode was dat het de vorm van een vrouwenlichaam beïnvloedde en het zat heel ingenieus in elkaar.
Het maken van beha’s bleek een produktie nachtmerrie te worden.
Fred van der Wal: ”Ikw eet waar ik over spreek! Een beha dragen voor een man is één, maar een beha ontwerpen dóór een man is heel wat anders. Ik begon er eem de stof uit de cups te knippen dan houd je een Bare Bone over. Eigenlijk heb je daar een Cadcam programma voor nodig om een echte fijne mannenbeha te ontwerpen.
Het is ontzettend moeilijk.
Een truitje maak je voor een trutje in drie maten en dan past het iedereen.
Een halluvve gare zakjurk T-model van Ulrike Sterman? Geen kunst aan! Daar wil je nog niet in dood gevonden worden aan de kant van de weg bij de Gasunie. Een beeld van Joep Sterman? Totaal oninteressant. Handerarbeid leraren kunst. Kunstnijverheidsgeknutsel.
Een beha moet precies goed zitten of ze knallen d’r met zijn tweetjes uit en dan wil niemand ‘m hebben. Knallen doen we alleen met de jaarswisseling.
En dan moet het ook nog te maken zijn in maat AA tot en met KK, want zo groot is de huidige range met al die alsmaar uitdijende tieten. IK hoord evan een video man dat hij meer van punaisetietjes hild om zich door vast te laten prikken. Ook dat kan, want alles kan en alles mag.
Ook wat de mannen betreft, want die krijgen tegen dfe klippen op ook steeds grotere knockers waarmee de geslachten naar elkaar toe groeien en bloeien en altijd weer boeien.
En voor één beha gebruik je wel drie soorten elastiek, haakjes, beugels en van alle maal heel weinig. In zwart en wit kleine hoeveelheden materiaal krijgen is ook de kunst.
Waar haalt een normaal mens het vandaan? Gaultier? Ach, wat.Madonna, dat corset van hem, dat is toch nooit echt door gezet?
Het is niet eens zijn eigen idee. Ik droeg zelf al jaren lang beha’s over mijn over hemden heen en dat had ik weer schokbestendige plaatstalen tietenbewingers van de Peruviaanse boerinnen, die op die manier wilden laten zien dat ze zich een beha konden veroorloven. Je wist niet wta je zag. Het leken wel kolenzakken. Beduimeld dus.
Nou ,dat kon ik ook! Ik bedoel; ik hoef me niet te schamen voor mijn eigen produkt of mijn eigen knockers!”
Het Parool van zaterdag 10 juli 1999 bericht over een nieuwe toeristische atraktie; een heer in latex jasje, nylons, jarretelgordel, damesslipje en op pumps met palen van hakken in de Amsterdamse binnenstad.
Een man op een terras moedigt haar aan. Een keurig geklede voorbijganger in drie delig pak noemt haar ziek. Een Marokkaan wil gaan vechten. Een Surinamer roept: Grote wasjes, kleine wasjes!
De meeste toeristen gapen hem/haar aan om een maal van de schrik bekomen elkaar aan te stoten, te giechelen en te wijzen in haar/zijn richting.Amsterdam, de roze hoofdstad tijdens het paarse kabinet, heeft er weer een nieuwe attraktie bij want sinds enkele weken paradeert exhibitionist Kinky Stephanie als een sado-masochistiese fetisjistiese biseksuele travestie koningin door de binnenstad.
Kinky Binkie Stephanie: ”Gut! Ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld! Ik kan gewoon alle kant en met mezelf op! Als iedereen zo was als ik,nou,dan was alle sores de wereld uit en gelijk vrede in Kosovo!”
Elke donderdag avond gaat zij gehuld in jarretel gordel,een veel te nauwe lederen tangaslip,een korset je en een glimmende latex jas op pad.Haar hoge,zwarte pumps verschaffen haar de nodige elegance, maar de oplettende kijker ziet in de O-benen, de knikkende knietjes, de volle gulp en de poedelnaakte vrouwelijk ronde popo uit welke hoek de homosexuele wind waait met windkracht 12. In het daaglijkse leven heet de kokette opge dirkte Stephanie dan ook Steven.
Ze doet het nu een maand al, maar ze hééft niet de maand zegt de zwaar opge maakte en bepruikte Stephanie. Ze gaat voor het gemak maar even op een bankje zitten om uit te blazen van haar spannende act.
“Wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten”zegt Stephanie overtuigend en slaat vrouwelijk zijn/haar benen over elkaar. Voorbijgangers grijpen naar hun Nikons en Sony videocameras. In Amsterdam kan immers alles!
“ Afgelopen winter ben ik voor het eerst naar de fetisj feesten geweest in de Roxy en de It. Nou, zeg,daar ging me toch een heel nieuwe wereld voor me open! Alsof je een emmer leeg gooit, zeg! Niet te kort! En nu het weer mooi weer wordt loop ik ook zo buiten. Steeds vaker. Het went al een beetje!”
Durfals gaan met haar op de foto terwijl zij haar voortdurend uit het slipje ontglip pende fors ontwikkelde weerspannige manlijke geslachtsdeel met enige moeite voor de zoveelste maal heeft terug gedrukt in het minieme slipje met weinig speelruimte. Ze weet nog steeds niet of ze haar manlijk geslachtsdeel deel laat afhakken in het ziekenhuis of niet.
“Het is niet van één tik, weg die pik, één hak weg die zak. Het is een vorm van kutje kleien voor academici in het medische veld. Niet meer en niet minder. Nou, laat die academici maar lekker schuiven! Wil je misschien een froe froetje?” zegt hij/zij gnuivend.
Ook zijn/haar vriendin, die er nog niet zo zeker van is, heeft op dit punt veel in de melk te brokkelen.

(wordt vervolgd)

From → levenskunst

3 reacties
  1. Joost Lips permalink

    Buitengemeen vrolijk weer.

    Like

  2. fredvanderwal permalink

    Ha Joost, we moeten gewoon vrolijk blijven ook in deze tijd. De hele wereld staat in brand maar poltiek extreem linkse krentenwegers maken zich druk om Soewarte Piet of ie nou wel of niet door de schoorsteen kan en dat paardenvoetjes helemaal niet zachtjes gaan want over dakpannen zou je gewoon het ritme van de hoeven KLIPPETIEKLAP KLIPPETIEKLIP bij volle draf horen. Het lied van Lonesome Hobo Kojboj Lucky Luke dus.
    O ja, een extreem linkse juffrouw samen met een vijandige Fries noemen mijn weblogs HUILIE HUILIE stukjes die deze beide treurwilgen nooit lezen maar precies weten wat er in staat. En toen moest ik me toch even grimlachen.

    Like

  3. fredvanderwal permalink

    Dit is op Fredvanderwal's Weblog herblogd.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: