Skip to content

HENK HELMANTEL: GRIFFERMEERDE MILJONAIR OP KLOMPEN BOERT GOED

mei 5, 2014

HENK HELMANTEL: EEN GRIFFERMEERDE MILJONAIR OP KLOMPEN BOERT GOED

ZO LANG HET DE WIL DES HEER’N IS

Het griffermeerde geloof als flappen otomaat.

De belangrijkste promotor van Henks werk, drs. Hans van Seventer, is er van overtuigd dat de geldstroom naar de gereformeerde man (vrouwen zijn bij voor baat uitgesloten, die dienen als neukvee en bediendes in de keuken van een gere formeerd huis) toe recht evenredig is met de mate van het geloof in de Enige en Ware God der Wrake van het Oude Testament.
Ik geloof alles wat Hans van Seventer zegt, behalve deze laatste stelling van onze academicus, die twintig jaar over een studie filosofie deed, met de hakken over de sloot zijn doctoraal deed (bron de griffermeerde tekenleraar M.d.K. te Kampen) olv drs. Corver, waarna Hans van Seventer als pragmaticus niets anders heeft ge daan dan een slecht lopende Bed en Breakfast te openen in Aduard, waar behalve bietenbouwers met tractoren nooit een toerist voorbij komt.
Geen probleem; het gedateerd ingerichte, smakeloos opgeschilderde kot staat in middels te koop voor een veel te hoge prijs en kopers hebben zich alsnog niet aangediend.
De vrouw des huizes lijdt aan kruipknie en rheumatiek, meneer heeft prostaat problemen, maar met de kinderen en de kat alles goed.
De Statenbijbel ligt open geslagen op een standaard in de pronkkamer.
Ik ging van 1976 tot en met 1996 om met Heer van Seventer om zomer van het laatste jaar de altoos moeizaam verlopende connectie schriftelijk te verbreken na de zoveelste denigrerende op merking van zijn kant over mijn werk en persoon. Het werd mij teveel.
Ik herinner mij nog hoe hij in 1976 mijn echtgenote berispte omdat zij eyeshadow en lipstick gebruikte, dat hoorde niet in vrijgemaakt gereformeerde art. 31 kring en daar is alles kaal, liefdeloos en vooral smakeloos.
De HP medewerker vertelde mij tijdens het van mijn kant wat lacherige gesprek dinsdag ochtend tien uur dat hij de indruk had dat ik des ochtends tandenknarsend op stond en des avonds mij in wroeging en bitterheid terneder legde, de haren uit mijn kop trok met maar één gedachte: Hoe krijg ik de reputatie van Henk Hel mantel zo snel mogelijk aan flarden.
Nu denk ik aan van alles, omdat ik via de kweekschool te Bloemendaal als school meester in opleiding verplicht was om aan alles te denken, dat is er ingehamerd, anders wordt het een pan in de klas, maar ik denk maar heel weinig aan Henk Hel mantel.
Als ik aan hem denk begin ik te grimlachen, vanwege een aantal anecdotes, die ik over hem hoorde of zelf mee maakte.
Groningers zijn heel wat leuker als kunstenaar dan Friezen menen ze bij academie Minerva .
De stad Groningen, die op Amsterdam lijkt, heel wat interessanter dan Leeuwar den.
Nooit heb ik de minachting van W F Hermans begrepen voor Groningen.
Henk Helmantel heeft mij enkele keren in het verre verleden allervriendelijkst ont vangen, zelfs op zondag, maar ik moest wel erg lang aandringen voor ik op de dag des Heeren een pijpje goedkoop alcoholvrij bier van de plaatselijke super markt mocht verwerven.
Toen ik dit naar binnen klokte en onmiddellijk om een tweede vroeg stond hij op, duidelijk in tweestrijd en getergd; één pijpje op zondag, okee, maar twéé, da’s één te veel, da’s tegen de zondagsheiliging.
Hij overhandigde het flesje met een verwijtende blik en voegde mij toe dat ik maar niet te vaak langs moest komen, omdat hij een matig man was.
Deze opmerking nam ik voor kennisgeving aan.
Ik klokte het krachteloze gerstenat naar binnen en keek of het raam open stond, want ik smijt in opperste vrijmaking het vaat- en glaswerk graag de tuin in als ik op visite ben, maar duw eerst de gastvrouw voor over met haar geblankette gelaat in de houten bak met zoute knabbel, rand haar van achteren aan in haar eerbaar heid voor een walsje van likmereet begeleid door achterwaartse achteruit oefe ningen, ga na afloop net als Jackson Pollock neuriënd in de brandende open haard staan pissen en spreek de drank voorraad aan.
U weet: een ware kunstenaar is een lui varken, een asociaal, een sociopaat, een ge slachtszieke dronkenlap, een aap met drie lullen en een potentieel gevaar voor de consensus maatschappij.
Behalve Fred van der Wal, die voldoet aan geen enkel cliché.
Helaas, helaas!
Ik ontmoette de zwaar bebaarde en behaarde Henk in 1976 voor het eerst tijdens een conferentie van christelijke kunstenaars op de boerderij in Zwiggelte van de brave tekenleraar Jan van Loon, eveneens vrijgemaakt gereformeerd op art. 31 et als Henk.
Zelf had ik een American Crew Haircut, gemillimeterd. Het viel slecht onder die griffermeerde artistiekelingen die stuk voor stuk er uit zagen als Charlton Heston in de rol van Mozes in de rolprent “De Tien Geboden”. Lang haar mocht plotse ling onder de gereformeerde glimpiepers en eindeloze discussies werden gevoerd of de LP van Bob Dylan uit 1961 met door amateuristisch getokkel op een akoestische gitaar begeleide protestliedjes stijl Woody Guthrie nu wel of niet beluisterd mocht worden met onbezwaard hart voor het Aangezicht des Heeren.
Een bont gezelschap jonge mensen, haatbaarden met reutelende tabakspijpen vol zoet geurende toffeetabak verzameld op houten banken en stoelen in een grasveld was het eerste dat mij bij aankomst op viel.
Het waren over het algemeen tekenleraren en leraressen in opleiding en helemaal geen kunstenaars.
Ze waren op religieuze gronden tegen subsidie aan kunstenaars en fel tegen de BKR regeling, want een gegarandeerd inkomen was alleen weg gelegd voor teken leraren en de rest moest honger lijden, dant hadden ze gelezen in boekjes over de Grote Heilige Van Het Eeuwig Bloedende Oor Vincent van Gogh.
Ik zat in 1976 nog maar twee maanden per jaar in de BKR tot de maand septem ber toen ht helemaal op hield omdat ik op een gegeven ogenblik zo veel verdiende dat het niet meer nodig was.
Een andere jongeman, die na de conferentie niet lang meer zou leven, trok ook van de BKR.
Hij en ik waren in het gezelschap outcasts, minder dan varkens, verzekerde een vrijgemaakt gereformeerde grafisch ontwerper mij.
Ik zei verontwaardigd dat ik de volgende ochtend meteen terug naar Amsterdam zou gaan. Het conflict werd door Hans van Seventer bijgelegd en omwille van mijn dochters van 7 en 5 jaar die gefascineerd waren door een in de wei gestalde Shetlander Pony. Zo besloot ik tegen mijn zin te blijven.
Ik heb mij altijd goed kunnen aanpassen en de week met enige moeite uitgezeten.
De conferentie duurde gelukkig maar een week.
Interessante urenlange referaten over of de kunstenaar nou wel of niet in het Bij bels licht moest schilderen en of de Heere Heere het wel goed vond dat er geschil derd werd of moesten we allemaal verbandjes aanleggen bij Framboesia patiënten ergens in Afrika.
Niet ter zake doende probleemstellingen kwamen op tafel.
Discussiestof te over tussen de onder christelijke schuldcomplexen gebukt gaande aanwezigen.
Ik verveelde mij er voornamelijk.
De hooggeleerde Prof. H.R. Rookmaaker-U raadt het al, vrijgemaakt gerefor meerd- keek mijn map met fotos in van mijn werk. Hij moest het op geloofs gronden af wijzen.
Later hoorde ik van de op Jorn gepromoveerde Dr. Graham Birtwistle van de VU dat Rookmaaker nog nooit zo negatief over een kunstenaar had gesproken als over mij.
Ik vond het een aanbeveling.
Toch nam ik nog deel aan een groepstentoonstelling met realisten aan de VU met John Verberk, Rein Pol, Eja Siepman van de Berg en nog iemand die al lang ver geten is.
Vanwege mijn “technische kwaliteiten” mocht ik ondanks de bezwaren van meneer de Professor deel nemen, maar onder voorbehoud, met mate en langs lijnen van geleidelijkheid.
Mijn werk werd ergens achteraf gehangen.
De expositie werd geen succes in 1976. Ik werd zonder verdere toelichting verder uitgesloten van tentoonstellingen van de groep realisten die rond drs. Hans van Seventer en de tekenleraar Jan van Loon werd geformeerd en exposeerde niet met hen omdat ik het Enige Ware Gereformeerde Geloof niet had.
In die tijd was ik per vergissing lid van de EO, een omroep die in streng griffer meerde kringen toen nog heel slecht viel.
Henk Helmantel nam lang deel aan de groep realisten die zich “De Zwiggelter Groep” noemde, totdat drs. Hans van Seventer er het bijltje bij neer gooide, zijn eenmans uitgeverij verkocht en het licht had gezien om een film over de glad vergeten griffermeerde broeders Klaas en Mees Toxopeüs te gaan maken, mensen redders van beroep met keiharde kalvinistische klauwen, die de reddingsboot door elke golf bij windkracht 16 deed klieven, maar nu geheel glad vergeten.
De film zou nooit van de grond komen.
Het zou een familiefilm moeten worden in Disneystijl. Er mochten in de rolprent geen vrouwen voor komen want het waren alleen stoege gerfeormeerden die de kar en de boot trokken. Altijd al gedacht dat die van Seventer een halve homo was.
Ik moet de eerste familie nog tegen komen die interesse heeft in gereformeerde gebroeders Toxopeüs.
Van uit Londen werd een zoveelste rangse gereformeerde Amerikaanse kunst historicus, drs. Paul Clowney ingevlogen om lessen film productie aan Hans van Seventer te geven. .
Gebrainstormd werd er in de luxueus verbouwde boerderij van Clowney, die ge huwd is met een schatrijke Engelse adelijke dame.
Ze wonen niet ver van mij vandaan in de Bourgogne, maar wilden “uit principe” niets met mij te maken hebben.
Op gereformeerde geloofsgronden zijn wij er nog steeds niet welkom.

Een leerling van de tekenlerarenopleiding te Leeuwarden met een mateloze be wondering voor Henk penseelde diens werk moeizaam na met het penseel tussen de tanden. Jan, heette hij, een jongen van Drentse afkomt met een knauwerig ac cent in zijn praten. gefascineerd door de grote omzet van Henk ging Jan zo vaak moigelijk naar de kunstboerderij van Helmantel.
Eén keer heeft hij uren buiten moeten wachten, want toen hij aanbelde deelde de vrouw des huizes hem op fluistertoon mee dat Jan niet binnen kon komen, want Meester Henk was aan het glaceren en dan moest het absoluut stil zijn in huis. Onderdanige Jan wachtte op een houten bankje in de tuin waar de Meester des avonds zelf wel eens zijn ruim bemeten kunstenaarsreet neer vleidde. Het voelde goed.

Henk Helmantel is naar de waan van de tijd milieubewust. Als hij een schilderij van veertig mille aan een dominee in Geleen verkocht ging hij met de bus om geld uit te sparen, nam het schilderij op schoot, anders zou hij 2 kaartjes moeten kopen of liet hij zijn vrouw met de 2CV rijden en reed er zelf achter aan op de race fiets om zijn principes niet te verloochenen.
In Florence liep de gevierde kunstschilder als een uit de klei getrokken Groningse boer rond op straat smakkend en boerend uit zijn klauw een Hamburger te vreten tot afgrijzen van de Italianen. Henk spaarde graag geld uit en eten in een restau rant was er daarom niet bij.
Kauwen doet hij trouwens met open bek.
Iedereen kan meegenieten van de fysieke processen die zich af spelen bij deze provinciale kunstenaar.
In publicaties beweert Henk op aanraden van zijn manager drs. Hans dat hij zijn kunstboerderij zelf heeft gebouwd.
Henk jokt niet weinig; een aannemer heeft de klus geklaard en Henk heeft één keer met een kruiwagen vol kloostermoppen twintig meter naar de bouwplaats gereden maar had het gelijk in zijn rug.
Gelukkig vangt Henk monumentensubsidie en heeft een aanzienlijk belasting af trek vanwege onderhoud aan zijn monument.
Het weekblad Elsevier noemde Helmantel “Een miljonair op klompen”.
Tijdens een bijeenkomst bij Henk thuis op De Weem over “Het Godd’lijk licht in de kunst” of iets dergelijks ging Henk met de pet rond om f 7,50 te eisen voor een verstrekte kop slappe koffie, een gerimpeld appeltje uit eigen tuin en een oud kadetje.
Kinderen half geld, ouden van dagen korting.
Ik betaalde maar was enigszins gepikeerd. Ik heb die middag het licht niet gezien. Tegen Hans van Seventer luchtte ik mijn verontwaardiging. Volgens Hans had ik geen gelijk.
“Henk betaalt ontzettend veel belasting”, was zijn antwoord, dat moest gecompen seerd worden. Ik antwoordde dat wie veel belasting betaalt ook veel verdient.
Nee, dat zag ik helemaal verkeerd volgens Hans.

In het jaar 2001 belde Nieuwsblad van het Noorden mij op met de vraag of ik naar aanleiding van de diefstal van tientallen schilderijen van Helmantel de recher che al op bezoek had gekregen. Anonieme bronnen suggereerden dat ik de schil derijen had gestolen en de ex jezuïet drs. Loek Brons, kunsthandelaar te Amster dam, die zijn winkeltje bekostigde met het verkopen van porno videos via zijn ordinaire vrouw (Loek verpatst de schilderijen, Miep maakt erwtensoep, was een wervende reclame in een duur kunstblad), verklaarde ‘zeker te weten’ dat een niet nader te noemen Friese schilder de werken had gestolen en in zijn houtkachel had opgestookt. Die Friese schilder was een vreselijke prutser die maanden lang zat te knoeien met verf en dan een schilderij klaar had dat nooit een cent waard zou wor den, wist onze helderziende kunsthandelaar met een zuinig mondje te melden. Kunsthandelaar Loek Brons heeft nooit een schilderij van mij gezien en ik heb geen kunsthandelaar nodig die graag de proleet uit hangt met wervende kreten over de soep van Mien.
Zijn klanten zullen te bruin en te goud zijn met hun door half of heel crimineel geld verworven Jaguars en Rolls Royces. De insinuatie dat ik de werken gestolen zou hebben kwam waarschijnlijk van de Onheilige Drie eenheid drs. Loek Brons, drs. Hans van Seventer en Heer Henk Helmantel zelf. De redactrice van het Nieuwsblad wilde daar geen mededeling over doen.
Ze wilde haar bronnen beschermen maar had zo haar informatie.
Maanden later werden de dieven opgespoord. Ironischerwijze heette één van de betrokkenen van de achternaam ook van der Wal.
Jammer genoeg geen familie.
Ik had het Helmantel graag gegund. De Nederlandse realistische schilders zijn over het algemeen heel brave, timide, niets zeggende, niet al te slimme jongens en meisjes.
Een boek wordt in die kringen zelden gelezen.
Het beeld gaat voor alles.
Veelal is de Nederlands realistische kunst van een bedenkelijk anecdotisch binnen huiskamerrealisme.
Een kunst voor dominees en behoedzame adjunktcommiezen van ’s Rijks belas
tingen. Kunst voor mensen die geen verstand van kunst hebben en imitatie van 17-e eeuwse stillevens en kerkinterieurs aanzien voor kunst van eeuwigheids waarde.
Carel Blotkamp, ’s lands grootste autoriteit op het gebied van de beeldende kunst vergeleek het werk van de Oude Meesters met dat van Henk Helmantel als een symfonie met een straatdeuntje of een kinderachtig aftelversje.
Cees Strauss van dagblad Trouw stelt terecht vast dat de kunst van Helmantel suggereert dat het 17-e eeuws is, maar daar niet aan kan tippen.
Ik ben er van overtuigd dat in de nabije toekomst het werk van Helmantel nog geen dubbeltje meer waard zal zijn en op de veiling voor een fooi weg gaat. Kunstschilders zijn geen slimme mensen.
Schilderen is een tijdverdrijf dat uit een tekort ontstaat.
Zij zijn de geamputeerden van geest, de tobbers met een onzichtbare geestelijke bochel.
Polemiek kan het landelijke kunstenaarsbestand niet aan.
Wie polemiseert stelt zich buiten de groep en wordt uitgestoten.
Ik heb heel wat polemiek in druk verspreid. Ik houd mijn mond niet. Nooit zal ik zwijgen wat het mij ook kost.
De aangesprokenen zwijgen verongelijkt of betichten mij van fascisme, sinds 1945 de algemeen gangbare dooddoener in literaire en beeldende kringen. De auteur W F Hermans werd van fascisme beticht omdat hij weigerde in het linkse utopistische denken van de zestiger jaren mee te gaan.
De waan van de tijd blijkt achteraf altijd belachelijk.
Helmantel is een behoed zaam man. Hij wikt en weegt. Zijn weegschaal is de mijne niet. Hij beweert een bewonderaar te zijn van Mondriaan en Appel, twee uiterste tegenpolen die niets met de realistische kunst te maken hebben. Ik sprak over Helmantels statement met een Helmantel epigoon, de alleen wonende Friese schilder Coco Cordèl uit Gorredijk. Ik vroeg hem waarom Helmantel een abstract schilderij van Martin Tissing had gekocht, een schilderstijl die geheel in tegen stelling is tot zijn op Bijbelse principes gestoelde visie dat de realiteit en alleen de realiteit geschilderd mocht worden.
Het antwoord van Cordèl was duidelijk: Henk dekt zich in tegen elk vorm van kri tiek uit het andere kamp en Tissing heeft veel te vertellen in het Groningse kunst circuit.
Een aankoop van een schilderij van Tissing werkt als glijmiddel in het wazige kunstenaars plantsoen als aanloopje naar Hoger op.
Tegen deze mentaliteit heb ik mij altijd verzet en zal ik mij blijven verzetten. En daarom houd ik niet van Helmantel en ook niet van zijn kunst, niet van zijn voor ingenomen religieuze preoccupaties, niet van het stijl gereformeerde bekrompen milieu waarin hij figureert, niet van zijn vrouw, noch van zijn huis, ezel of paard, zijn minderen en zijn kinderen, niet van zijn zelfingenomenheid en zelfover schat ting, niet van zijn verongelijkte praatjes en huilie huilie geklaag dat hij niet in het Museum mag tentoonstellen met zijn dure kitsch en een dikke bankrekening laat mij al helemaal koud.

Rolf van der Marck februari 6, 2009

Ik haat Helmantel. Hij is een nog in leven (nou ja, wat heet leven) gebleven Gouden Eeuwer, een fossiel, dat nog steeds denkt & doet wat de mensen toen dachten & deden.
Daartoe heeft hij kennelijk ook nodig om te praten over “stilstaende dinghen”, als ware het nog niet duidelijk dat hij niet van deze tijd is!
Kunstenaar van het light?
Kunstenaar van het jaar nulll!

Rolf van der Marck februari 6, 2009

Laila, betekenisvol: als anti-spam getal moest ik “0” invullen!
Helmantel is zo tijdgebonden als de pest: 17e eeuw. Hij dupliceert –knap, dat moet ik hem toegeven– de kunstjes van de Gouden Eeuwers, maar het blijft ste ken in vakmanschap, nergens wordt het meesterschap.
Niet dat ik een groot fan ben van Dumas, maar in ieder geval is ze lichtjaren beter dan Helmantel.

Theodorus februari 6, 2009

Wat Rolf naar voren brengt, was ook mijn eerste reactie, die ik verwijderd heb om voorrang te geven aan een dienstmededeling. Ik onderschrijf ook Fred v.d. Wal’s kritiek, zij het in andere bewoordingen, op man’s kunstuitoefening. Het is eerder kunstig. Ik geniet overigens wel van zijn sfeervolle, nostalgische schilde rijen.

Rolf van der Marck februari 7, 2009

Laila, Kopland is een hedendaags dichter met een uitgesproken hedendaags oeu vre, die in tegenstelling tot Helman niet verwijlt in oude kerken en verdwenen Staetes, die zich niet verlustigt in vergane glorie van weleer. Anders hadden wij nooit van zijn “jonge sla” genoten, maar enkel van zoiets als “jeugdige salade”, en dat zou zonde zijn!

fred van der wal zegt:februari 9, 2009

Ik ben het eens met Rolf van der Marck. Ik heb Helmantel vanaf 1976 diverse malen ontmoet en ben 2 of 3 keer bij hem thuis geweest. Ik ontmoette een griffer meerd gluiperdje en vind zijn werk helemaal niets, nep en namaak zeventiende eeuwse troep.
Helmantel heeft een schare aan bewonderaars veelal uit het ggereformeerd vrij gemaakte buiten verband op art. 31 milieu.
Domineeskunst is het.
Deja vu plaatjes, kunst voor domme mensen.
Helmantel is een tegenstander van mijn werk maar heeft volgens eigen zeggen nog nooit een schilderij van mij gezien maar had wèl bezwaren tegen mijn werk.
Het zou anti christelijk en ook nog rubbish zijn volgens de voornaamste verde diger van Helmantel, drs. Hans van Seventer uit Aduard, de griffermeerde nep en namaak filosoof.
Deze fraaie meneer stuurde mij eens een brief op chris telijke grondslag dat mijn werk “absolute rubbish” en “teken uit de hel”zouden zijn.
De invitaties voor diverse biennales aan mijn adres vond hij “niets zeggend”. Van Seventer schrijft nogal een spelfouten in zijn weinig verheffende briefjes. Wat valt er van een art. 31 griffermeerde academicus eigenlijk te verwachten?

laila februari 9, 2009

@Fred.
Vanuit bepaalde ervaringen kun je een negatieve kijk hebben op mensen. Hij roept nogal wat agressie op, merk ik. Daar heb ik geen last van.

Rolf van der Marck februari 9, 2009

Fred, de man is gewoon een charlatan. Dat hij griffermeerd is daar kan hij zelf niet veel meer aan doen, ben ik bang.
Lailia, ik heb geen negatieve kijk op de mens Helmantel, maar op “de schilder” Helmantel. En charlatannerie kan inderdaad agressie oproepen!

laila februari 10, 2009

@Rolf.
Ik begrijp jouw persisterende opmerkingen niet. Vanwaar?
Met Diederik Kraaypoel, die ik toentertijd goed kende, en die interessante boeken heeft geschreven, heb ik regelmatig over kunst gesproken. Waarom moet je mijn opmerking:
“Ik hou wel van Helmantel”, zo te vuur en te zwaard aanvallen?

Rolf van der Marck zegt:februari 10, 2009

Laila, ik reageer gewoon op jouw opmerkingen over Helmantel en zijn produkten, die ik vanuit mijn zicht op Helmantel onmogelijk kan begrijpen. That’s why!

laila zegt:februari 21, 2009

Heel interessant: het interview met Helmantel in Trouw vandaag!

fred van der wal oktober 21, 2009

Wie enigszins op de hoogte is weet dat ex-tekenleraar Kraaijpoel zijn boekjes in de trant van Tom Wolfe van The Painted Word heeft geschreven.
De artikelen van Kraaijpoel over beeldende kunst werpen geen nieuw licht op de behandelde schilderkunstige onderwerpen maar zijn vrijwel zonder uitzondering reclame voor traditionele schilders rond het clubje Hans van Seventer, Kraaijpoel en Henk Helmantel.
Reactionairen die een negentiende eeuws realisme en impressionisme nog eens dunnetjes over doen.
Het kunstenaarschap brengt de moed met zich mee zich te onderscheiden van anderen. De schilders rond de drie hierboven genoemde meneren heb ik leren kennen als traditionele burgerlijke angsthazen voor wie geld heilig blijkt. Zum Kotzen dus.

laila oktober 22, 2009

@fred.
Ik kan me voorstellen dat je mijn enerverende inbreng hier mist “puber” die je bent, maar het is vakantie. Ik focus nu op iets anders en schrijf daarover.

fred van der wal oktober 22, 2009

Laila
Met alle respect, maar van een enerverende inbreng is mij niets bekend; De kwalifikatie puber Uwerzijds is een slag in de lucht. Een psychologe zou beter moeten weten en haar diagnose niet op afstand dienen te stellen.
Vakantie? Het meest afschrikwekkende, walgelijke excuus voor luiheid en desinteresse ooit door de mens uit gevonden.

One Comment
  1. fredvanderwal permalink

    Dit is op Fredvanderwal's Weblog herblogd.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: