Skip to content

DE VROUW MET DE BAARD WON HET SONG FESTIVAL 2014. IK WON AL IN 1983 M’N EIGEN FESTIVAL!

mei 12, 2014

DE ONWEERSTAANBARE LOKROEP DER SIRENEN

beha zw wit

vrijdag 31 oktober 2008 00:01 door fred van der wal

DE ONWEERSTAANBARE LOKROEP DER SIRENEN MAAR DAN LUISTEREND IN VOLLE LUISTER IN DAMESLINGERIE EN MET LIEF DE VAST GEBONDEN AAN DE MAST VAN DE BEGEERTE ALS
ODYSSEUS

De onweerstaanbare lokroep der sirenen gehuld in pikante lingerie klonk niet alleen Francis Bacon maar ook U, als moderne Odysseus, aangespoeld aan vreemde, exotische stranden met een fles Exota in de hand, toen nog niet vast gebonden aan de mast van een zeilschip, maar wel met de banden aan de monumentale mast van de tijdens de vijftiger jaren geldende burgermansfatsoens normen en conventies als anarchistische muziek van Ababbabeloebabelabengboem toettifroetti omeloedie van die kleine krijsende mafketel Little Richard in de oren op zestienjarige leeftijd.

Vandaag de dag redden moderne, wereldse, sexueel ongeremde, be vrijde mannen zich niet meer met één of twee behas en een half dozijn tangaslipjes stiekem weg geborgen in een hutkoffer onder het bed, op zolder of in de schuur. De meeste echte liefhebbers van de manlijke kunne spenderen duizenden guldens per jaar aan dameslingerie.
Een eigentijdse kunstenaar uit de hoofdstad presteert het om hand ge borduurde zijden vlinder slipjes uit Florence over te laten vliegen en ze vervolgens slechts eenmaal te dragen in de disko theek. Eigenlijk is dat wel zonde van de investering! Je kan ze na afloop toch moeilijk gebruiken als snotlappen?
Ja, dan sta je als modern kunstenaar die boven iedere morele wet staat weer voor de zoveelste keer voor de Art Deco spiegel en verzucht je met opgetsuwde borsten in je sexy lingerie: “Oh, boy, wat is dit toch mooi! Eigenlijk veel te mooi voor vanavond!”
En je weet dat het te mooi is om waar et zijn en vervolgens trek je maar weer alles uit omdat je weet dat je moet wachten op een beter moment als er een bewonderaar of bewonderaarster onder handbereik in de buurt is, die je met hoge falsetstem kan toe roepen:”Tast toe! En hoe, toede loe!”Je weet op dat moment dat het nu of nooit is!

zelprt lingerie 2 CROPP

Er zijn vele gevoelsgenoten van de manlijke kunne voor wie lingerie “whatever the price may be” heilig is!
Zelf loop ik bijvoorbeeld nooit rond in kapotte of gescheurde lingerie want dat is voor mij een soort bijgeloof. Vooral als ik in New York ben wil ik mij nog wel eens te buiten gaan aan grootscheepse lingerie inkopen.
Ja,dan gedraag ik me buiten gewoon onverantwoordelijk met mijn krappe budget, dan doe ik alsof ik zo rijk als Rothschildt ben. Alles is er ook op dat gebied veel goedkoper in de grote warenhuizen dan in Europa. Ik koop heel verschillende dingen. Veel van hetzelfde maar dan ookw el heel veel!
Er zit werkelijk geen enkele lijn in. Ik kom in heel dure, exclusieve
lingerie winkels maar ook in de Hema of V&D.
Voor lingerie heb ik wel een gulden regel: het moet absoluut staan bij mijn bovenkleding en mijn huid. Je moet het eigenlijk als bovenkleding kunnen dragen zoals Madonna deed.
Extreme under wear bijvoorbeeld Metallic is uitstekend geschikt voor speciale besloten liederlijke bij eenkomsten zoals “The Waste Land Parties”, dat draag je dan ook niet in je vrije tijd of onderweg naar de kerk. Als ik aan het schilderen ben houd ik het heel eenvoudig. Ik draag in de Bourgogne altijd een blauwe overall net als Lydia Rood. Werkkleding. Een sportbeha er onder om in alle opperste vrijmaking jezelf helemaal alle kanten op te kunnen laten gaan op alle vlakken. Daar over heen heb ik tegen de tocht en de onbeschaamde blikken van derden altijd een zwarte onderjurk en draag ook altijd nylons, een jarretelgordel en een tangaslipje aan als ik in de artistieke mood ben en dat is weer een andere mood dan die van “I’m in the mood for love”.
Ik draag bij het daaglijks werk het liefst stoffen waar je niet al te snel in gaat zweten en die niet irriteren op de huid anders is mijn dag gelijk naar de kloten. Soms komt er een heel speciale hoog geschoolde klant en dan vraagt hij of ik mijn overall uit wil doen en dan sta ik daar maar te schilde ren in mijn lingerie en op pumps met palen van hakken. Absolute nood zaak is overigens wel dat alles heel komfortabel zit, maar dat spreekt vanzelf. Ik laat mijn leven niet verkloten door slecht zittende inferieure lingerie of kankerende wijven en kollegas.
Voor er een beha wordt aangeschaft doe ik wel even de tien punten behatest, want de ene bustehouder kriebelt dat het een lieve lust is, de andere zakt af, de derde blijft uitgelubberd op half zeven hangen en bij de vierde knallen de sluitingen er in commissie allemaal tegelijk af net als je de zaak eens even stevig wilt aan gorden. De één schaft het liefst iedere week een mooie beha met kantjes aan, terwijl de ander maar twee of drie keer per jaar op oorlogspad gaat voor een stel functionele, prettig zittende, oog verblinden de, strak spannende, rode striemen op leverende behas.
Veertig jaar geleden was het uitgesloten dat je als man een beha ging uitzoeken en passen in een linge riezaak,voor zover die er waren. Je moest het dus van diefstal uit de kast van de vrouwelijke gezins leden en kennissen hebben als die afwezig waren en dan nog moest je een geheime berg plaats verzinnen achter een los paneel in de lambrizering om de pas verworven schatten te verbergen, dat was niet zo makkelijk,dat waren andere tijden. Nu vliegen de travestieten met straffe tieten en de trans seksuelen zonder stelen als kamelen je om de hoog rode oortjes als je de tele visie aan zet, maar daar was toen nog geen sprake van.
Verklede kerels kwamen behalve de behaloze in toddige bloemetjesmotief voddenjurken geklede Snip en Snap nooit op de buis.Ik denk wel dat voornoemd komies duo heel veel mannen en jongens met een geheime verkleedhobby aan het denken heeft gezet. Ik verborg de intieme, voor mannen en jongens in die tijd zo verboden, opwindende kledingstukken altijd voor het gemak maar onder mijn matras, die werd toch nooit gekeerd. Ze zijn daar nooit gevonden, ondanks dat ze daar weken lagen, noch werd ik ooit als tiener door mijn voortdurende rond spiedende en speurende al jaren aan achtervolgingswaanzin lijdende grootmoeder en tante betrapt of ontdekt en dat kan niet iedereen mij na zeggen.

zelfportr ling 615

Geef een reactie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: