Skip to content

Last exit tot Anvers. Het zou een latertje worden (deel 1)

Ze riep hem op terstond met de nachttrein naar Antwerpen te komen. Expres de laatste trein. Last exit tot Anvers. Het zou een latertje worden.

Hij pakte de trein van uit Rotterdam, die kolere stad en was in no time ter plaatse. Na een voorspoedige rit belde hij bij haar appartement op de achtste etage ergens in de buurt van de Keyserlei aan. Het was nog steeds een zootje voor het station in Anvers zoals ge-woonlijk. Hij had altijd van Vlaanderen gehouden. Niet van Wallonië. In zijn jeugd in de veertiger jaren las hij de boeken van Robbedoes en Kwabbernoot. Geen betere introduc-tie op de Zuiderburen dan die strips.
Hij liep naar de Keyserlei. Even in de frisse lucht deed hem goed na die coupé vol Hol-landse hasj rokers met morsige rugzakken. Nederland was al jaren de voornaamste nar-co staat van Europa. Links draaiende immorele luldebeha behangers met smoesjes.

Hij belde bevend van anticipatie aan en hoorde door de intercom een diepe donkere stem die uit haar kut leek op te wellen met een Vloams accent: “Awel, zulle?” zei ze streng.
Hij begon gelijk te stotteren van opwinding: “Ikke…ikke…ikke. Hij leek de Amerikaanse Buddy Holly wel op zijn plaat “Peggy Sue”, die hikkende ster die met vliegtuig en al in een sneeuwstorm verongelukte .
Meesteres Inge zei snedig terug: “Ikke ikke kan stikken. Dag Ikke, doe Ikke de groeten in Holland klein Kolereland! En bonne chanche met Ikke met jullie ranzige pikken!” en smeet de hoorn op de haak.

Daar stond hij bedremmeld met het schaamrood op de kaken. Wat was dat nou ook voor een introductie: Ikke, ikke? Daar kon je toch bij niemand mee aanko-men. Het klonk zo egocentrisch ook nog. Alsof de hele wereld om jezelf heen draaide. Ikke ikke en de rest kon stikken. Ikke, pikke, porretje, de Meesteres heeft van onderen een flinke baard en de Meesteres voortdurend een nat snorretje!

Hij besloot gewoon af te wachten. De laatste trein naar Olland klein kolere kippenkkut land was toch al langweg. Weer aanbellen durfde hij niet.

Hij wist niet dat bewakingscameras hem in de gaten hiel-den en voor je het wist kreeg je een emmer pis over je heen. De  doop van het slavendom. The golden shower. Slikken of stikken voor jofele pikken. Besluiteloos bleef hij staan. Uren later ging de deur open. Opluchting!
Zonder iets te zeggen liet ze hem binnen en wenkte hem haar te volgen. Dit was een Meesteres die van wanten wist en voordat hij de drempel van haar huiskamer over was had hij al een super stijve lul van onderdanige begeerte naar haar. Een kopje koffie verkeerd na de lange reis was er niet bij. Een pikketanussie al hele maal niet.

Hij mocht niet eens even gaan zitten! Zijn koffer pakte ze gelijk af en sloot die weg in een diepe kast.
“Zo! Die hebt ge niet meer nodig! Gij hebt uwe bestemming bereikt, gij gore geilneef! Hier komt ge nooit meer levend vandaan! Uitkleden en douchen, kleine, gore viespeuk! Geilgannef!” was het enige wat ze kortaf zei.
Hij gehoorzaamde.

Zijn strakke, half doorzichtige damesslipje stulpte uit en zijn stijve… (drieletterwoord, plat voor manlijk geslachtsdeel) vocht tegen het strak gespannen stukje textiel.

Een ongelijk gevecht; het textiel was een rekbaar begrip, zijn erectie niet, daar kwam een eind aan, net zoals die snuit van de olifant die het verhaaltje uitblies en zijn eigen snuit kende maar twee standen; superslap of superstijf, geen tussenstanden in den lande zoals bij De Halve Maan aan de hemel.
Heel even streek ze met haar lange nagels over zijn in nylon gevangen…(drie letter woord, plat voor manlijk geslachtsdeel) en ballen.

Hij huiverde van voorbarig genot. Knechtjespijn en Meesteressegenot, daar zou het al snel op uit draaien, vermoedde hij.

Ga toch krassen, dacht hij. Get a life! Pak jezelf tesamen. Ga toch krassen! Keer om voor het te laat is!

Ze trok haar chique japon uit en hij voelde een bijna overweldigende sensatie van op-perste begeerte naar deze aanlokkelijke, jongere, verleidelijke vrouw door zijn edele delen vlammen en de adem stokte compleet in mijn keel toen ze in beha met open speel-ruimte voor de tepels, slipje met open kruis, jarretelgordel van leer en zwarte nylons op hem toeliep.

Het leer kraakte of was het haar droge sneetje? Misschien was ze net naar de hakkenbar geweest of waren het haar nieuwe schoenen. In een psycho-analytische verhandeling had hij gelezen dat de schoen een substituut was voor de damesk*t. Hij durfde het drieletterwoord niet helemaal uit te spreken.

EEN ZEER GOEDE ANALYSE OP DE KRAPUUL SITE OVER HET FRANSE PLATTELAND DAT LEEG LOOPT MET REACTIES VAN FRED VAN DER WAL

Fredvanderwal's Weblog

EEN ZEER GOEDE ANALYSE OP DE KRAPUUL SITE OVER HET FRANSE PLATTELAND DAT LEEG LOOPT
Het Franse platteland loopt leeg
Auteur: Irun Scheifes
25 jul 2017
Het Franse platteland loopt leeg2017-07-25T COLUMNS & OPINIE, KAPITALISME
6 Comments
Al op de eerste dag van mijn vakantie in de Bourgogne is er de discussie met de buurman. (…)Maar ze luistert nooit naar mij. En terecht. Dus vraagt ze de buurman: wat denk je eigenlijk van Macron?
(…)
Maar ondertussen kwijnt het platteland (dat hier niet plat is) weg. Daarin heeft de buurman gelijk: het platteland wordt verwaarloosd, Europese subsidies houden het nog enigszins op de been. Stadjes ontvolken, jonge mensen vertrekken, je dwaalt door lege straten, langs beluikte huizen, dichtgetimmerde winkels, en steeds weer de borden ‘a vendre’.
De tirade die de buurman houdt is niet mis: Macron , c’est pire que Hollande, Macron is erger dan Hollande. En vervolgens geeft hij…

View original post 1.316 woorden meer

EEN ZEER GOEDE ANALYSE OP DE KRAPUUL SITE OVER HET FRANSE PLATTELAND DAT LEEG LOOPT MET REACTIES VAN FRED VAN DER WAL

EEN ZEER GOEDE ANALYSE OP DE KRAPUUL SITE OVER HET FRANSE PLATTELAND DAT LEEG LOOPT
Het Franse platteland loopt leeg
Auteur: Irun Scheifes
25 jul 2017
Het Franse platteland loopt leeg2017-07-25T COLUMNS & OPINIE, KAPITALISME
6 Comments
Al op de eerste dag van mijn vakantie in de Bourgogne is er de discussie met de buurman. (…)Maar ze luistert nooit naar mij. En terecht. Dus vraagt ze de buurman: wat denk je eigenlijk van Macron?
(…)
Maar ondertussen kwijnt het platteland (dat hier niet plat is) weg. Daarin heeft de buurman gelijk: het platteland wordt verwaarloosd, Europese subsidies houden het nog enigszins op de been. Stadjes ontvolken, jonge mensen vertrekken, je dwaalt door lege straten, langs beluikte huizen, dichtgetimmerde winkels, en steeds weer de borden ‘a vendre’.
De tirade die de buurman houdt is niet mis: Macron , c’est pire que Hollande, Macron is erger dan Hollande. En vervolgens geeft hij een bijna marxistische analyse van de economische situatie van het ‘platteland’ van Frankrijk. Macron verdedigt de belangen van het grootkapitaal, de banken, hij is totaal niet geïnteresseerd in de mensen die op ‘het platteland’ hun brood moeten verdienen. Het zal erger worden. Het is de uitverkoop van ruraal Frankrijk.
Het lullige is: hij heeft gelijk. Emmanuel Macron heeft geen aandacht voor mensen, laat staan voor mensen die niets opleveren. Macron is een arrogante elitaire stedeling, enkel uit op de bevestiging van de grandeur van Frankrijk als natie onder zijn goddelijke leiding. Door middel van de ontwikkeling van de Franse economie met hulp van het nationale en internationale bedrijfsleven in de grote steden. In het neoliberalisme van Macron is het platteland totaal ondergeschikt.
Maar het is geen marxistische analyse, laat staan een libertaire, het is een analyse die naar boven wijst, een schuldige aanwijst, maar de politiek van de rechtse Républicains onbesproken laat. Het is een eenzijdige analyse (…)
Een paar dagen geleden was ik in Moulins, een klein stadje in de Allier, er was een grote vide grenier, een rommelmarkt, er waren veel auto’s, vooral van handelaartjes. wat toeristen, wat Fransen ook, maar het stadje ademde niet. Lege straten, gesloten luiken, auto’s op de pleintjes, gesloten cafés. Het was een laatste zucht, een amechtige poging toch nog iets te doen, maar de helft van de bewoners van het stadje is allang afgehaakt.
Als Macron het probleem van het leegstromen (door gebrek aan werk, door de vergrijzing) van het rurale Frankrijk niet onderkent, is het binnenland van Frankrijk ten dode opgeschreven. Het zal er heel leeg worden. Eén grote vide grenier. Eén grote zolderopruiming.nIedereen gaat weg. Alles moet weg.nIk zit er niet zo mee. Hoe leger, hoe beter. Maar de mensen die om me heen wonen zijn ten einde raad. Mensen plegen zelfmoord, drinken zich langzaam dood, zitten onder de medicijnen, een deel van de ouder wordende bevolking is dementerend, overgeleverd aan peperdure zorg, winkels verdwijnen, bakkers vertrekken, de jeugd trekt weg, blijft weg. Sommige dorpen drijven enkel nog op het toerisme, in die paar maanden moet een jaarinkomen worden verdiend. Tijd voor een goed plan. Van Macron zal het niet komen.
About Irun Scheifes
Schrijver, componist, nachtportier.
6 reacties
Irun Scheifes – juli 26th, 2017 at 2:52 am none Comment author #245216 on Het Franse platteland loopt leeg by Krapuul
Ook op vakantie in Frankrijk? Meld ons hoe het er voor staat in de streek waar je kampeert, tijdelijk woont, regelmatig komt. Is het werkelijk zo erg als ik beschrijf? Zijn er uitzonderingen? Waar gaat het wel goed, is er beweging?
fred van der wal – juli 27th, 2017 at 8:17 pm none Comment author #245230 on Het Franse platteland loopt leeg by Krapuul
EEN JUISTE ANALYSE
fred van der wal – juli 28th, 2017 at 9:54 am none Comment author #245236 on Het Franse platteland loopt leeg by Krapuul
Vanaf 2002 heb ik jaren lang permanent gewoond in de Bourgogne en de laatste jaren afwisselend halfjaarlijks in Holland en de andere helft in de Bourgogne in een dorp van 200 inwoners zonder verder veel infrastructuur. De Auberge waar ik zo nu en dan kwam is onlangs gesloten. Tot voor kort kwam de bakker aan huis,ook dat is nu passé. Voor weinig geld koop je een goed huis in het nabij gelegen dorp Donzy waar alle voorzien-ingen aanwezig zijn. De huren zijn in vergelijking met Holland laag, het landschappelijke en de rust, nauwelijks auto verkeer, verzoent de bewoner met het bestaan, de omgang met de naaste buren op enkele honderden meters afstand was optimaal, beter dan ooit in Holland ondervonden. Het nabuurschap doet denken aan Nederland in de provincie van 70 jaar terug. De afstand van het gemeentebestuur tot de bewoners bestaat niet. Er is sprake van een vriendelijke coöperatie. Alhoewel in gesprekken wel eens bezorgdheid geuit wordt over maatschappelijke ontwikkelingen door Fransen alhier is er geen sprake van racisme of extreem rechts gedachtegoed.
fred van der wal – juli 30th, 2017 at 1:27 pm none Comment author #245258 on Het Franse platteland loopt leeg by Krapuul
Merkwaardig is dat nu bij al jaren gaande leegloop van het Franse platteland de verkoop van huizen in de Bourgogne op de campagne aan trekt. Het laatste half jaar had ik een dozijn geïnteresseerden op bezoek, hetgeen resulteerde in verkoop onlangs. Diverse Engelse kopers hadden interesse. Resultaat van komende Brexit? Tevens willen Parijzenaars een huis buiten aanschaffen. De straten zijn leeg in de kleine dorpen, dat is zo, en weinig jonge mensen te bekennen, overwegend ouderen. Weinig auto verkeer en dat spreekt mij zeer aan. Een tandarts in Donzy was er wel maar weigert Hollandse patiënten. In Cosne kon je wel terecht.
Thérèse – augustus 27th, 2017 at 10:21 am none Comment author #245581 on Het Franse platteland loopt leeg by Krapuul
Het tradionele leven op het Franse platteland zal nooit meer terugkomen: agrarisch ondernemen zal alleen op grote en moderne schaal levensvatbaar zijn. Hiervoor is echter weinig personeel voor nodig, dus is er geen werkgelegenheid. Jonge mensen trekken weg, vergrijzing als gevolg, hele dorpen zijn op sterven na dood. En niet alleen in de Bougogne. Wij trekken elk jaar door Frankrijk naar het zuiden, kamperen, logeren in kleine plaatsen: al jaren hetzelfde steeds troostelozer beeld.
Maar wat heeft het Franse platteland wel te bieden? Ruimte, rust, natuur, een ideale gelegenheid om de ratrace (even) achter je te laten.
Wat zou het mooi zijn om op een integere manier het Franse platteland hiervoor te gebruiken? Wij hebben genoeg ideeën! Wie nog meer?
fred van der wal – augustus 28th, 2017 at 11:30 pm none Comment author #245588 on Het Franse platteland loopt leeg by Krapuul
Thérèse, van 2002-nu woonde ik in de Bourgogne, de zuiverste lucht van heel Europa, weinig autoverkeer en een prettige relatie met de bewoners. Mijn huis is veel te groot en het is onlangs verkocht. Benieuwd naar je ideeën indien dat niet niet in de Bed and Breakfast sfeer ligt, want dan krijg je Hollanders die strontlazerus denken je de les te kunnen lezen of seksjuwelen avances naar de eigenaresse aanvangen, zoals ik tot mijn afgrijzen mee heb gemaakt in een B & B van een kennis. Creatieve cursusjes geven? Ook niet doen, krijg je halluvve zolen en psychiatrische ex-patiënten op bezoek met alle gevolgen van dien. Wat zijn jouw ideeën?
fred van der wal: De laatste jaren ging het wonen in de Bourgogne mij niet zozeer tegen staan maar wel de bureaucratie. Ik probeerde een cv monteur te vinden en heb 36 ondernemingen moeten mailen , Pierre kon niet of wilde niet, Francois was het niet zijn rayon, Guy was op vakantie en een ander wild emij een neiuwe CV ketel aansmeren enz.
Uieindelijk kwam er een monteur die de oorzaak van het euvel van de CV vond. De prijs van het CV gedoe viel me nog mee; 170 euro.
Daarna onderhoud met de notaris die nog steeds de gevolgen van een vrolijk met alcohol ovrgote avondje in Parijs vertoonde. Hij was wat lacherig en maakte opmerkingen die je niet van een ambtsdrager verwacht. Affijn, het werd die middag een vrolijke boel. Eerst was de promesse de vente geteken, daarna de overdrachts akte en in januari de laatste acte in Parijs. Dat ging in 2001 wel even anders. Een onderzoek naar de staat van het huis door een centre diagnostique, daarna een tweede onderzoek van een kennis van de kopers, daarna een onderzoek naar de septic tank, toen papieren overleggen van een serre die ik in 2002 had laten aanbouwen.
Een veertien dagen voor de verhuizing de aanzegging dat het hele huis vide moest zijn en dat had wel wat eerder kunnen worden vermeld. Nu is het een huis van 30 bij 10 meter dus er viel wat leeg te halen.
De ondertekening van de laatste koop akte vertegenoordigt een advocaat mij in Parijs. Afwachten maar dus wanneer de poen over de brug komt….

FRED VAN DER WAL ON AMAZON COM

Fredvanderwal's Weblog

ScreenShot1296 amazon

Product details

Would you like to tell us about a lower price?
If you are a seller for this product, would you like to suggest updates through seller support?

View original post

IK VERHUIS NAAR GRONINGEN NA 40 JAAR TEGENWERKING FRIESE GALERIES EN KUNST ORGANISATIES

ScreenShot882

EEN GODDELIJKE BESCHIKKING (DEEL 1)

Fredvanderwal's Weblog

Woensdag 24 maart 1993

Op bezoek bij de familie D., Mariotteplein 17 te Amsterdam, Water-graafsmeer. Dertig jaar geleden kwam ik hier voor het eerst om ze na sept. 1965 niet meer te zien. Ik had jaren lang een innige, intensieve relatie met hun dochter Els die bij mij in de klas zat. We zagen elkaar elke dag en brachten gemiddeld een uur of twaalf per dag met elkaar door.

Aanwezig zijn de heer en mevrouw D. en de dochter van Els, begin twin-tig, goed ogend, net geslaagd voor haar onderwijzeressen examen. De ge-schiedenis herhaalt zich.

Het interieur is nog hetzelfde als drie decennia geleden. Saai, sober en grijs. Een blind paard kan er geen schade aanrichten.

Ik krijg een kop lauwe thee aangeboden met een kaakje.

Mevrouw D. galmt van uit de keuken off key “Welk een naam is onze Jezus”.

“Dat zong U vroeger ook vaak”, zeg ik.

Een…

View original post 725 woorden meer

Wij hebben uw kunstenaarsprofiel op onze website van Keunstwurk verwijderd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAProfiel kunstenaar op website Keunstwurk
C
Communicatie <communicatie@keunstwurk.nl>
Beantwoorden|
Vandaag, 07:46
U

Dag Fred van der Wal,

Wij hebben uw kunstenaarsprofiel op onze website verwijderd.

Wij wensen u veel succes met uw werkzaamheden elders!

Met vriendelijke groet,

Marianne Hofstra
Medewerker communicatie

058 234 34 59