Skip to content

Moet je maar niet een half uur schijtend op de bril de Candy door zitten te nemen in je eigen putlucht

Moet je maar niet een half uur schijtend op de bril de Candy door zitten te nemen in je eigen putlucht

En hoe snel de plaatselijke hulpdiensten niet ter plaatse zijn om het slachtoffer met drilboren los te bikken van de bril van de buiten wc bij temperaturen van min negentien, daar kan menigeen boven de rivieren een voorbeeld aan nemen.

Fred, in een recent weblog van een of andere Fries, die in het verleden op aanvraag toe trad tot de internet redactie van de Volkskrant, staan weer eens voor de zoveelste keer beledig-ingen van zijn hand te lezen tav jou als kunstenaar en als mens àchter de kunstenaar, hetgeen de machteloosheid van de man kenmerkt want wie het pleit al lang verloren heeft als de strijd beslecht en slechts alleen staat in zijn rancune is zoekt de vlucht naar voren in de agressie.

Kijk, heer, de oplossing is te vinden in mijn teksten èn schilderijen, tekeningen en grafie-ken zelf, kijk maar, er staat niet wat er staat of juist wel, dat maakt de lezer (es) zelf maar uit, weet ik veel, dat laat ik verder aan de HH krietiesie op de neon verlichte redactie-loka-len over, daar hoef ik niets aan toe te voegen of nader toe te lichten.

Het neemt niet weg dat ik een pittig briefje naar deze brochum van het desbetreffende weblog heb geschreven waarin ik mijn afkeuring over zijn handelwijze uitsprak dat zo’n vooruitstrevend, menslievende, zelfbewuste, gestudeerde en fris gekapte moderne man van middelbare leeftijd een tekst neer zet die eindigt met een zoveelste scheldpartij aan mijn adres. Ik schreef letterlijk: U moest zich diep, dièp schamen, meneer als pvda stem-mer en fijn dat er uitkeringen bestaan en een wijf dat in het onderwijs zit om uw pens te spekken. Overigens sta ik als één man achter al mijn teksten met het tweesnijdend zwaard van de gerechtigheid als geloofsheld, laat daar geen twijfel over bestaan! Hoe zou ik ook anders kunnen handelen want het is mij als aanhanger van het creationisme niet gegeven iets uit niets te scheppen in al mijne need’righeid, want alles wat ik als schrijver en beel-dend kunstenaar aandraag draagt ten diepste het stem-pel van louter en alleen mijzelve, zo helpe mij God almachtig als Ego-booster, wiens hand ik in de kleinste dingen van de ons omringende werkelijkheid nog steeds mag bespeuren. Het moet maar eens gezegd worden aan al die Godloochenaars die maar iedere dag hun brakke gedachten spuien in woord en geschrift.

Uit dien hoofde beschouw ik de Westerse kunst en cultuur superieur aan elke ander bestel. Daarnaast ben ik een, in kekke kemelharen geklede mantel van de uitverkoop bij C & A, lid en profeet van de Orde der Onver-draagzamen, een worlwide organisation, een zuster verening van de Minnebroeders uit de Groot Orde der Ongeschoeide Masturbanten met ex-clusieve, zeer hoge eisen aan het moreel stellende dragers van het col-lectieve geweten om terug te slaan als groep, waarvan zelfs de goed getrainde vrouwelijke leden op het eerste gezicht niet terugschrikken voor militair ingrijpen, geoefend als zij zijn met de deegroller, het kaasbijltje, de klimtouwen en de alom bekende Icepick met zijn stiff upper lip.

Men is als lid aan de statuten verplicht om een ons springplestik in de tanga en als oorbellen twee handgranaten of een duootje kneedbommen in de F-cups van de plaatstalen tietenbeteugelaar met ontstekingsmechanisme te dragen, ook als hij/zij zonder kaartje lijn negen neemt of naar Valkenburg af reist om een collegaatje eens afdoende te bezoeken en fijn bij te praten. En dat kunnen wij allemaal ongestraft doen want wij hebben de autoriteiten achter ons staan.

Mogelijkerwijze zullen deze woorden wel weer tot enorme misverstanden leiden bij de simpele lezer en kunnen zij mij gaan bedreigen met aangifte bij het Meldpunt Voor Discriminatie, hè, mejuffrouw H., maar dat raakt mij totaal niet, want ik weet wie ik ben. Een kunstenaar uit duizenden. Een ras artiest. Wij weten wat er met Troje is gebeurd. Niets van over behalve ruïnes. De tandeloze tijd gaat er toch wel over heen als de onzichtb’re kos-miese verkrachter die neemt wat hem belieft in het heelal. Dat neemt niet weg dat ik zeker weet dat de doorsnee Nederlander met zijn zesdehands BMW een stiekeme NSB-er is naar de geest, altijd tuk op een ander te verraden of een poot uit te draaien. Ik bespeur in die mentaliteit iets van wat ik maar zal noemen kinnesinne en jaloezie, maar ook een gebrek aan respect voor autoriteiten. Zo zag ik menig extreem links lid van de Beroeps-vereniging van Beeldende Kunstenaars in de silver sixties terug komen uit het fascistische Spanje met een zondoorstoofd weldoorvoed lijf terug keren om veilig thuis te gaan pro-testeren met straat brede protestlappen.

Ik zal het voor vandaag maar eens kort houden. Het zal mij namelijk een rotzorg zijn, want elk volk, elke natie, elke tong krijgt zijn regering die het verdient. Verder ervoer ik de groep schreeuwerige protestlap dragers als uitzonderlijk goedkoop en gemakkelijk zolang dat protest op kinderachtige wijze wordt gevoerd door tentjes op te slaan op Wall Street. Daar stap ik als vol gevreten kapitalist moeiteloos over heen met de hink stap sprong.  Zelfs in Haarlem of all places sloegen drie, -pak um beet- vier, niet be-paald werkzame uit hun kleren ruikende leden van die provinciestad, een paar in camouflagekleuren geschil-derde legergroen/bruine gekleurde kampeertentjes op in een plantsoen waarvan de gras-mat al lang bedekt was met een bruin tapijt van hondendrollen en gingen poffertjes bak-ken of gevonden kastanjes poffen op een open houtvuur. Baden Powell heeft niet voor niks geleefd en zomer en winter op zijn balkon geslapen.

Over die ellende in Haarlemse plantsoenen van de Occupy imitators heeft de staatsgesub-sidieerde, modieus linkse Haarlemse animatiefilmer Gerrit van Dijk nog een leuke, sociaal realistische tekenfilm met open einde over gemaakt, een kunststukje dat bij een bejaard ogend Groen Links raadslid uit Beverwijk e.o. heel goed viel.

“Dikkie Dubbeldam Dokt Dozen Dollars in Duckstad” heette die rolprent. In de alledaagse werkelijkheid valt men bij voorkeur en masse over elkaar heen om de poten onder ander-mans stoel af te zagen, de voornaamste eigenschap waar politiek links altijd sterk in is geweest. In a nutshell kan ik mij daarom bij mijn voorkeur voor het type medemens het volgende voorstellen: een behoudende, gewiekste, liefst fundamentalistisch christelijke zakenman type Baan, die de belegger in zijn driedelige krijtstreep op van Bommels ge-schoeid oplicht en dat pleit voor zijn keuzes, al is hij mij totaal niet sympatiek, net zo min als Dirk “bedankt” Scheringa.

Ronduit pure verachting heb ik voor iemand als Marcel van Dam die met alle woe-de die in hem is, progressieve idealen verkondigt voor zover het hem revenuen oplevert en aldus links lullend, rechts zakken vullend, al predikend hoger en hoger op klom en zijn rijtjeshuis verruilde voor een enorme, miljoenen kostende villa en zijn vriendenkring voor een relatie schare met fijne connecties bij het hof, net als de linkse roeptoeter Andrée van Es, die nu bekeerd is tot het VVD standpunt.

(wordt vervolgd)

Orthodoxe Gereformeerden en katholieken zien vrouwen als neukvee en geboren keukenprinsessen

Fredvanderwal's Weblog

Orthodoxe Gereformeerden en katholieken zien vrouwen als neukvee en geboren keukenprinsessen met een op elk wille keurig moment van de dag of nacht te penetreren konstant vochtige slijmbeurs tussen de kromme achterpoten. Je zal d’r mee geboren worden,godtbewaarme!

En dat waren dan van die fijne heel inchristelijke mensen die het er altijd maar over hadden dat je alles bij voorbaat al moest vergeven, jaren lang liefde-liefde-liefde stonden te brullen in mijn schoon gewassen glad ge-schoren nek,om mij heen stonden met ten hemel geheven handen,de ogen weg gedraaid van schijnheiligheid met ogen als een paar witte, ivoren bal-len zonder pupillen, over trok ken met een wit, zilverachtig vlies als of zij zombies waren uit een afschuw opwekkende christelijke horror story, op de maat van die vrese lijke zeur- en zijk liedjes van Johannes de Heer weg zwijmelden, maar je onderdehand de meest vuile gereformeerde schofte-rige gore rotstreken leverden.

Ze schreeuwden vaak…

View original post 902 woorden meer

INHOUD ‘DE BEHAHAHA MAN’ NIEUWSTE BOEK FRED VAN DER WAL

Fredvanderwal's Weblog

BEHAHAHAHAHAMANBEHAHAMAN PRODUCTDETAILS
Inhoud

1. Giddy Up A Go Go Genderdysforie euforisch voer voor academische war- èn
doolhoofden. Pag. 3
2. Zodra ik lingerie aantrek gaat er een knop bij mij om! Pag. 10
3. …Die woensdagmidddag in 1954 is op de beha afdeling van Hirsch mijn voor
keur voor dominante vrouwen op wonderlijke wijze ontwaakt, opgevlamd en
nooit meer gedoofd! Pag. 15
4. Mijn dure beha zit als gegoten. Pag. 18
5. Ik heb altijd een handzaam fotomapje bij me als immorele behahaha kunst ar
tiest…Pag. 23
6. Elke echte man wil eigenlijk een cover girl van een glossy zijn! Pag. 35
7. Ik ben geen wunderbare wonderbra girl uit de campagne van pastunette! Mij
past niets! Pag. 43
8. Het is helemaal niet walgelijk of pervers om als man een beha aan te trekken.
Pag. 62
9. De zelf doel zoekende beha Pag. 64
10. Ik ga als moderne, metrosexuele man…

View original post 2.214 woorden meer

DE LOKROEP VAN DE LINGERIE (DEEL 4)

Fredvanderwal's Weblog

DE LOKROEP VAN DE LINGERIE (DEEL 4)

“Sexy, het laat wat te raden over en je kunt er alle kanten mee uit, zowel op kantoor als thuis in de intieme sfeer,” monkelt hij en kijkt schichtig om zich heen of niemand mee luistert. Ik ga als beeldend kunstenaar die zijn artistieke tegennatuurlijke stand wil ophouden toch zeker zelf niet alleen maar exclusief voor He ma lingerie?

“Jahaha-Neeheehee. Vooral van die zilver- en goud kleurige bustehouders en die strakke slipjes, hoog op gesneden zodat ze de bilpartij goed tonen.”

Een vrouwelijke omstander voegt daar aan toe: “Ik houd vooral van mannen en vrouwen in slipjes, jarre telgordel, nylons, doorkijkbustehouder en een halve onderjurk. Daarin komt de zaak goed tot uiting en weet je wat voor vlees je in de kuip hebt!”

Het is heel modern om een door- of inkijkje te hebben nabij de borsten. Een slagerij heeft toch ook een…

View original post 586 woorden meer

DE LOKROEP VAN DE LINGERIE (DEEL 2)

Fredvanderwal's Weblog

DE LOKROEP VAN DE LINGERIE (DEEL 2)

Dick Hillenius bleek achteraf een fervente travestiet te zijn, las ik ergens. Altijd al gedacht als ik die kop zag op Arti et Amicitiae te Amsterdam, Rokin 112.

MIJN EERSTE BONTJAS KOCHT IK IN AMSTERDAM ZOMER 1969 EN DAARNA VOLGDEN NOG DIVERSE ANDERE BONTJASSEN…

Het aantrekken van een bontjas is voor een man toch ook heel normaal. Ik heb verschillende bontjassen gehad. Ze riepen mij in Amsterdam van de steigers na : Lekker waif ! Dan blies ik kushandjes in hun rich ting en klommen ze naar beneden om te gaan vechten, maar dan was ik op mijn driftig voort tikkende High Heels al weer verder, dus daar stonden ze rood aangelopen met hun klauwhamer te zwaaien in de lucht en vreselijke Godslasteringen te schreeuwen. Ik keek dan triomfantelijk over mijn schouder terug en maakte een vliegen vangend gebaar met de rechter hand…

View original post 595 woorden meer

ARTI ET AMICITIAE TE AMSTERDAM IS VOOR MIJ THE PLACE TO BE (DEEL 1)

Fredvanderwal's Weblog

ARTI ET AMICITIAE TE AMSTERDAM IS VOOR MIJ THE PLACE TO BE (DEEL 1)

DONALD DUCK INTERESSEERT MIJ MEER DAN KAREL APPEL, MONDRIAAN OF DE  STIJL GEREFOR-MEERDE HENK HELMANTEL

Fred van der Wal: Ik heb geen cocaïne nodig. Ik ben namelijk cocaïne! Ik ben uitsluitend geïnteresseerd in wat mooi is! Mooie parken, mooie mensen,mooie films, mooie boeken, mooie kunst! Nee, niet in die zogenaamde realistische kunst, dat vind ik regressie. Terugkijken naar de romantiek of de gouden eeuw. Jongetjes als de tekenleraar Jan v.d. K. die Rembrandtieke teke-ningetjes maken zonder veel talent. Die knakker heeft geen uitstraling, ziet er op fotos uit als een droevig ziek aapje, dat doet het in gereformeerde kringen geweldig.

In Amsterdam is Arti et Amicitiae The Place To Be voor mij sinds 1972. De salon communisten van weleer zijn er uitgestorven. De artistieke discussies zijn er uitgedoofd of verheven tot op hoffelijke wijze gevoerde alcoholische…

View original post 489 woorden meer

“Arti et Amicitiae te Amsterdam is voor mij the place to be (deel 2)”

Fredvanderwal's Weblog

“Arti et Amicitiae te Amsterdam  is voor mij the place to be (deel 2)”

Ik begin pas te ademen beneden de grote rivieren. Het Nederlandse kunstklimaat is verstikkend, het Fries-Groningse dodelijk. Wie één maal een voet binnen de conservatieve klassieke academie in Groningen heeft gezet is voor de schilderkunst verloren. Middelmaat en dode traditie zoals gangbaar bij die zogenaamde realistische schilders zijn besmettelijke ziektes. Het enige dat ik altijd heb gedaan in het kunstenaarsplantsoen is mijn nek uitsteken.

Het zijn sterke benen die de weelde dragen.

Kijk maar, ik heb ze.
Als ik beroemdheden in Amsterdam in een galerie ontmoet zoals Rolling Stones fotograaf Terry O’Neill is het eerste dat ik tegen hem zeg: I published fifty books. How about you, motherfucker? Ik ben al lang in een situatie van gelijkwaardigheid met Art Vips aangeland omdat ik een surplus aan karakter en talent heb, dus kan ik relaxed met die…

View original post 586 woorden meer